യൂറോപ്പ് യുദ്ധത്തിലേക്ക്?

നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചാൽ, ലോക രാഷ്ട്രീയത്തിൽ എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ. ഓരോ ദിവസവും വാർത്തകൾ തുറക്കുമ്പോൾ പുതിയ പുതിയ യുദ്ധമുനമ്പുകളാണ് തെളിഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു വശത്ത് അമേരിക്കയും ഇറാനും തമ്മിലുള്ള കടുത്ത പോര് നടക്കുന്നു. അതിനിടയിൽ സൗദിയും ഹൂതികളും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷങ്ങൾ വീണ്ടും പുകയുന്നു. ഇതൊക്കെ പോരാഞ്ഞിട്ടാണ് ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് എല്ലാവരെയും ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് വടക്കൻ മേഖലയായ കാസ്പിയൻ കടലിൽ ഇറാന്റെ ഒരു കപ്പലിന് നേരെ ഉക്രൈന്റെ ആക്രമണം ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഇതോടെ നയതന്ത്ര നിരീക്ഷകർക്കിടയിലും സാധാരണക്കാർക്കിടയിലും ഒരു വലിയ ചോദ്യം ഉയർന്നു വന്നിട്ടുണ്ട് — റഷ്യക്ക് ഇറാൻ ആയുധവും ഡ്രോണുകളും കൊടുക്കുന്നത് തടയാൻ എന്ന പേരിൽ ഉക്രൈൻ ഇപ്പോൾ കാണിച്ചുകൂട്ടുന്നത്, സത്യത്തിൽ യൂറോപ്പിനെ മുഴുവനായി ഈ യുദ്ധത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കാനാണോ?
, ഉക്രൈൻ എത്ര വിചാരിച്ചാലും യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളെ അങ്ങനെ പെട്ടെന്നൊന്നും ഒരു വലിയ യുദ്ധത്തിലേക്ക് പിടിച്ചു വലിച്ച് കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ല. കാരണം വളരെ ലളിതമാണ്; യൂറോപ്പിന് ഈ പറയുന്ന യുദ്ധത്തിൽ പങ്കാളികളാകാൻ നിലവിൽ യാതൊരുവിധ താല്പര്യവുമില്ല!

എന്തുകൊണ്ടാണ് യൂറോപ്പിന് ഈ യുദ്ധത്തിൽ താല്പര്യമില്ലാത്തത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, അതിന് പിന്നിൽ അവരുടെ ശക്തമായ സാമ്പത്തിക-ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങളുണ്ട്. അത് നമ്മൾ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. യൂറോപ്പിൽ തണുപ്പുകാലം അല്ലെങ്കിൽ വിന്റർ സീസൺ വരുമ്പോൾ വീടുകളും സ്ഥാപനങ്ങളും ചൂടാക്കി നിർത്താൻ (Heating arrangements) വൻതോതിൽ എണ്ണയും പ്രകൃതിവാതകവും ആവശ്യമാണ്. പരമ്പരാഗതമായി അവർ ഇതിനായി ആശ്രയിച്ചിരുന്നത് റഷ്യയിൽ നിന്ന് വന്നിരുന്ന പൈപ്പ് ലൈൻ ഗ്യാസിനെയും ഹൈഡ്രോകാർബണുകളെയുമായിരുന്നു.
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്ന റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധവും അതിനെത്തുടർന്ന് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തിയ ഉപരോധങ്ങളും കാരണം ഫ്രാൻസ്, ജർമ്മനി, സ്പെയിൻ, ഇറ്റലി തുടങ്ങിയ പ്രധാന യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾക്ക് റഷ്യൻ ഇന്ധനം കിട്ടാതായി. ഇതോടെ അവർ പൂർണ്ണമായും യൂറോപ്പിന് പുറത്തുനിന്നുള്ള എണ്ണ ഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായിരിക്കുകയാണ്.
സാധാരണയായി പേർഷ്യൻ ഗൾഫ് മേഖലയിൽ നിന്നും ചെങ്കടൽ വഴിയും സൂയസ് കനാൽ കടന്നുമാണ് തെക്കൻ യൂറോപ്പിലേക്ക് ഈ എണ്ണക്കപ്പലുകൾ എത്താറുള്ളത്. എന്നാൽ അവിടെ ഇപ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? ബാബ് അൽ-മന്ദബ് കടലിടുക്കിൽ ഹൂതികൾ നടത്തുന്ന ആക്രമണം കാരണം ചെങ്കടൽ വഴിയുള്ള ഗതാഗതം ഭാഗികമായി അടഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. മറു വശത്ത് ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് തടസ്സപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ എണ്ണ ലഭ്യതയിലും വിലക്കയറ്റത്തിലും വലിയ രീതിയിലുള്ള മാനസിക സമ്മർദ്ദം അനുഭവിക്കുന്ന യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ സംഘർഷങ്ങൾ അവസാനിച്ചാൽ മതി എന്നാണ് ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ. അതിനിടയിലേക്ക് ഉക്രൈൻ ഇറാന്റെ കപ്പൽ ആക്രമിച്ചു എന്ന് കരുതി, യൂറോപ്പ് തങ്ങളുടെ സർവ്വ സന്നാഹങ്ങളുമായി ഇറാനു എതിരെയുള്ള യുദ്ധത്തിലേക്ക് ചാടിവീഴില്ല എന്ന് സാരം.
അതുമാത്രമല്ല, അമേരിക്കയിലെ ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ പല നിലപാടുകളിലും യൂറോപ്പിന് വലിയ പ്രതിഷേധമുണ്ട്. ഗ്രീൻലാൻഡ് വിഷയത്തിൽ ഡെൻമാർക്കിനോട് ട്രംപ് എടുത്ത നിലപാട്, കാനഡയെ അൻപത്തിയൊന്നാം സംസ്ഥാനമാക്കും എന്ന രീതിയിലുള്ള പരാമർശങ്ങൾ, കൂടാതെ യൂറോപ്യൻ സഖ്യകക്ഷികളെ പോലും പരിഗണിക്കാതെ അടിച്ചേൽപ്പിച്ച വ്യാപാര ടാരിഫുകൾ… ഇതൊക്കെ കാരണം അമേരിക്കയുടെ എല്ലാ യുദ്ധ ആഹ്വാനങ്ങൾക്കും പിന്നാലെ കണ്ണുമടച്ച് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടാൻ യൂറോപ്പ് ഇനി തയ്യാറാകില്ല.

