ഭാരതത്തിന്റെ ആകാശസീമകൾ ഇന്ന് എന്നത്തേക്കാളും സുരക്ഷിതമാണ്. ലോകം മുഴുവൻ ഇന്ത്യയുടെ സൈനിക കരുത്തിനെ ആദരവോടെ നോക്കിക്കാണുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് നാം കടന്നുപോകുന്നത്. പണ്ട് നമ്മൾ ആയുധങ്ങൾക്കായി മറ്റു രാജ്യങ്ങളെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് സ്ഥിതി മാറി. സ്വന്തമായി അത്യാധുനിക യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും, അവ ലോകരാജ്യങ്ങൾക്ക് വിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രതിരോധ ശക്തിയായി ഇന്ത്യ വളർന്നിരിക്കുന്നു. പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ ‘ആത്മനിർഭർ ഭാരത്’ അഥവാ സ്വയംപര്യാപ്ത ഭാരതം എന്ന ആഹ്വാനം എങ്ങനെയാണ് നമ്മുടെ വ്യോമസേനയുടെ മുഖച്ഛായ മാറ്റിയത് എന്ന് നമുക്ക് വിശദമായി തന്നെ പരിശോധിക്കാം. നമ്മുടെ അതിർത്തികൾ കാക്കുന്ന ആ അഞ്ച് പ്രധാന ആകാശക്കഴുകന്മാരെ നമുക്കൊന്ന് പരിചയപ്പെടാം.ആദ്യമായി നമുക്ക് തേജസിനെക്കുറിച്ച് പറയാം. തേജസ് വെറുമൊരു യുദ്ധവിമാനമല്ല, അത് ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരന്റെയും അഭിമാനമാണ്. കാരണം, ഇത് പൂർണ്ണമായും ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത് നിർമ്മിച്ചതാണ്. 1980-കളിൽ തുടങ്ങിയ ഈ പദ്ധതി പല കാരണങ്ങളാൽ പതിറ്റാണ്ടുകളോളം ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ 2014-ൽ നരേന്ദ്ര മോദി സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വന്നതോടെ ഈ പദ്ധതിക്ക് പുതിയ ജീവൻ ലഭിച്ചു. ഇതിനാവശ്യമായ ഫണ്ടും സാങ്കേതിക പിന്തുണയും യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ലഭ്യമാക്കി.
ഹിന്ദുസ്ഥാൻ എയറോനോട്ടിക്സ് ലിമിറ്റഡ് (HAL) നിർമ്മിച്ച ഈ വിമാനം ഇന്ന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ലഘു യുദ്ധവിമാനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. പഴയ മിഗ്-21 വിമാനങ്ങൾക്ക് പകരക്കാരനായാണ് തേജസ് എത്തിയത്. വലിപ്പത്തിൽ ചെറുതാണെങ്കിലും ഇതിന്റെ പ്രഹരശേഷി അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഇസ്രായേൽ നിർമ്മിത ഡെർബി മിസൈലുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അത്യാധുനിക ആയുധങ്ങൾ ഇതിൽ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഏത് പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥയിലും ശത്രുവിനെ തകർക്കാൻ തേജസിന് സാധിക്കും. ഇന്ന് ഇന്ത്യയുടെ കൈവശം ഏകദേശം 40 ഓളം തേജസ് വിമാനങ്ങളുണ്ട്. ഇതിന്റെ പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പായ തേജസ് എംകെ1എ കൂടി എത്തുന്നതോടെ നമ്മുടെ വ്യോമസേനയുടെ കരുത്ത് പതിന്മടങ്ങ് വർദ്ധിക്കും. സ്വന്തം മണ്ണിൽ നിർമ്മിച്ച വിമാനം നമ്മുടെ ആകാശത്ത് പറക്കുമ്പോൾ അത് നമ്മുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രതീകം കൂടിയാണ്.
ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തന്ത്രപരമായ നീക്കമായിരുന്നു ഫ്രാൻസിൽ നിന്നുള്ള റഫാൽ വിമാനങ്ങളുടെ വരവ്. വർഷങ്ങളോളം രാഷ്ട്രീയ തർക്കങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടന്ന ഈ കരാർ, നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടലിലൂടെയും വ്യക്തമായ തീരുമാനങ്ങളിലൂടെയും യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിക്ക് സാധിച്ചു. 2020-ൽ റഫാൽ വിമാനങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലെത്തിയപ്പോൾ നമ്മുടെ ശത്രുരാജ്യങ്ങൾ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി.
മണിക്കൂറിൽ ഏകദേശം 1900 കിലോമീറ്ററിലധികം വേഗതയുള്ള റഫാൽ, ഒരേസമയം പല ലക്ഷ്യങ്ങളെ തകർക്കാൻ ശേഷിയുള്ളതാണ്. ഇതിലെ ‘മെറ്റിയോർ’ മിസൈലുകൾ നൂറു കിലോമീറ്ററിലധികം ദൂരെയുള്ള ശത്രുവിനെപ്പോലും കാണുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ തകർക്കാൻ കെൽപ്പുള്ളവയാണ്. രാത്രിയെന്നോ പകലെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ, ഏത് മലനിരകളിലും കടലിനു മുകളിലും പറന്നു ചെന്ന് ആക്രമിക്കാൻ റഫാലിന് കഴിയും. ലഡാക്കിലെയും മറ്റും അതിർത്തി തർക്കങ്ങൾക്കിടയിൽ റഫാൽ നടത്തിയ പട്രോളിംഗ് ശത്രുക്കൾക്ക് കൃത്യമായ ഒരു താക്കീതായിരുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ സുരക്ഷയിൽ ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ല എന്ന മോദി സർക്കാരിന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു റഫാൽ
ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയുടെ നട്ടെല്ല് എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നത് സുഖോയ് 30 എം.കെ.ഐ വിമാനങ്ങളെയാണ്. റഷ്യൻ സാങ്കേതികവിദ്യയിലാണെങ്കിലും ഇവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും നമ്മുടെ എച്ച്.എ.എൽ തന്നെയാണ് ഇന്ത്യയിൽ നിർമ്മിച്ചത്. ഏകദേശം 260 ഓളം വിമാനങ്ങൾ ഇന്ന് ഇന്ത്യയുടെ കൈവശമുണ്ട്. ഇരട്ട എഞ്ചിനുള്ള ഈ ഭീമൻ വിമാനത്തിന് ആകാശത്ത് വളരെ വേഗത്തിൽ ദിശ മാറാനും അഭ്യാസങ്ങൾ നടത്താനും സാധിക്കും.
ഈ വിമാനത്തിൽ ഇന്ത്യ വരുത്തിയ ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റം അതിൽ ‘ബ്രഹ്മോസ്’ മിസൈലുകൾ ഘടിപ്പിച്ചു എന്നതാണ്. ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ ക്രൂയിസ് മിസൈലായ ബ്രഹ്മോസ് സുഖോയ് വിമാനത്തിൽ നിന്നും തൊടുക്കുമ്പോൾ ഏത് വലിയ കപ്പലിനെയും ലക്ഷ്യത്തെയും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തകർക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കും. റഷ്യയുമായുള്ള നല്ല ബന്ധം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ, നമ്മുടെ സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഈ വിമാനങ്ങളെ നവീകരിക്കാൻ സർക്കാർ കാണിച്ച താല്പര്യം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ദീർഘദൂര ദൗത്യങ്ങൾക്കും ആകാശ മേധാവിത്വം ഉറപ്പാക്കാനും സുഖോയ് ഇല്ലാതെ ഭാരതത്തിന് സാധിക്കില്ല.
നമ്മുടെ പഴയകാല യുദ്ധങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് 1999-ലെ കാർഗിൽ യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ വിജയം ഉറപ്പാക്കിയ വിമാനമാണ് മിറാഷ് 2000. അന്ന് മലമുകളിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന ശത്രുക്കളെ ലേസർ ബോംബുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കൃത്യമായി തകർത്തത് മിറാഷ് ആയിരുന്നു. ഈ വിമാനങ്ങളുടെ സേവനകാലം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി മോദി സർക്കാർ ഇവയെ അത്യാധുനിക രീതിയിൽ നവീകരിച്ചു.
