യുദ്ധങ്ങൾ എക്കാലത്തും മനുഷ്യരാശിക്കും ലോക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്കും വലിയൊരു ശാപമാണ്. ലോകത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു കോണിൽ നടക്കുന്ന സൈനിക നീക്കങ്ങൾ പോലും മറ്റ് രാജ്യങ്ങളുടെ വ്യാപാരാന്തരീക്ഷത്തെയും ദൈനംദിന ജീവിതത്തെയും സാരമായി ബാധിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, പശ്ചിമേഷ്യയിൽ ഇറാനും യമനിലെ ഹൂതികളും കേന്ദ്രീകരിച്ച് രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിലവിലെ സംഘർഷാന്തരീക്ഷം കേവലം പ്രാദേശികമായ ഒരു പ്രശ്‌നത്തിനപ്പുറം ലോകത്തെ മുഴുവൻ സ്തംഭിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. ലോകത്തിന്റെ ഊർജ്ജ നാഡിയായ സുപ്രധാന സമുദ്രപാതകൾ അടഞ്ഞുപോയതാണ് നിലവിലെ കടുത്ത പ്രതിസന്ധിക്ക് പ്രധാന കാരണം. സ്വന്തം ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭൂരിഭാഗവും ഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഈ സാഹചര്യം വലിയ സാമ്പത്തിക തിരിച്ചടിയാണ് നൽകുന്നത്.
ആഗോള ചരക്കുനീക്കത്തിൽ നിർണായക സ്ഥാനമുള്ള രണ്ട് പ്രധാന കടൽപാതകളാണ് ഇറാൻ – യമൻ സംഘർഷങ്ങളെ തുടർന്ന് പൂർണ്ണമായും താറുമാറായിരിക്കുന്നത്. ഹോർമുസ് കടലിടുക്കും ബാബുൽ മന്തിബ് പാതയുമാണ് ഇതിൽ പ്രധാനം. ഇറാനും അമേരിക്കയും തമ്മിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വാക്‌പോരും യുദ്ധഭീഷണിയുമാണ് ഹോർമുസ് വഴിയുള്ള ഗതാഗതത്തെ ബാധിച്ചത്. അമേരിക്ക മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന കർശന ഉപാധികൾ അംഗീകരിച്ചാൽ മാത്രമേ ഈ പാത തുറന്നുകൊടുക്കൂ എന്ന വാശിയിലാണ് ഇറാൻ. അതേസമയം യമനിലെ ഹൂതി വിമതർ ബാബുൽ മന്തിബ് കടലിടുക്കിന്റെ പരിസര പ്രദേശങ്ങൾ പിടിച്ചെടുത്തതോടെ ഇതുവഴിയുള്ള ചരക്ക് കയറ്റുമതിയും പൂർണ്ണമായും തടസ്സപ്പെട്ടു. അപകടസാധ്യത അവഗണിച്ച് ചില കപ്പലുകൾ ഗതാഗതത്തിന് തയ്യാറാകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇൻഷുറൻസ് തുകയും യാത്രാച്ചെലവും കുത്തനെ വർധിച്ചത് വിപണിയിൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ വില ഉയരാൻ കാരണമായി. സൗദി അറേബ്യയിൽ ഹൂതികളുടെ ആക്രമണം തുടരുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ, അടിയന്തര പ്രാധാന്യമില്ലാത്ത എല്ലാ പൗരന്മാരോടും സൗദി വിട്ടുപോകാൻ അമേരിക്കൻ വിദേശകാര്യ വകുപ്പ് നിർദ്ദേശിച്ചത് സ്ഥിതി കൂടുതൽ ഭയാനകമാക്കുന്നു.
