വികസനത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചാൽ കിട്ടുന്നത് വായ്പ… രാജ്യത്തിന്റെ നിലവാരം ചോദിച്ചാൽ പാപ്പരായ അവസ്ഥ… പൗരന്മാർക്ക് കഴിക്കാൻ ഭക്ഷണമില്ല, രാജ്യത്തോ പണം തീർന്നു! ലോകത്തിന് മുന്നിൽ നാണംകെട്ട്, തെരുവിൽ അഭയം തേടി നിൽക്കുമ്പോഴും ഈ ഒന്നിന് മാത്രം ഒരു കുറവുമില്ല… അതാണ് പാകിസ്ഥാന്റെ ആ വകതിരിവില്ലാത്ത അഹങ്കാരം!
നാണമില്ലേടാ നിങ്ങൾക്ക്? വീണ്ടും വീണ്ടും… ദിവസവും ഒരോ പുതിയ വിഷയവുമായി ഇന്ത്യക്കെതിരെ വിരട്ടാൻ വരുന്നു! ഇവരുടെ നിഘണ്ടു തുറന്നു നോക്കിയാൽ ഒരേയൊരു വാക്കേ കാണാൻ കഴിയൂ… യുദ്ധം! അതെ, യുദ്ധം, യുദ്ധം, യുദ്ധം! രാവിലെ എണീറ്റാൽ തൊണ്ട തൊടാതെ ഇന്ത്യയോട് യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കുക, ഉച്ചയാകുമ്പോൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പോയി കരയുക, വൈകുന്നേരമാകുമ്പോൾ വീണ്ടും ഭീഷണി മുഴക്കുക! ഇതല്ലാതെ വേറെ പണിയെന്തെങ്കിലും ഇവന്മാർക്ക് അറിയാമോ? സ്വന്തം രാജ്യത്തെ ജനങ്ങൾ പട്ടിണികിടന്ന് ചാവുമ്പോൾ, ഭരണാധികാരികൾക്ക് മാത്രം ഇന്ത്യയോടുള്ള ചൊറിച്ചിൽ തീരുന്നില്ല!
കഴിഞ്ഞ കുറേക്കാലമായി നമ്മൾ കാണുന്നതാണ്. എന്ത് ചെറിയ കാര്യം വന്നാലും, തോറ്റമ്പി നിൽക്കുന്ന ഏത് അവസ്ഥയിലും പാകിസ്ഥാൻ കൈയ്യിലെടുക്കുന്ന ഒരേയൊരു ആയുധം ഈ ‘യുദ്ധ ഭീഷണി’യാണ്. എന്നാൽ ഓർക്കുക… ഇത് പഴയ ഇന്ത്യയല്ല! മോദി സർക്കാർ ഭരിക്കുന്ന, ദേശീയ സുരക്ഷയിൽ ഒരു തുരിശുപോലും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാത്ത പുതിയ ഭാരതമാണിത്!
ഇപ്പോഴിതാ, പാക് പ്രധാനമന്ത്രി ഷെഹ്ബാസ് ഷരീഫ് വീണ്ടും അന്താരാഷ്ട്ര വേദിയായ യുഎന്നിൽ പോയിരിക്കുന്നു. അടുത്ത വെല്ലുവിളിയുമായി! വിഷയം മറ്റൊന്നുമല്ല… ‘സിന്ധു ജലം തടഞ്ഞാൽ യുദ്ധം’! കേട്ടിട്ട് ചിരി വരുന്നുണ്ടല്ലേ? സ്വന്തം നാട്ടിലെ ജനങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാൻ വെള്ളമില്ലാതെ നട്ടം തിരിയുന്നവനാണ് ഇന്ത്യക്കെതിരെ ജലത്തിന്റെ പേരിൽ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്!
എന്താണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് മോദി സർക്കാർ പാകിസ്ഥാന് വെള്ളം കൊടുക്കുന്നത് നിർത്തിയത്? എന്താണ് ഇതിന് പിന്നിലെ കടുത്ത കാരണം? നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം!
