അറബികൾ തീരുമാനിച്ചുഇസ്രായേലിന്റെ അടുത്ത ഭരണാധികാരിയെ?

ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ അധികാര സമവാക്യങ്ങളും ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങളും പുതിയ വഴിത്തിരിവുകളിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന പശ്ചാത്തലം വളരെ ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ജനാധിപത്യ സംവിധാനങ്ങൾ നേരിടുന്ന അസാധാരണമായ പ്രതിസന്ധികളാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്. ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പുറത്തുവന്ന ഇസ്രായേൽ പാർലമെന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും ഒരു കക്ഷിക്ക് വ്യക്തമായ വിജയം സമ്മാനിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, രാജ്യത്തെ രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകർ ഉറ്റുനോക്കുന്നത് പരമ്പരാഗത രീതികളിൽ നിന്നു തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ചില അടിയന്തര നീക്കങ്ങളിലേക്കാണ്.

പാർലമെന്റിൽ ഭൂരിപക്ഷം തെളിയിക്കാൻ ഇരുപക്ഷത്തിനും നേരിട്ട് സാധിക്കാത്തത് ഇസ്രായേലിനെ മറ്റൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്കോ അല്ലെങ്കിൽ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത തരത്തിലുള്ള സഖ്യസർക്കാർ രൂപീകരണത്തിലേക്കോ നയിച്ചേക്കാവുന്ന വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയാണ് സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്. 120 അംഗ നെസറ്റിൽ വ്യക്തമായ ഭൂരിപക്ഷമില്ലാത്ത ഈ സാഹചര്യം നെതന്യാഹുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ആയുസ്സ് നീട്ടിക്കൊടുക്കുന്നതോടൊപ്പം പ്രതിപക്ഷ നിരയിലെ ഐക്യമില്ലായ്മയെയും ആശയപരമായ ഭിന്നതകളെയും കൂടുതൽ പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ നിലവിലുള്ള സംഘർഷഭരിതമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, ഇസ്രായേലിലെ ഈ രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരത രാജ്യത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര സുരക്ഷയെയും നയതന്ത്ര നീക്കങ്ങളെയും ഒരുപോലെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഒന്നായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങൾ പുറത്തുവന്നതിനു ശേഷമുള്ള ഓരോ ദിവസവും പുതിയ സഖ്യങ്ങളുടെയും മാറ്റിവരയ്ക്കപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങളുടെയും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തലുകളായി മാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാം കാണുന്നത്. രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങളുടെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും എല്ലാ അടവുകളും പയറ്റിക്കൊണ്ട് ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു തന്റെ അധികാരം നിലനിർത്താൻ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളും, അദ്ദേഹത്തെ എങ്ങനെയെങ്കിലും പുറത്താക്കാൻ പ്രതിപക്ഷ കക്ഷികൾ ഒരുക്കുന്ന പ്രതിരോധ നിരയും ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും കൗതുകകരവും സങ്കീർണ്ണവുമായ ഒരു അധ്യായമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ഈ രാഷ്ട്രീയ പ്രതിസന്ധിയുടെ യഥാർത്ഥ ചിത്രത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങളുടെ കണക്കുകൾ വളരെ നിർണ്ണായകമായ വിവരങ്ങളാണ് നൽകുന്നത്. ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ലിക്വിഡ് പാർട്ടിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഖ്യകക്ഷികളും ചേർന്ന് ആകെ 53 സീറ്റുകളാണ് നേടിയത്. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന എതിരാളിയായ ഗാദി ഐസൻകോട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള മധ്യപക്ഷ എഷാർ പാർട്ടിക്കും സഖ്യത്തിനും 48 സീറ്റുകൾ മാത്രമാണ് നേടാനായത്. ഇതിനുപുറമേ, അറബ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള രണ്ട് പാർട്ടികൾക്ക് 19 സീറ്റുകൾ കൂടി ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ ആവശ്യമായ മാന്ത്രിക സംഖ്യയായ 61 സീറ്റുകൾ ആർക്കും ലഭിക്കാതെ പോയതാണ് ഈ പ്രതിസന്ധിയുടെ കാതലായ പ്രശ്നം. നെതന്യാഹുവിനെ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് താഴെയിറക്കാൻ പ്രതിപക്ഷ കക്ഷികൾ ഒന്നിക്കാൻ തീവ്രമായി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അറബ് പാർട്ടികളുടെ പിന്തുണ സ്വീകരിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ജൂത പാർട്ടികൾക്കിടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന കടുത്ത ആശയഭിന്നതകൾ വലിയൊരു തടസ്സമായി നിൽക്കുന്നു. മുൻ സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥൻ യെയർ ഗോലന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഡെമക്രാറ്റ്സ് പാർട്ടി എട്ട് സീറ്റുകൾ നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ജൂത-അറബ് സഖ്യം എന്ന ആശയം പ്രതിപക്ഷ നിരയിലെ തന്നെ പ്രമുഖരായ നഫ്താലി ബെനറ്റ്, അവിഗ്ഡോർ ലിബർമാൻ തുടങ്ങിയ തീവ്ര വലതുപക്ഷ നേതാക്കൾ ശക്തമായി എതിർക്കുകയാണ്. 2023 ഒക്ടോബർ ഏഴിന് ഹമാസ് നടത്തിയ ആക്രമണത്തിനുശേഷം ഇത്തരത്തിലുള്ള സഖ്യങ്ങളോട് കൂടുതൽ കടുത്ത നിലപാടാണ് ഈ നേതാക്കൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. അറബ് പാർട്ടികളെ ഭരണസഖ്യത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കുന്നതിനോ പുറത്തുനിന്ന് പിന്തുണ സ്വീകരിക്കുന്നതിനോ ഇവർ തയ്യാറാകാത്തത് പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ എല്ലാ നീക്കങ്ങളെയും അട്ടിമറിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകമായി മാറുന്നു. ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഈ ആഴത്തിലുള്ള വർഗീയവും ആശയപരവുമായ ഭിന്നതകൾ കാരണം ഇരുപക്ഷത്തിനും സുസ്ഥിരമായ ഒരു സർക്കാർ രൂപീകരിക്കുക എന്നത് തികച്ചും അസാധ്യമായ ഒന്നായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ഈ പ്രതിസന്ധിക്ക് ശാശ്വതമായ ഒരു പരിഹാരം കാണുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ജനങ്ങൾ നേരിട്ട് പ്രധാനമന്ത്രിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന രീതി തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാനുള്ള നിയമനിർമാണം പ്രതിപക്ഷ സഖ്യം ഇപ്പോൾ ഗൗരവമായി ആലോചിക്കുന്നത്. പാർലമെന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി നേരിട്ടുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ വിജയിക്കുന്ന സ്ഥാനാർഥിക്ക് നെസറ്റിൽ വ്യക്തമായ ഭൂരിപക്ഷമില്ലെങ്കിലും ന്യൂനപക്ഷ സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ കഴിയുമെന്നാണ് ഇവരുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ. സമാനമായ ഒരു നിർദേശം 2021-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനുശേഷവും നെതന്യാഹു മുന്നോട്ടുവെച്ചിരുന്നുവെന്നത് ചരിത്രപരമായ ഒരു വസ്തുതയാണ്. എന്നാൽ, ഇസ്രായേലിന്റെ അടിസ്ഥാന നിയമമായ ‘ബേസിക് ലോ: ദി ഗവൺമെന്റ്’ പ്രകാരം പുതിയ സർക്കാർ അധികാരമേൽക്കുന്നതിന് മുൻപ് നെസറ്റിൽ കുറഞ്ഞത് 61 അംഗങ്ങളുടെ പിന്തുണയോടെ വിശ്വാസവോട്ട് നേടേണ്ടതുണ്ട്. അതിനാൽ ഈ നേരിട്ടുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതി നടപ്പാക്കാൻ നിയമഭേദഗതി ആവശ്യമാണ്, അതിനും 61 എംപിമാരുടെ പിന്തുണ വേണം എന്നത് പ്രതിപക്ഷത്തിന് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയായി തുടരുന്നു. അറബ് പാർട്ടികളുടെ പിന്തുണയോടെ നെസറ്റിലെ സ്പീക്കറെയും മറ്റ് പ്രധാന സ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളവരെയും മാറ്റാൻ പ്രതിപക്ഷത്തിന് സാധിച്ചേക്കാമെങ്കിലും, നെതന്യാഹുവിന് പകരമായി മറ്റൊരു സ്ഥിരതയുള്ള ഭരണസഖ്യം രൂപീകരിക്കുക എന്നത് അതിസങ്കീർണ്ണമാണ്. പ്രതിപക്ഷ നിരയിലെ വിള്ളലുകളും, അറബ് പാർട്ടികളുടെ സാന്നിധ്യത്തോടുള്ള എതിർപ്പുകളും കാരണം ഈ നിയമനിർമാണം പാർലമെന്റിൽ വിജയിപ്പിച്ചെടുക്കുക എന്നത് എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. എന്നിരുന്നാലും, നെതന്യാഹുവിന്റെ അധികാരം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ലഭ്യമായ അവസാനത്തെ പിടിവള്ളിയായാണ് പ്രതിപക്ഷം ഈ നേരിട്ടുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ആശയത്തെ കാണുന്നത്.
തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വ്യക്തമായ വിജയം നേടാൻ കഴിയാതെ വരികയും പ്രതിപക്ഷ നിരയിൽ ഭിന്നതകൾ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു വളരെ വിദഗ്ദ്ധമായിട്ടാണ് തന്റെ രാഷ്ട്രീയ നീക്കങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. താൽക്കാലിക പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിക്കുന്ന സമയപരിധിയും ഭരണപരമായ അനുകൂല ഘടകങ്ങളും വളരെ വലുതാണ്. പ്രസിഡന്റ് ഐസക് എർസോഗ് നടത്തുന്ന ചർച്ചകൾക്ക് ശേഷം ആദ്യം സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കുന്നത് ആർക്കായാലും, ലഭ്യമായ സമയക്രമം നെതന്യാഹുവിന് കാര്യങ്ങൾ തനിക്ക് അനുകൂലമാക്കി മാറ്റാൻ അവസരം നൽകും. ഐസൻകോട്ടിന് ആദ്യ അവസരം ലഭിക്കുകയും ഭൂരിപക്ഷം തെളിയിക്കാൻ കഴിയാതെ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ ആ ചുമതല വീണ്ടും നെതന്യാഹുവിലേക്ക് എത്തും. കൂടാതെ, പ്രതിപക്ഷ നിരയിൽ നിന്നുള്ള ഏതെങ്കിലും അംഗങ്ങളെ കൂറുമാറ്റാൻ സാധിച്ചാലോ അല്ലെങ്കിൽ തീവ്ര വലതുപക്ഷ സഖ്യങ്ങളിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി പുതിയൊരു ദേശീയ ഐക്യസർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാലോ നെതന്യാഹുവിന് വീണ്ടും അധികാരത്തിൽ തുടരാം. ബെൻ ഗിറുപോലെയുള്ള ചില തീവ്രവലതുപക്ഷ നേതാക്കളുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിക്കൊണ്ട് സമവായത്തിന് ശ്രമിക്കാനുള്ള സാധ്യതകളും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകർ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല. പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികളിലെ വ്യക്തിഗത നിയമനിർമ്മാതാക്കളെ സ്വാധീനിച്ച് തന്റെ പക്ഷത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ നെതന്യാഹു അണിയറയിൽ നടത്തുന്ന ചരടുവലികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ അനുഭവസമ്പത്തിന്റെ തെളിവാണ്.
ഇസ്രായേൽ സമൂഹം ഒരേസമയം ആശ്ലേഷിക്കുകയും എന്നാൽ രാഷ്ട്രീയമായി കഠിനമായി എതിർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ സാഹചര്യങ്ങളാണ് നിലവിലുള്ളത്. പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ എല്ലാ നിയമനിർമ്മാണ നീക്കങ്ങളെയും തന്റെ കയ്യിലുള്ള തന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടും സമയപരിധി കൊണ്ടും പ്രതിരോധിക്കാൻ നെതന്യാഹുവിന് കഴിയുന്നുണ്ട് എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. സഖ്യകക്ഷികളുടെ പിന്തുണയോടെയും താൽക്കാലിക അധികാരത്തിന്റെ ആനുകൂല്യത്തോടെയും അദ്ദേഹം നടത്തുന്ന ചുവടുവെയ്പ്പുകൾ രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരെപ്പോലും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. ഒരുപക്ഷേ, ഈ പ്രതിസന്ധികൾക്കൊടുവിൽ വീണ്ടുമൊരു പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് രാജ്യം നീങ്ങുകയാണെങ്കിൽ പോലും, അതുവരെ അധികാരത്തിൽ തുടരാൻ കഴിയുന്നതും പുതിയ സഖ്യങ്ങൾ രൂപീകരിക്കാൻ സമയം ലഭിക്കുന്നതും നെതന്യാഹുവിന് വലിയ മുൻതൂക്കം നൽകുന്നുണ്ട്. പ്രതിപക്ഷ നിരയിലെ ആഭ്യന്തര ഭിന്നതകളും അറബ് പാർട്ടികളോടുള്ള കടുത്ത വിയോജിപ്പുകളും കാരണം ഒരു ബദൽ സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ, നെതന്യാഹുവിന്റെ അധികാരക്കസേര ഇളകുന്നുവെന്ന തോന്നൽ താൽക്കാലികം മാത്രമായി മാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്. അവസാന നിമിഷം വരെ രാഷ്ട്രീയ കളത്തിൽ കരുത്തനായി നിലനിൽക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയുന്നു എന്നത് ഈ പ്രതിസന്ധിയുടെ യഥാർത്ഥ ചിത്രത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിയെ നിർണ്ണയിക്കുന്ന ഈ നിർണ്ണായക ഘട്ടത്തിൽ, അടുത്ത ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയം എങ്ങോട്ട് തിരിയുമെന്നത് ലോകം മുഴുവൻ ഉറ്റുനോക്കുന്ന ഒരു വലിയ ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കുകയാണ്.

ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ അസാധാരണമായ പ്രതിസന്ധി അവിടുത്തെ ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണതകളെയുമാണ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. കേവലം ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലത്തിനപ്പുറം, രാജ്യത്തിന്റെ ആശയപരമായ ഭിന്നതകളും ഭാവിയിലേക്കുള്ള ദിശാബോധവും നിർണ്ണയിക്കുന്ന ഒന്നായി ഈ രാഷ്ട്രീയ അനിശ്ചിതത്വം മാറിക്കഴിഞ്ഞു. പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികൾ ഐക്യപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, ആന്തരികമായ വിള്ളലുകളും അറബ് പാർട്ടികളുടെ പിന്തുണ സംബന്ധിച്ച നിലപാടുകളിലെ വിയോജിപ്പുകളും അവരുടെ എല്ലാ നീക്കങ്ങളെയും ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു. അതേസമയം, തന്ത്രശാലിയായ ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു ഈ പുകമറകൾക്കിടയിലും തന്റെ രാഷ്ട്രീയ അതിജീവനം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള വഴികൾ വളരെ ശാന്തമായി വെട്ടിത്തുറക്കുകയാണ്. പ്രസിഡന്റിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന ചർച്ചകളും സമയബന്ധിതമായ നിയമവ്യവസ്ഥകളും ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തിന് തന്നെ അനുകൂലമായി ഭവിക്കാനുള്ള സാധ്യതയാണ് തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരുപക്ഷേ, രാജ്യം വീണ്ടുമൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണെങ്കിൽ പോലും, അതുവരെ താത്കാലിക പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന നിലയിൽ അധികാരം കയ്യാളാനും പുതിയ സഖ്യങ്ങൾ രൂപീകരിക്കാനും നെതന്യാഹുവിന് ലഭിക്കുന്ന സമയം വളരെ വലുതാണ്. ചുരുക്കത്തിൽ, അധികാരക്കസേര ഇളകുന്നുവെന്ന് തോന്നിച്ച ആഘാതങ്ങളെപ്പോലും തന്റെ രാഷ്ട്രീയ അനുഭവസമ്പത്തുകൊണ്ട് പ്രതിരോധിക്കാൻ നെതന്യാഹുവിന് കഴിയുന്നുവെന്നതാണ് നിലവിലെ യാഥാർത്ഥ്യം. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ നിലവിലുള്ള സംഘർഷഭരിതമായ സാഹചര്യത്തിൽ, ഇസ്രായേലിലെ ഈ രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരത ആഭ്യന്തര സുരക്ഷയെയും നയതന്ത്ര ബന്ധങ്ങളെയും എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്നത് വരും ദിവസങ്ങളിൽ ലോകം ഏറെ ഉറ്റുനോക്കുന്ന ഒരു നിർണ്ണായക ചോദ്യമായി അവശേഷിക്കുകയാണ്.