ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 312 പ്രകാരം നിലവിൽ വന്ന അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകൾ ഈ രാജ്യത്തിന്റെ നട്ടെല്ലാണ് എന്നാണ് നാം പഠിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഒരു സർക്കാർ മാറുമ്പോഴും മാറാതിരിക്കുന്ന, രാജ്യത്തിന്റെ സുസ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കേണ്ട ‘സ്റ്റീൽ ഫ്രെയിം’ . എന്നാൽ, ഈ സ്റ്റീൽ ഫ്രെയിമിനുള്ളിൽ ഇന്ന് തുരുമ്പ് പിടിക്കുകയാണോ? അതോ രാഷ്ട്രീയ യജമാനന്മാരുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അത് വളച്ചൊടിക്കപ്പെടുകയാണോ?
കേരളത്തിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥ ഭരണരംഗത്ത് ഇന്ന് കേൾക്കുന്നത് അസാധാരണമായ ചില ശബ്ദങ്ങളാണ്. സാധാരണയായി ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ അവരുടെ ഫയലുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കിനിർത്തുന്ന രഹസ്യങ്ങളും നീരസങ്ങളും തെരുവിലേക്ക് പടരുകയാണ്. ‘കളക്ടർ ബ്രോ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന എൻ. പ്രശാന്ത് ഐ.എ.എസ്, സംസ്ഥാനത്തെ ഭരണത്തലവനെതിരെയും ചീഫ് സെക്രട്ടറിക്കെതിരെയും ഉന്നയിക്കുന്ന ആരോപണങ്ങൾ വെറുമൊരു അച്ചടക്ക ലംഘനമായി തള്ളിക്കളയാവുന്നതാണോ?
മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ മകൾക്കെതിരെയുള്ള ആരോപണങ്ങൾ മുതൽ, സെക്രട്ടേറിയറ്റിനുള്ളിലെ മാഫിയാ നെറ്റ്വർക്കുകൾ വരെ നീളുന്ന പ്രശാന്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് വലിയൊരു തകർച്ചയിലേക്കാണ്. പരാതി നൽകുന്നവനെ വിരട്ടുന്ന ദാഷ്ട്യമാണോ നേതൃഗുണം? ഫയലുകളിൽ സത്യം എഴുതുന്നവനെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നതാണോ നീതി?
ഐ.എ.എസ്/ഐ.പി.എസ് പരീക്ഷകൾ പാസായി സർവീസിലേക്ക് വരുന്ന യുവതലമുറയോട് പ്രശാന്ത് ചോദിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്: ‘നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഈ ജോലിക്ക് വന്നത്? ഭരണഘടന സംരക്ഷിക്കാനോ അതോ രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ പാദസേവ ചെയ്യാനോ?’
വാ തുറക്കേണ്ട സമയത്ത് തുറക്കാത്തവർ സിവിൽ സർവീസിന് ബാധ്യതയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുമ്പോൾ, അത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂട്ടുന്നുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയ മാടമ്പിത്തരത്തിന് മുന്നിൽ ആത്മവീര്യം ചോരാതെ നിൽക്കുന്ന ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ വാക്കുകൾ… അത് കേരളത്തിന്റെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രകമ്പനങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?
കേരളത്തിലെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രമായ സെക്രട്ടേറിയറ്റിനുള്ളിലെ അധികാരസമവാക്യങ്ങളെയും ഉദ്യോഗസ്ഥ ഭരണരംഗത്തെ ജീർണ്ണതകളെയും വിരൽചൂണ്ടുന്ന ശക്തമായ തുറന്നുപറച്ചിലുകളാണ് എൻ. പ്രശാന്ത് ഐ.എ.എസ്. ഈയിടെ നടത്തിയ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ. ഒരു മുതിർന്ന സിവിൽ സർവീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ തന്റെ സർവീസ് ചട്ടക്കൂടുകൾക്കപ്പുറം നിന്ന് ഭരണത്തലവനെതിരെയും ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരെയും പരസ്യമായി രംഗത്തുവരുന്നത് കേവലം ഒരു വ്യക്തിപരമായ പ്രതിഷേധമല്ല, മറിച്ച് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ തൂണായ ബ്യൂറോക്രസിക്കുള്ളിൽ പുകയുന്ന അസ്വസ്ഥതകളുടെ ബഹിർസ്ഫുരണമാണ്. രാഷ്ട്രീയ യജമാനന്മാരുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വളച്ചൊടിക്കപ്പെടുന്ന ഫയലുകളും, സത്യസന്ധമായി നിലപാടുകൾ സ്വീകരിക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വേട്ടയാടുന്ന മാഫിയാ നെറ്റ്വർക്കുകളും എങ്ങനെയാണ് ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭരണത്തെ തളർത്തുന്നത് എന്നതിന്റെ നേർച്ചിത്രമാണ് പ്രശാന്തിന്റെ വാക്കുകൾ നൽകുന്നത്.
മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയന്റെ പ്രവർത്തനശൈലിയെ ‘ക്രിമിനൽ മൈൻഡ്സെറ്റ്’ എന്നും ‘സെൽ ഭരണം’ എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അത് കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ സംവാദങ്ങളിൽ പുതിയൊരു അധ്യായം തുറക്കുകയാണ്. ഭരണാധികാരിയുടെ ദാഷ്ട്യം നേതൃഗുണമല്ലെന്നും അത് ഭയത്തിന്റെ നിഴലിൽ ജനങ്ങളെയും ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും നിശബ്ദരാക്കാനുള്ള തന്ത്രമാണെന്നും അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കെതിരെ ഉയരുന്ന ആരോപണങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥരെ കരുവാക്കുന്ന പ്രവണത ജനാധിപത്യത്തിന് ഒട്ടും ശുഭകരമല്ല. ചീഫ് സെക്രട്ടറി സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്നവർ പോലും പരാതിക്കാരോട് പുലർത്തുന്ന നിഷേധാത്മക നിലപാട്, സാധാരണക്കാരന് ഭരണസംവിധാനത്തിലുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ മാത്രമേ സഹായിക്കൂ.
ഈ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പാഠം സിവിൽ സർവീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ഐ.എ.എസ്. എന്ന ‘സ്റ്റീൽ ഫ്രെയിം’ തുരുമ്പിച്ചുപോകാതിരിക്കണമെങ്കിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥർ രാഷ്ട്രീയ അടിമകളാകാതെ ഭരണഘടനയോട് കൂറ് പുലർത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഫയലുകളിൽ തന്റെ ബോധ്യങ്ങൾ എഴുതാൻ മടിക്കാത്തവനും, അനീതിക്കെതിരെ വാ തുറക്കാൻ ധൈര്യമുള്ളവനുമാണ് യഥാർത്ഥ സിവിൽ സർവന്റ്. ജോലി നഷ്ടപ്പെടുമെന്നോ സ്ഥലംമാറ്റമുണ്ടാകുമെന്നോ ഭയന്ന് ആത്മവീര്യം പണയം വെക്കുന്നവർ ഈ പദവികളോട് നീതി പുലർത്തുന്നില്ല. ഒരു ജീവിതമേയുള്ളൂ എന്നും അത് ആർജ്ജവത്തോടെ ജീവിച്ചുതീർക്കണമെന്നുമുള്ള പ്രശാന്തിന്റെ നിലപാട് പുതിയ തലമുറയിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് ഒരു വലിയ പ്രചോദനമാണ്.
ഒടുവിൽ, ഈ തുറന്നുപറച്ചിലുകൾ വിരൽചൂണ്ടുന്നത് ഭരണസംവിധാനത്തിലെ അടിയന്തരമായ അഴിച്ചുപണികളിലേക്കാണ്. അഴിമതിയും സ്വജനപക്ഷപാതവും മുഖമുദ്രയായ ഒരു ഭരണകൂടത്തിന് കീഴിൽ സത്യസന്ധരായ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഒറ്റപ്പെടുന്നത് ഒരു സമൂഹമെന്ന നിലയിൽ നാം നേരിടുന്ന പരാജയമാണ്. രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകൾക്ക് അതീതമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ ബ്യൂറോക്രസിക്ക് കഴിയുമ്പോഴാണ് ജനാധിപത്യം അർത്ഥവത്താകുന്നത്. ഭരണഘടനാപരമായ മൂല്യങ്ങൾ മുറുകെ പിടിക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരെ സംരക്ഷിക്കാനും അവരെ സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുവദിക്കാനും ഭരണകൂടം തയ്യാറാകാത്ത പക്ഷം, പ്രശാന്ത് ഉയർത്തിയ ഈ പ്രതിഷേധം വലിയൊരു ഭരണഘടനാ പ്രതിസന്ധിയുടെ തുടക്കം മാത്രമായിരിക്കും. നട്ടെല്ലുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ശബ്ദം നിശബ്ദമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഇരുളടയുന്നത് ഒരു നാടിന്റെ നീതിബോധമാണ്.