ആണവ പോർമുനകൾ വഹിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഈ വിമാനം ഇപ്പോഴും ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയുടെ പ്രധാന ആയുധമാണ്. മിറാഷ് വിമാനങ്ങളുടെ സ്പെയർ പാർട്സുകൾ ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ, ഫ്രാൻസിൽ നിന്നും പഴയ മിറാഷ് വിമാനങ്ങൾ വാങ്ങി അവയിലെ ഭാഗങ്ങൾ നമ്മുടെ വിമാനങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത് വലിയൊരു നയതന്ത്ര വിജയമായിരുന്നു. ഇതുവഴി നമ്മുടെ മിറാഷ് വിമാനങ്ങൾ ഇനിയും വർഷങ്ങളോളം സുരക്ഷിതമായി പറക്കാൻ സാധിക്കും.
ജാഗ്വാർ വിമാനങ്ങളെ നമ്മൾ വിളിക്കുന്നത് ‘ഡീപ്പ് പെനട്രേഷൻ സ്ട്രൈക്ക് എയർക്രാഫ്റ്റ്’ എന്നാണ്. അതായത്, ശത്രുരാജ്യത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി ആക്രമണം നടത്താൻ പ്രത്യേക ശേഷിയുള്ള വിമാനം. 1970-കളിൽ നമ്മുടെ വ്യോമസേനയുടെ ഭാഗമായ ജാഗ്വാറിനെ ഇന്നും പ്രവർത്തനക്ഷമമായി നിലനിർത്തുന്നത് അതിലെ നവീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങളാണ്.
ആണവ മിസൈലുകൾ കൃത്യതയോടെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കാൻ ജാഗ്വാറിന് കഴിയും. കാർഗിൽ യുദ്ധത്തിലും ശ്രീലങ്കയിലെ സമാധാന സേനയുടെ ദൗത്യത്തിലും ജാഗ്വാർ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു. പഴയ വിമാനങ്ങളെ തള്ളിക്കളയാതെ, അവയ്ക്ക് പുതിയ എഞ്ചിനുകളും സാങ്കേതികവിദ്യയും നൽകി കരുത്തരാക്കി മാറ്റുന്ന രീതിയാണ് മോദി സർക്കാർ പിന്തുടരുന്നത്.
ഈ അഞ്ച് ആകാശക്കഴുകന്മാരും ചേർന്ന് ഭാരതത്തിന്റെ അതിർത്തികളെ ഒരു ഉരുക്കുമതിലായി സംരക്ഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ വെറുമൊരു യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നതിലല്ല കാര്യം, മറിച്ച് നമ്മുടെ സൈനികർക്ക് ഏറ്റവും മികച്ചത് നൽകണം എന്ന പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ നിശ്ചയദാർഢ്യത്തിലാണ് കാര്യം. ‘മെയ്ക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ’ വഴി പ്രതിരോധ മേഖലയിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്ന് ഇന്ത്യ ആയുധങ്ങൾ വാങ്ങുന്ന രാജ്യം മാത്രമല്ല, ഫിലിപ്പീൻസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങൾക്ക് മിസൈലുകൾ വിൽക്കുന്ന രാജ്യം കൂടിയാണ്.
സൈന്യത്തിന്റെ ആത്മവീര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ പ്രധാനമന്ത്രി നേരിട്ട് അതിർത്തികളിൽ എത്തി സൈനികരോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുന്നത് നമ്മൾ കാണാറുണ്ട്. ഓരോ സൈനികനും തനിക്ക് പിന്നിൽ ഒരു രാജ്യം മുഴുവനുണ്ടെന്ന വിശ്വാസം നൽകാൻ ഇതിലൂടെ സാധിച്ചു. അത്യാധുനിക വിമാനങ്ങൾ മുകളിൽ പറക്കുമ്പോൾ ഓരോ ഭാരതീയനും ഇന്ന് അഭിമാനത്തോടെയും സമാധാനത്തോടെയും ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്നു. നമ്മുടെ രാജ്യം സുരക്ഷിതമാണ്,
ശത്രുക്കൾ ഭയക്കുന്ന മോദി സർക്കാരിന്റെ തന്ത്രങ്ങൾ