കാര്യം വളരെ വ്യക്തമാണ്. പാകിസ്ഥാൻ ഇത്രയധികം വിറളിപൂണ്ട് യുഎന്നിൽ ചെന്ന് കരയാൻ കാരണമെന്താണ്? അത് മോദി സർക്കാർ എടുത്ത കടുത്ത തീരുമാനമാണ്.
കഴിഞ്ഞ വർഷങ്ങളിൽ നടന്ന പഹൽഗാം ഭീകരാക്രമണം ആരും മറന്നിട്ടുണ്ടാകില്ല. വിനോദസഞ്ചാരികൾക്ക് നേരെ പാക് പിന്തുണയുള്ള ഭീകരർ നടത്തിയ ആ ക്രൂരമായ ആക്രമണത്തിൽ 26 നിരപവധി ജീവനുകളാണ് പൊലിഞ്ഞത്. ഒരു രാജ്യത്തിനും സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും ഹീനമായ ആകൃത്യമായിരുന്നു അത്. അന്ന് ഇന്ത്യ കൊടുത്ത മറുപടി ലോകം കണ്ടതാണ്. പാകിസ്ഥാനിലെഭീകരകേന്ദ്രങ്ങൾ ലക്ഷ്യമിട്ട് ഇന്ത്യ നടത്തിയ മിസൈൽ ആക്രമണം പാകിസ്ഥാന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയിരുന്നു.
പക്ഷേ, അതിനുശേഷവും പാകിസ്ഥാൻ അവരുടെ നയം മാറ്റിയില്ല. ഭീകരവാദത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ആ രാജ്യത്തിന് കനത്ത തിരിച്ചടി നൽകാൻ മോദി സർക്കാർ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് പതിറ്റാടുകളായി പാകിസ്ഥാന്റെ കാർഷിക മേഖലയെ നിലനിർത്തിയിരുന്ന 1960-ലെ സിന്ധു നദീജല കരാർ ഇന്ത്യ മരവിപ്പിച്ചത്. ഇന്ത്യയുടെ ഈ മാസ്റ്റർസ്ട്രോക്ക് പാകിസ്ഥാന്റെ നെഞ്ചത്താണ് കൊണ്ടത്! അവരുടെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ പൂർണ്ണമായി തകർച്ചയിലേക്ക് വീഴാൻ ആ ഒരൊറ്റ തീരുമാനം ധാരാളമായിരുന്നു.
തങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിവെച്ച ഭീകരവാദത്തിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയാതെ ഷെഹ്ബാസ് ഷരീഫ് നേരെ യുഎന്നിലേക്ക് ഓടി. അവിടെ ചെന്നിട്ടാണ് ആ വകതിരിവില്ലാത്ത വെല്ലുവിളി മുഴക്കിയത്: “സിന്ധു ജലം തടഞ്ഞാൽ യുദ്ധം”!
എന്നാൽ പാകിസ്ഥാന്റെ ഈ ഒച്ചപ്പാടിനും വെല്ലുവിളികൾക്കും ഡൽഹിയിൽ നിന്ന് പ്രതിരോധ മന്ത്രി രാജ്നാഥ് സിങ് കൊടുത്ത മറുപടി ഉണ്ടല്ലോ… അത് പാകിസ്ഥാൻ കണ്ണ് തുറന്ന് കാണേണ്ടതാണ്! ന്യൂഡൽഹിയിൽ നടന്ന എൻഡിടിവി ഡിഫൻസ് സമ്മിറ്റ് 2026-ൽ രാജ്നാഥ് സിങ് കൃത്യമായി പറഞ്ഞു:
“ഇന്ത്യ സമാധാനത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, യുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. മറ്റൊരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭൂമി കൈവശപ്പെടുത്താനോ ആരെയും ഭീഷണിപ്പെടുത്താനോ ഇന്ത്യ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ മൗനവും ദൗർബല്യവും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്!”
