കേരള രാഷ്ട്രീയം ഇന്ന് ഒരു വലിയ ചോദ്യചിഹ്നത്തിന് മുന്നിലാണ്. ഭരണത്തുടർച്ചയുടെയും രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങളുടെയും ചർച്ചകൾക്കിടയിൽ ഓരോ യു.ഡി.എഫ് പ്രവർത്തകനും കേരളത്തിലെ ഓരോ വോട്ടറും ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ കാര്യമുണ്ട്— ‘യു.ഡി.എഫ് അധികാരത്തിൽ വന്നാൽ ആരായിരിക്കും കേരളത്തിന്റെ അടുത്ത മുഖ്യമന്ത്രി?’
സോഷ്യൽ മീഡിയ തുറന്നാൽ അവിടെ പേരുകളുടെ വലിയൊരു മത്സരമാണ് നടക്കുന്നത്. പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് വി.ഡി. സതീശന്റെ പോരാട്ടവീര്യത്തെ പുകഴ്ത്തുന്നവരൊരു വശത്ത്, അനുഭവസമ്പത്തുള്ള രമേശ് ചെന്നിത്തലയ്ക്ക് ഒരവസരം കൂടി നൽകണമെന്ന് വാദിക്കുന്നവർ മറുവശത്ത്.
എന്നാൽ, കോൺഗ്രസ് എന്ന പാർട്ടിയുടെ ഉൾപ്പാർട്ടി രാഷ്ട്രീയവും അതിന്റെ അധികാര സമവാക്യങ്ങളും നമ്മൾ പുറത്തുനിന്ന് കാണുന്നതുപോലെ അത്ര ലളിതമല്ല.
ജനാധിപത്യപരമായ ഭൂരിപക്ഷത്തിനപ്പുറം, ഹൈക്കമാൻഡിന്റെ താല്പര്യങ്ങളും ഡൽഹിയിലെ രാഷ്ട്രീയ കരുനീക്കങ്ങളും എങ്ങനെയാണ് കേരളത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രി കസേരയെ തീരുമാനിക്കാൻ പോകുന്നത്?
ജനപ്രീതിയാണോ അതോ പാർട്ടിയോടുള്ള വിശ്വസ്തതയാണോ മാനദണ്ഡമാകുക?
വരാനിരിക്കുന്ന ആ നിർണ്ണായക തീരുമാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണ് നമ്മൾ ഇന്നീ വീഡിയോയിൽ ചർച്ച ചെയുന്നത് .”
എന്തുകൊണ്ടാണ് മുഖ്യമന്ത്രിയെ തീരുമാനിക്കുന്നതിൽ ഡൽഹിക്ക് ഇത്ര പ്രാധാന്യം? കോൺഗ്രസ് എന്ന പാർട്ടിയുടെ ഘടന പരിശോധിച്ചാൽ നമുക്കൊരു കാര്യം വ്യക്തമാകും—സംസ്ഥാന നേതാക്കളുടെ ജനപ്രീതിയേക്കാൾ പാർട്ടി ഹൈക്കമാൻഡ് പലപ്പോഴും മുൻഗണന നൽകുന്നത് തങ്ങളോട് നൂറു ശതമാനം വിശ്വസ്തത പുലർത്തുന്നവർക്കാണ്.
, കെ.സി. വേണുഗോപാൽ കേവലം ഒരു കേരളാ നേതാവല്ല, മറിച്ച് ഹൈക്കമാൻഡിന്റെ കണ്ണായി നിൽക്കുന്ന ആളാണ്. രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെയും മല്ലികാർജുൻ ഖാർഗെയുടെയും വിശ്വസ്തനായ അദ്ദേഹം ദൽഹിയിലെ അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് നിൽക്കുന്നു.
പഞ്ചാബിൽ അമരീന്ദർ സിംഗിനെ മാറ്റിയതും രാജസ്ഥാനിൽ അശോക് ഗെഹ്ലോട്ടുമായി ഉണ്ടായ തർക്കങ്ങളും നമ്മൾ കണ്ടതാണ്.
സ്വതന്ത്രമായ അധികാരമുള്ള നേതാക്കളെക്കാൾ, തങ്ങളുടെ വാക്കിന് വില നൽകുന്ന ഒരാൾ മുഖ്യമന്ത്രി കസേരയിൽ ഇരിക്കണമെന്നാണ് ഹൈക്കമാൻഡ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഈ ഒരു ‘ഡൽഹി കണക്ക്’ വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ വേണുഗോപാലിനുള്ള മുൻതൂക്കം അനിഷേധ്യമാണ്.”
ഇനി നമുക്ക് കേരളത്തിലേക്ക് വരാം. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ലൈക്ക് അടിക്കുന്നവരല്ല മുഖ്യമന്ത്രിയെ വോട്ട് ചെയ്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, മറിച്ച് വിജയിച്ചു വരുന്ന എം.എൽ.എമാരാണ്. നിയമസഭാ കക്ഷി യോഗത്തിൽ (CLP Meeting) ആർക്ക് ഭൂരിപക്ഷം കിട്ടുന്നുവോ അവരായിരിക്കും മുഖ്യമന്ത്രി.
പുതിയ എം.എൽ.എമാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവിയും മണ്ഡലത്തിലെ വികസനവും എല്ലാം ഹൈക്കമാൻഡുമായി നല്ല ബന്ധമുള്ള ഒരു മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ കീഴിൽ സുരക്ഷിതമായിരിക്കും. AICC ജനറൽ സെക്രട്ടറി എന്ന നിലയിൽ സീറ്റ് വിഭജനത്തിലും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫണ്ട് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലും കെ.സി. വേണുഗോപാലിനുള്ള സ്വാധീനം എം.എൽ.എമാർക്കിടയിൽ വലിയൊരു പിന്തുണ അദ്ദേഹത്തിന് ഉറപ്പാക്കുന്നു. അതായത്, പുറമേ കാണുന്ന ജനപ്രീതിയേക്കാൾ എം.എൽ.എമാർക്കിടയിലെ നിശബ്ദമായ ഈ പിന്തുണയാണ് അധികാരത്തിന്റെ തുലാസ് വേണുഗോപാലിലേക്ക് ചായ്ക്കുന്നത്.”