സമുദ്രപാതകൾ അടഞ്ഞതോടെ പശ്ചിമേഷ്യയിൽ നിന്നുള്ള ക്രൂഡ് ഓയിൽ കയറ്റുമതി നിലയ്ക്കുകയും ആഗോള വിപണിയിൽ എണ്ണക്ഷാമം രൂക്ഷമാവുകയും ചെയ്തു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ബ്രെന്റ് ക്രൂഡ് ഓയിൽ വില ബാരലിന് 111 ഡോളർ എന്ന അമ്പരപ്പിക്കുന്ന നിരക്കിലേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു. ലോകത്ത് എണ്ണ വാങ്ങാത്ത രാജ്യങ്ങളില്ലാത്തതിനാൽ, എല്ലാ വികസ്വര-വികസിത രാജ്യങ്ങൾക്കും ഈ ഉയർന്ന വില നൽകേണ്ടി വരുന്നു. 2022-ൽ യുക്രൈൻ യുദ്ധത്തെ തുടർന്ന് റഷ്യൻ എണ്ണ-വാതക ഇറക്കുമതി പൂർണ്ണമായി നിർത്തിവെച്ച യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ പിന്നീട് പൂർണ്ണമായും ആശ്രയിച്ചിരുന്നത് പശ്ചിമേഷ്യയെ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ പശ്ചിമേഷ്യയിൽ നിന്നുള്ള കയറ്റുമതി കുറഞ്ഞതോടെ യൂറോപ്പ് കടുത്ത ദുരിതത്തിലായി. അവശ്യവസ്തുക്കളുടെ വില കുതിച്ചുയർന്നതോടെ യൂറോപ്പിലെ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ തെരുവിലിറങ്ങി കടുത്ത പ്രതിഷേധങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണുന്നത്.
സ്വന്തം രാജ്യത്തിന് ആവശ്യമായ ക്രൂഡ് ഓയിലിന്റെ 85 ശതമാനവും വിദേശത്ത് നിന്ന് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഈ പ്രതിസന്ധി വലിയൊരു കെണിയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ എണ്ണവില വർദ്ധിച്ചതോടെ ഇന്ത്യയുടെ ഇറക്കുമതിച്ചെലവ് ക്രമാതീതമായി ഉയർന്നു. ക്രൂഡ് വില കൂടിയതോടെ വിപണിയിൽ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വർധിക്കുകയും ഇന്ത്യൻ രൂപയുടെ മൂല്യം ഇടിയാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. വിപണിയിൽ ഡോളർ വിറ്റഴിച്ച് രൂപയുടെ മൂല്യം പിടിച്ചുനിർത്താൻ റിസർവ് ബാങ്ക് നിരന്തരം പരിശ്രമിച്ചെങ്കിലും ആഗോള സമ്മർദ്ദം കാരണം ആ ശ്രമങ്ങൾ താളംതെറ്റുന്ന അവസ്ഥയിലായി. ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന വസ്തുക്കൾക്ക് ഉയർന്ന വില നൽകേണ്ടി വരുമ്പോൾ അത് ഇന്ത്യയിലെ ആഭ്യന്തര വിപണിയിൽ കടുത്ത വിലക്കയറ്റത്തിന് വഴിവെക്കുന്നു. ജനങ്ങളുടെ ജീവിതച്ചെലവ് വർദ്ധിക്കുന്നതാണ് രാജ്യം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി.
ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സൌഹൃദ രാജ്യങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ക്രൂഡ് ഓയിലിന് വില അൽപ്പം കുറയ്ക്കുമെന്ന് സൗദി അറേബ്യ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവർക്ക് വിപണിയിലേക്ക് വേണ്ടത്ര കയറ്റുമതി നടത്താൻ സാധിക്കാത്തത് ആശ്വാസത്തിന് പകരം ആശങ്ക തന്നെയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ഹൂതികൾക്കെതിരായ യുദ്ധത്തിൽ സൗദി അറേബ്യയെ സഹായിക്കാൻ ഈജിപ്ത്, പാകിസ്ഥാൻ, ബ്രിട്ടൻ, ഫ്രാൻസ്, അമേരിക്ക തുടങ്ങിയ ശക്തരായ രാജ്യങ്ങൾ രംഗത്തുണ്ടെങ്കിലും യമനിൽ നേരിട്ട് ഇറങ്ങി ഹൂതികളെ ആക്രമിക്കാൻ ആരും തയ്യാറാകുന്നില്ല. ഹൂതികളുമായി നേരിട്ടുള്ള ഒരു യുദ്ധത്തിലേക്ക് കടന്നാൽ അത് പ്രദേശത്തെ സാഹചര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളാക്കുമെന്നും ആഗോള സാമ്പത്തിക ഭൂപടത്തെ തകർക്കുമെന്നും എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും ഭയപ്പെടുന്നു.