ഇനി നിലവിലെ യുദ്ധം പടർന്നുപിടിക്കുന്ന വഴികൾ പരിശോധിച്ചാൽ, അത് പ്രധാനമായും നാല് വ്യത്യസ്ത തലങ്ങളിലാണ് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് കാണാം.
ഒന്നാമത്തേത്, ചെങ്കടലിലെ ഹൂതികളുടെ വിഷയം. ഇറാൻ വിചാരിച്ചാൽ ഒരുപരിധി വരെ ഹൂതികളെ അടക്കിനിർത്താൻ കഴിയും. പക്ഷേ, നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ അതിന് ഇറാൻ മുതിരുന്നില്ല. സൗദി അറേബ്യയെ സമർദ്ദത്തിലാക്കാനും ഗൾഫ് മേഖലയിലെ സമാധാനം അസ്ഥിരപ്പെടുത്താനും ഹൂതികൾ ഈ موقعം ഉപയോഗിക്കുന്നു.
രണ്ടാമത്തേത്, ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ കളി. ലോകത്തിലെ ആകെ എണ്ണ വ്യാപാരത്തിന്റെ സുപ്രധാന നട്ടെല്ലായ ഹോർമുസ് ഇപ്പോൾ പ്രായോഗികമായി അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇറാന്റെ അനുവാദം വാങ്ങാതെ പോകുന്ന കപ്പലുകളെ അവർ തടഞ്ഞു തിരിച്ചയക്കുന്നു. ഒമാൻ, യു.എ.ഇ തീരങ്ങളിലൂടെ പുതിയ പാതകൾ വെട്ടിത്തുറക്കാൻ അമേരിക്ക നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളെ പോലും ഇറാൻ വളരെ ബുദ്ധിപൂർവ്വം പ്രതിരോധിച്ചു കളഞ്ഞു.
മൂന്നാമത്തേതാണ് ഏറ്റവും നിർണായകമായ പുതിയ വഴിത്തിരിവ് — അത് കാസ്പിയൻ കടലിലെ ആക്രമണമാണ്. റഷ്യയുടെ സ്വന്തം ‘ബാക്ക്‌യാർഡ്’ അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടുമുറ്റം എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന കാസ്പിയൻ കടലിലേക്ക് ആക്രമണം വ്യാപിപ്പിച്ചത് ഉക്രൈനിയൻ പ്രസിഡന്റ് സെലെൻസ്കി കാണിച്ച നൂറ്റാണ്ടിന്റെ വലിയൊരു അബദ്ധമായിട്ടാണ് ഡോക്ടർ മോഹൻ വർഗീസ് വിലയിരുത്തുന്നത്. കാരണം, അവിടെ റഷ്യ, കസാക്കിസ്ഥാൻ, തുർക്ക്മേനിസ്ഥാൻ, ഇറാൻ തുടങ്ങിയ റഷ്യൻ സ്വാധീനത്തിലുള്ള രാജ്യങ്ങളാണുള്ളത്. ഡ്രോണുകൾ അയക്കാൻ വേണ്ടി ഇറാൻ കാസ്പിയൻ കടലിലൂടെ കപ്പൽ അയച്ചു എന്ന് ഉക്രൈൻ പറയുന്നതിൽ വലിയ ലോജിക്കൊന്നുമില്ല. കാരണം, അമേരിക്കൻ ഭീഷണിയെ നേരിടാൻ ഇറേഷ്യൻ മേഖലയിൽ സ്വന്തം ഡ്രോണുകൾ ഇറാന് തന്നെ അത്യാവശ്യമാണ്.