അപ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഉയരുന്ന ചോദ്യം, വി.ഡി. സതീശനും രമേശ് ചെന്നിത്തലയും എവിടെ നിൽക്കുന്നു എന്നതാണ്? വി.ഡി. സതീശൻ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷങ്ങളായി കേരളത്തിലെ പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ മുഖമാണ്. ജനകീയ വിഷയങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം നടത്തുന്ന ഇടപെടലുകൾ വലിയ തോതിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നുമുണ്ട്. എന്നാൽ, പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ അധികാര സമവാക്യങ്ങളിൽ ഹൈക്കമാൻഡിന്റെ താല്പര്യത്തെ മറികടക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ‘ഇമേജ്’ മാത്രം മതിയോ?
രമേശ് ചെന്നിത്തലയുടെ കാര്യം എടുത്താൽ, അദ്ദേഹം ഗ്രൂപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വലിയൊരു കരുത്തായിരുന്നു. എന്നാൽ ഹൈക്കമാൻഡ് ഇപ്പോൾ ഗ്രൂപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തിന് വലിയ വില നൽകുന്നില്ല. ഡൽഹിക്ക് നേരിട്ട് കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളെ അവർ പ്രതിഷ്ഠിക്കുമ്പോൾ, സതീശന്റെയും ചെന്നിത്തലയുടെയും വ്യക്തിപരമായ സ്വാധീനം അവിടെ നിഷ്പ്രഭമാകുന്നു. ഇതിനെയാണ് മാത്യു സാമുവൽ ‘മുഖ്യമന്ത്രി കസേരയിലേക്കുള്ള സറണ്ടർ’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത്, എത്ര വലിയ നേതാവാണെങ്കിലും ഡൽഹിയുടെ മനസ്സിനൊപ്പമല്ലെങ്കിൽ വഴിമാറേണ്ടി വരുമെന്ന രാഷ്ട്രീയ സത്യം.”
അവസാനമായി, യു.ഡി.എഫ് എന്ന മുന്നണിയിലെ ഘടകകക്ഷികളെ കൂടി പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. മുസ്ലിം ലീഗ്, കേരള കോൺഗ്രസ് തുടങ്ങിയ പാർട്ടികൾക്ക് മുഖ്യമന്ത്രിയെ തീരുമാനിക്കുന്നതിൽ വീറ്റോ പവർ ഉണ്ടോ എന്നതാണ്,
ഹൈക്കമാൻഡ് ഇതിനകം ഘടകകക്ഷികളുമായി ധാരണയിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു.
’കോൺഗ്രസ് ആരെ തീരുമാനിച്ചാലും ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം നിൽക്കും’ എന്ന നിലപാടാണ് ഘടകകക്ഷികൾ കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അവർക്ക് വേണ്ടത് സുസ്ഥിരമായ ഒരു സർക്കാരും ഭരണത്തിലെ അർഹമായ പങ്കുമാണ്. വി.ഡി. സതീശനോ കെ.സി. വേണുഗോപാലോ എന്നതിൽ അവർക്ക് കടുംപിടുത്തമില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കോൺഗ്രസ് ഹൈക്കമാൻഡിന് ഒരു ‘ഫ്രീ ഹാൻഡ്’ ലഭിക്കുന്നു. ഈ അനുകൂല സാഹചര്യം വേണുഗോപാലിനെപ്പോലെ ഒരു ദേശീയ നേതാവിന് കേരളത്തിന്റെ അമരത്തേക്ക് വരാൻ വഴി എളുപ്പമാക്കുന്നു.”
നമ്മൾ ഇതുവരെ ചർച്ച ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ഒന്ന് കൂട്ടിവായിച്ചാൽ വ്യക്തമാകുന്ന ഒരു ചിത്രമുണ്ട്— കേരളത്തിന്റെ അടുത്ത മുഖ്യമന്ത്രിയെ തീരുമാനിക്കുന്നത് വെറുമൊരു പോപ്പുലാരിറ്റി മത്സരത്തിലൂടെ ആയിരിക്കില്ല.
ഇതിന് മൂന്ന് ശക്തമായ കാരണങ്ങളാണുള്ളത്: ഹൈക്കമാൻഡിന്റെ അടിയുറച്ച വിശ്വാസം, എം.എൽ.എമാർക്കിടയിലെ സ്വാധീനം, ഘടകകക്ഷികളുടെ മൗനസമ്മതം.
പലപ്പോഴും സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഉയരുന്ന തരംഗങ്ങൾ പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ അധികാര ഗണിതങ്ങളുമായി ഒത്തുപോകാറില്ല. കോൺഗ്രസ് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഡൽഹിയുടെ മനസ്സ് എവിടെയാണോ, അവിടെയാണ് വിജയി ഉണ്ടാവുക. വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും നമ്മൾ കണ്ടതും ഇതുതന്നെയാണ്. ‘യഥാർത്ഥ മുഖ്യമന്ത്രിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് മെയ് മാസത്തിലല്ല, അതിനു മുൻപേ ഡൽഹിയിൽ അത് തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകാം’ എന്ന മാത്യു സാമുവലിന്റെ നിരീക്ഷണം അതുകൊണ്ടുതന്നെ തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.