മുമ്പ് ഇറാഖിലും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലും ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും യുക്രൈനിലും യുദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഗൾഫ് മേഖലയെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു സംഘർഷം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആഘാതം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. ലോകത്തിന്റെ ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങളുടെ ആണിക്കല്ല് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് പശ്ചിമേഷ്യയിലാണ്. അതിനാൽ തന്നെ ഇവിടെ ഉണ്ടാകുന്ന ചെറിയൊരു ചലനം പോലും യൂറോപ്പ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ലോകരാജ്യങ്ങളെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്നു. അമേരിക്കയും ഇറാനും തമ്മിലുള്ള വ്യാവസായിക ശീതസമരവും, സൗദിയും ഹൂതികളും തമ്മിലുള്ള സായുധ പോരാട്ടവും, റഷ്യയും യുക്രൈനും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷവും അവസാനിച്ചാൽ മാത്രമേ ആഗോള വിപണി പഴയ പ്രതാപത്തിലേക്ക് തിരികെയെത്തുകയുള്ളൂ. എന്നാൽ ഈ മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങളും അത്ര വേഗത്തിൽ അവസാനിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാൻ നിലവിലെ അന്താരാഷ്ട്ര സാഹചര്യത്തിൽ നിർവാഹമില്ല.
ചുരുക്കത്തിൽ, പശ്ചിമേഷ്യയിൽ കനലുകൾ അണയാതെ പുകയുന്നത് ലോക രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ഭാവിക്ക് വലിയ ഭീഷണിയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ഇന്ധനവില വർദ്ധനവ് വഴി അനുഭവപ്പെടുന്ന പണപ്പെരുപ്പം വികസിത രാജ്യങ്ങളെപ്പോലും പ്രതിസന്ധിയിലാക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യയെപ്പോലുള്ള വളരുന്ന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകൾക്ക് ഇത് വലിയൊരു പരീക്ഷണഘട്ടമാണ്. വരും നാളുകളിൽ ആഗോളതലത്തിൽ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ള ഉൽപ്പന്ന ക്ഷാമത്തെയും വിലക്കയറ്റത്തെയും മറികടക്കാൻ നയതന്ത്ര തലത്തിലും സാമ്പത്തിക തലത്തിലും ശക്തമായ മുൻകരുതലുകൾ എടുക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
യുക്രൈന്‍ യുദ്ധത്തില്‍ നിന്ന് റഷ്യയെ പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ റഷ്യയില്‍ നിന്നുള്ള എണ്ണ-വാതക ഇറക്കുമതി യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ അവസാനിപ്പിച്ചത് 2022ലാണ്. പിന്നീട് അവര്‍ എണ്ണയ്ക്കും വാതകത്തിനും കൂടുതല്‍ ആശ്രയിച്ചത് പശ്ചിമേഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളെ ആയിരുന്നു. ഇവിടെ നിന്നുള്ള കയറ്റുമതി കുറഞ്ഞതോടെ യൂറോപ്പ് ശരിക്കും പെട്ടു. അവശ്യവസ്തുക്കളുടെ വില കുതിച്ചുയരുകയാണ് യൂറോപപ്പില്‍. ഇത് വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയാക്കിയിട്ടുമുണ്ട്.