കേട്ടല്ലോ? മോദി സർക്കാർ ഇനി പിന്നോട്ടില്ല. അയൽരാജ്യം ഭീകരവാദത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം ഭീകരർക്കെതിരെ ഏത് ആക്രമണത്തിനും ഇന്ത്യ തയ്യാറാണ്. ഭീകരവാദത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരുമായി ഒരു ചർച്ചയ്ക്കുമില്ല. ദേശീയ താൽപര്യത്തിന്റെ വിലയ്ക്ക് ഒരു സഹകരണവും അംഗീകരിക്കില്ലെന്ന് രാജ്നാഥ് സിങ് തുറന്നടിച്ചു കഴിഞ്ഞു
പാകിസ്ഥാൻ ഇനിയെന്ത് നാടകം കളിച്ചാലും, എന്ത് യുദ്ധഭീഷണി മുഴക്കിയാലും ഭാരതം ഒരടി പോലും പിന്നോട്ട് പോകാൻ പോകുന്നില്ല. ഭീകരവാദവും ചർച്ചകളും ഒരുമിച്ച് പോകില്ലെന്ന മോദി സർക്കാരിന്റെ നയം കല്ലിൽ കൊത്തിയത് പോലെയാണ്.
പാകിസ്ഥാൻ എന്ന രാജ്യം അവരുടെ അഹങ്കാരവും ഭീകരവാദവും മാറ്റിവെച്ച് സ്വന്തം ജനങ്ങളുടെ വിശപ്പടക്കാൻ നോക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അല്ലാത്തപക്ഷം, സിന്ധു ജലമല്ല, അവരുടെ അസ്തിത്വം തന്നെ ഇല്ലാതാകുന്ന തിരിച്ചടികൾ ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഉണ്ടാകും തീർച്ച!
ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ… അഹങ്കാരം മൂത്ത് സ്വന്തം കുഴി തോണ്ടി വെച്ചിട്ട്, ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നു കരയാൻ! ഇത് പാകിസ്ഥാൻ സ്വയം വരുത്തിവെച്ച വിനയല്ലേ? സ്വന്തം രാജ്യത്ത് പൗരന്മാർക്ക് കഴിക്കാൻ ഭക്ഷണമില്ല, ഖജനാവ് കാലിയാണ്, നാട് പാപ്പരായി തെരുവിൽ നിൽക്കുന്നു… എന്നിട്ടും യാതൊരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ വീണ്ടും വന്നിരിക്കുന്നു ‘യുദ്ധം, യുദ്ധം’ എന്ന് പറയാൻ!
മാസത്തിൽ ഒരു വട്ടമെങ്കിലും ഇന്ത്യക്കെതിരെ ഇങ്ങനെ വിരട്ടൽ നടത്തിയില്ലെങ്കിൽ ഇവന്മാർക്ക് ശരിക്കും ഉറക്കം വരാത്ത ഒരു അവസ്ഥയാണോ ഇത്? അതോ ഇത വല്ല നേർച്ചയാണോ എന്തോ! സ്വന്തം രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളുടെ വിശപ്പടക്കാൻ പോലും വകയില്ലാത്ത ഭരണാധികാരികളാണ്, ഇന്ത്യയുടെ സിന്ധു ജലം തടഞ്ഞപ്പോൾ പണി കിട്ടി വിറളിപൂണ്ട് ഇപ്പോൾ യുഎന്നിൽ ചെന്ന് റോബോളു കളിക്കുന്നത്.