നമ്മൾ ഇതുവരെ കണ്ടത് വെറുമൊരു ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ തുറന്നുപറച്ചിലുകളല്ല; മറിച്ച് കേരളത്തിന്റെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രങ്ങളിൽ കാലങ്ങളായി കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അശുഭകരമായ ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ സ്ഫോടനമാണ്. സിവിൽ സർവീസ് എന്ന ‘സ്റ്റീൽ ഫ്രെയിമിന്’ ഉള്ളിൽ ഇത്രമേൽ ഭയവും രാഷ്ട്രീയ അടിമത്തവും പടർന്നു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഏതൊരു സാധാരണക്കാരനെയും ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു എൻ. പ്രശാന്തിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ.
ഒരു ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിൽ ഭരണാധികാരികൾക്ക് വഴികാട്ടികളാകേണ്ട ഉദ്യോഗസ്ഥർ, വെറും കൈപ്പാവകളായി മാറുമ്പോൾ തകരുന്നത് ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ്. സത്യസന്ധമായി ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനെ പോലും സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത വിധം ‘ക്രിമിനൽ മൈൻഡ്സെറ്റ്’ ഭരണകൂടത്തെ ഗ്രസിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അത് വലിയൊരു അപകടസൂചനയാണ്. ദാഷ്ട്യത്തെയും വിരട്ടലിനെയും ‘ഇച്ഛാശക്തി’ എന്ന് നാം തെറ്റിദ്ധരിക്കുമ്പോൾ, ആ നിഴലിൽ വളരുന്നത് അഴിമതിയുടെയും സ്വജനപക്ഷപാതത്തിന്റെയും മാഫിയാ നെറ്റ്വർക്കുകളാണ്.
ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ തമ്മിലുള്ള ചേരിതിരിവും, രാഷ്ട്രീയ യജമാനന്മാരുടെ പ്രീതിക്കായി സ്വന്തം സഹപ്രവർത്തകരെ പോലും ഒറ്റുകൊടുക്കുന്ന രീതിയും ലജ്ജാകരമാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് പ്രശാന്ത് പുതിയ തലമുറയോട് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്—’ആത്മാഭിമാനം പണയം വെക്കരുത്’. ഫയലുകളിൽ സത്യം എഴുതാൻ മടിക്കുന്നവർ സിവിൽ സർവീസിന്റെ അന്തസ്സിനാണ് കളങ്കം വരുത്തുന്നത്. സർവീസ് പോയാലും ആർജ്ജവത്തോടെ നിലകൊള്ളാൻ കഴിയുന്നവർ മാത്രമേ വരുംകാലത്ത് ഈ രാജ്യത്തിന് ഗുണകരമാകൂ.
അധികാരികളുടെ മക്കൾക്കെതിരെയോ അടുപ്പക്കാർക്കെതിരെയോ ഉയരുന്ന ആരോപണങ്ങളെ അടിച്ചമർത്താൻ ഭരണസംവിധാനത്തെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നത് ഒരു തരത്തിലും നീതീകരിക്കാനാവില്ല. ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ വാ തുറക്കാൻ നിർബന്ധിതനാകുന്നത് അവിടെ നീതിയുടെ എല്ലാ വാതിലുകളും അടയുമ്പോഴാണ്. പ്രശാന്തിന്റെ ഈ പ്രതിഷേധം ഒരു തുടക്കമാകുമോ അതോ ഒറ്റപ്പെട്ട ശബ്ദമായി അടങ്ങുമോ എന്ന് കാലം തെളിയിക്കും.
ഭരണഘടന നൽകുന്ന സംരക്ഷണത്തേക്കാൾ വലിയൊരു കരുത്ത് വേറെയില്ലെന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥരും, ജനങ്ങൾ നൽകിയ അധികാരം എന്നെന്നേക്കും ഉള്ളതല്ലെന്ന് ഭരണാധികാരികളും തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാത്തപക്ഷം, ചീഫ് സെക്രട്ടറി മുതൽ സാധാരണ ക്ലർക്ക് വരെയുള്ളവർ രാഷ്ട്രീയ മാടമ്പിമാരുടെ ‘യെസ് മാൻ’ (Yes Man) സംഘമായി മാറുന്ന കാഴ്ച നമുക്ക് കാണേണ്ടി വരും.