ലോക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെയും ആഗോള വ്യാപാരത്തിന്റെയും കേന്ദ്രബിന്ദുവാണ് പശ്ചിമേഷ്യൻ മേഖല. അതിനാൽ തന്നെ, അവിടെ രൂപപ്പെടുന്ന ഏതൊരു അസ്ഥിരതയും കേവലം അതിർത്തി തർക്കങ്ങളോ പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടങ്ങളോ ആയി ഒതുങ്ങിനിൽക്കാറില്ല. മുമ്പ് ഇറാഖിലും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലും ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും ഉണ്ടായ യുദ്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളാണ് ഗൾഫ് മേഖലയിലുണ്ടാകുന്ന സംഘർഷങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ലോകം ഇന്നും ഏറിയ പങ്കും ആശ്രയിക്കുന്ന സമുദ്രപാതകൾ സ്തംഭിച്ചതോടെ, വികസിത-വികസിവരുന്ന രാജ്യങ്ങൾ ഒരുപോലെ പ്രതിസന്ധിയിലായിരിക്കുകയാണ്. ഇത് ഒരു വശത്ത് ഊർജ്ജ ക്ഷാമത്തിനും പണപ്പെരുപ്പത്തിനും വഴിവെക്കുമ്പോൾ, മറു വശത്ത് സാധനസാമഗ്രികളുടെ ഇറക്കുമതിച്ചെലവ് കുത്തനെ കൂട്ടി ആഗോള വിപണിയുടെ ഘടനയെത്തന്നെ തകരാറിലാക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയെപ്പോലുള്ള വേഗത്തിൽ വളരുന്ന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകൾക്ക് ഈ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആഘാതം അങ്ങേയറ്റം സങ്കീർണ്ണമാണ്. സ്വന്തം ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങളുടെ 85 ശതമാനത്തോളം ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന ഇന്ത്യയ്ക്ക് എണ്ണവില വർദ്ധനവ് വരുത്തുന്ന സാമ്പത്തിക ബാധ്യത താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമാണ്. വിദേശനാണ്യ ശേഖരത്തിന്മേലുള്ള സമ്മർദ്ദവും രൂപയുടെ മൂല്യത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഇടിവും രാജ്യത്ത് കടുത്ത പണപ്പെരുപ്പത്തിനും അവശ്യവസ്തുക്കളുടെ വിലക്കയറ്റത്തിനും ഇടയാക്കുന്നു. സൗദി അറേബ്യ നൽകുന്ന ആനുകൂല്യങ്ങളോ ആർ.ബി.ഐയുടെ ഇടപെടലുകളോ താത്കാലിക ആശ്വാസം നൽകിയേക്കാമെങ്കിലും, സമുദ്രപാതകളിലെ ഗതാഗത സ്തംഭനവും അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിലെ അസ്ഥിരതയും തുടരുന്നിടത്തോളം കാലം സുസ്ഥിരമായ ഒരു തിരിച്ചുവരവ് എളുപ്പമല്ല. യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന കടുത്ത ഊർജ്ജ പ്രതിസന്ധിയും അവിടെയുണ്ടാകുന്ന ജനരോഷവും ആഗോളതലത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിന്റെ സൂചനയായി കാണാം.
അമേരിക്ക-ഇറാൻ വാക്‌പോരും, സൗദി-ഹൂതി സായുധ പോരാട്ടവും, റഷ്യ-യുക്രൈൻ യുദ്ധവും ഉടനടിയൊന്നും അവസാനിക്കില്ലെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ലോകരാഷ്ട്രങ്ങൾ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. സൈനിക ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെയോ ഉപരോധങ്ങളിലൂടെയോ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും സങ്കീർണ്ണമാണ് നിലവിലെ നയതന്ത്ര പ്രതിസന്ധികൾ. പശ്ചിമേഷ്യയിലെ സംഘർഷങ്ങൾ കൂടുതൽ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് പടരാതെ തടയുന്നതിനും, സുപ്രധാന സമുദ്രപാതകളിൽ സുരക്ഷിതമായ ചരക്കുനീക്കം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര വേദികളുടെ അടിയന്തര ഇടപെടൽ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
അതുവരെ, എണ്ണ ഇറക്കുമതിയെ മാത്രം അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്ന രീതി മാറി ബദൽ ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് അതിവേഗം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനും, ആഭ്യന്തര വിപണിയെ ശക്തമാക്കാനും ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങൾ തയാറാകണം. വരും നാളുകളിൽ ഉണ്ടാകാൻ ഇടയുള്ള സാമ്പത്തിക വെല്ലുവിളികളെ കരുതലോടെ നേരിടാൻ കൃത്യമായ സാമ്പത്തിക പദ്ധതികളും നയതന്ത്ര ചർച്ചകളും മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകേണ്ടത് ലോകത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് തന്നെ അനിവാര്യമാണ്.