ഭീകരവാദത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച് സ്വയം കുഴിചാടിയിട്ട്, ആ വലിപ്പച്ചെറുപ്പം പോലും മനസ്സിലാക്കാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഇന്ത്യയെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ വരുന്നു! എന്നാൽ മോദി സർക്കാരിന്റെ കടുത്ത നിലപാട് എന്താണെന്ന് രാജ്നാഥ് സിങ് വളരെ വ്യക്തമായി പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു—ദേശീയ സുരക്ഷയിൽ യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ല. ഭീകരവാദവും ചർച്ചകളും ഒരുമിച്ച് പോകില്ല. പാകിസ്ഥാൻ ഇനിയെന്ത് കോപ്രായം കാണിച്ചാലും, ഏത് പൊള്ളയായ യുദ്ധഭീഷണി മുഴക്കിയാലും, ഇന്ത്യ ഒരടി പോലും പിന്നോട്ട് പോകില്ല. സ്വന്തം അഹങ്കാരം കൊണ്ട് പാകിസ്ഥാൻ തന്നെ വരുത്തിവെച്ച ഈ തകർച്ചയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഇനി ലോകത്ത് ഒരു ശക്തിക്കും കഴിയില്ല!മോദി സർക്കാർ വർഷങ്ങളോളം പരമാവധി ക്ഷമിച്ചു. അവർ എത്രമാത്രം പ്രകോപനം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടും, ഇന്ത്യ പലപ്പോഴും സംയമനം പാലിക്കുകയും കാര്യങ്ങൾ നയപരമായി പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ഒരു പരിധി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഭീകരവാദത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന പാകിസ്ഥാന് കൊടുക്കേണ്ട രീതിയിലുള്ള പണി തന്നെ ഇന്ത്യ കൊടുത്തു. ആ 1960-ലെ സിന്ധു നദീജല കരാർ അങ്ങ് മരവിപ്പിച്ചതോടുകൂടിയാണ് പാകിസ്ഥാന്റെ യഥാർത്ഥ ‘ചൊറിച്ചിൽ’ മാറിയതും അവർ വിറളിപിടിച്ച് യുഎന്നിൽ ചെന്ന് കരഞ്ഞതും
ചുരുക്കത്തിൽ, നമ്മൾ ഇവിടെ വിലയിരുത്തിക്കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചാൽ, ഈ വിഷയത്തിന്റെ ആഴവും പാകിസ്ഥാന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖവും എത്രത്തോളം പരിതാപകരമാണെന്ന് നമുക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകും. പതിറ്റാടുകളായി പാകിസ്ഥാൻ എന്ന രാഷ്ട്രം കളിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരേയൊരു രാഷ്ട്രീയ നാടകത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ അടിയൊഴുക്കുകൾ മാത്രമാണിത്. സ്വന്തം രാജ്യത്തെ ജനങ്ങൾക്ക് അടിസ്ഥാനപരമായ ജീവിത സൗകര്യങ്ങൾ പോലും നൽകാനാവാതെ, സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ പൂർണ്ണമായി തകർന്ന്, അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ പിച്ചച്ചട്ടി ഏന്തി നിൽക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരു ഭരണകൂടത്തിന്, മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ വരുമ്പോൾ കയ്യിലെടുക്കുന്ന ഒരേയൊരു ആയുധമാണ് ഈ പൊള്ളയായ യുദ്ധഭീഷണികൾ.
കഴിഞ്ഞ വർഷങ്ങളിൽ അരങ്ങേറിയ പഹൽഗാം ഭീകരാക്രമണത്തിന്റെ നേർചിത്രം നമ്മൾ ഓർക്കണം. വിനോദസഞ്ചാരികൾക്ക് നേരെ അതിക്രൂരമായി നടന്ന ആ വേട്ടയാടൽ മനുഷ്യത്വത്തിന് പോലും അപമാനമായിരുന്നു. നിരപരാധികളുടെ ജീവനെടുത്ത് ചോരപ്പുഴ ഒഴുക്കിയ ഭീകരർക്ക് മാപ്പില്ലെന്ന് ഇന്ത്യ അന്ന് വ്യക്തമാക്കിയതാണ്.