ഇവിടെ നമ്മൾ ചിന്തിക്കേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം, ഈ അശാന്തിയും യുദ്ധവും തുടരുന്നത് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ആർക്കാണ് ലാഭം നൽകുന്നത് എന്നതാണ്?
ചില നേരങ്ങളിൽ എണ്ണവില 100 ഡോളറിന് മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നതും അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ അനിശ്ചിതത്വം നിലനിൽക്കുന്നതും സാമ്പത്തികമായി നേട്ടമുണ്ടാക്കുന്നത് റഷ്യക്കും അമേരിക്കയ്ക്കും മാത്രമാണ്! ഉപരോധങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും ഉയർന്ന വില ലഭിക്കുമ്പോൾ റഷ്യക്ക് തങ്ങളുടെ എണ്ണ വിറ്റഴിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു. സമാന്തരമായി അമേരിക്കയ്ക്കും സ്വന്തം രാജ്യത്തെ എണ്ണ ഉത്പാദനവും വെനിസ്വേലയിൽ നിന്നുള്ള എണ്ണ നിയന്ത്രണവും വഴി ഉയർന്ന ലാഭം കൊയ്യാം.
എന്നാൽ ഈ എണ്ണവില വർദ്ധനവ് കൊണ്ട് ഏറ്റവും വലിയ തിക്തഫലം അനുഭവിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയും ചൈനയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള വൻകിട എണ്ണ ഇറക്കുമതി രാജ്യങ്ങളാണ്. കാരണം നമ്മുടെയൊക്കെ ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങളുടെ നല്ലൊരു ശതമാനവും വരുന്നത് ഗൾഫ് മേഖലയിൽ നിന്നാണ്. അതിനാൽ യുദ്ധം നീണ്ടുപോകുന്നത് ഇന്ത്യയുടെയും ചൈനയുടെയും സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയ്ക്ക് തീരെ നല്ലതല്ല.

അപ്പോൾ ഇതിനൊരു ശാശ്വത പരിഹാരമില്ലേ? ഒരൊറ്റ രാജ്യം മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ ഈ വൻസങ്കീർണ്ണമായ വിഷയം പരിഹരിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിന് സമഗ്രമായ ഒരു നയതന്ത്ര ഇച്ഛാശക്തി ലോക രാജ്യങ്ങൾ കാണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിലവിൽ ജി.സി.സി മേഖലയിലെ ആറ് അറബ് രാജ്യങ്ങളും, ഇന്ത്യയും ചൈനയും ഈ യുദ്ധം എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവസാനിക്കണം എന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്.
ഈ പ്രക്രിയയിൽ യു.എസ് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ്, റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് വ്ലാഡിമിർ പുട്ടിൻ, സൗദി കിരീടാവകാശി മുഹമ്മദ് ബിൻ സൽമാൻ എന്നിവർ എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങൾ വളരെ വളരെ നിർണായകമായിരിക്കും. സൗദിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളും ഈജിപ്തും തുർക്കിയും ഒന്നിച്ചുനിന്നുകൊണ്ട് ഒരു മധ്യസ്ഥതയ്ക്ക് തയ്യാറാവണം.
അതോടൊപ്പം തന്നെ, ഇസ്രായേലിന്റെ സുരക്ഷാ ആശങ്കകൾ പരിഹരിക്കാൻ ‘അബ്രഹാം കരാറുകളുടെ’ രണ്ടാം ഘട്ടം പുനരാരംഭിക്കുകയും, അറബ് രാജ്യങ്ങളുമായി ഇസ്രായേലിന് നയതന്ത്ര രമ്യതയിലെത്താൻ സാധിക്കുകയും വേണം. അല്ലാതെ സൈനിക ശക്തി കൊണ്ട് മാത്രം ഇതിന് പരിഹാരം കാണാൻ അമേരിക്കയ്ക്കോ മറ്റേതെങ്കിലും ശക്തികൾക്കോ സാധിക്കില്ല.
ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ; അമേരിക്കയും റഷ്യയും ചൈനയും ഇറാന്നും ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളും ഒരു മേശയ്ക്ക് ചുറ്റുമിരുന്ന് ചർച്ച ചെയ്താൽ മാത്രമേ ഹോർമുസ് കടലിടുക്കും ചെങ്കടലും പൂർണ്ണമായി തുറക്കാനും, ലോക ഊർജ്ജ വിപണിയിൽ വീണ്ടും സമാധാനം കൊണ്ടുവരാനും കഴിയൂ.
അതുവരെ നയതന്ത്ര ശ്രമങ്ങൾക്ക് ഒരു അവസരം നൽകിക്കൊണ്ട് നമുക്ക് കാര്യങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാം