ആരാണ് ജിന്നാഹ്

അതിർത്തികൾ വെട്ടിമുറിച്ച്, ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ അഭയാർത്ഥികളാക്കി മാറ്റിയ ഒരു മനുഷ്യൻ… സ്വന്തം ലക്ഷ്യം കഴിഞ്ഞയുടൻ ചെയ്ത ആ ഒരു രഹസ്യ ‘ബിസിനസ്സ് മൂവ്’.. 1947-ൽ ഇന്ത്യ രണ്ടായി പിളരുമ്പോൾ, രാജ്യം കത്തിയെരിയുന്ന ആ നിർണായക നിമിഷങ്ങളിൽ… പാകിസ്ഥാൻ എന്ന പുതിയ രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ മുഹമ്മദലി ജിന്ന ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് അറിയാമോ? ഇന്ത്യയുടെ അഭിമാനമായ ‘എയർ ഇന്ത്യ’യുടെ 500 ഓഹരികൾ വാങ്ങി കൂട്ടുകയാണ് അയാൾ ചെയ്തത്!
അതെ, ഒരു വശത്ത് മതം പറഞ്ഞ് ജനങ്ങളെ തമ്മിലടിപ്പിച്ച് ചോരപ്പുഴ ഒഴുക്കുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് തന്റെ പണവും സ്വത്തുക്കളും ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ സുരക്ഷിതമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ ജിന്ന നടത്തിയ ആ നീക്കം അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും ആരും ചർച്ച ചെയ്യാത്ത ഒന്നാണ്. ആരായിരുന്നു യഥാർത്ഥത്തിൽ മുഹമ്മദലി ജിന്ന? മഹാത്മാഗാന്ധിക്കും നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിനുമൊപ്പം അദ്ദേഹത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ചില കപട ചരിത്രകാരന്മാരുടെ വാദങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ യാഥാർത്ഥ്യം എന്താണ്?
ചരിത്രത്തെ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വെള്ളപൂശാൻ ചില കോണുകളിൽ നിന്ന് ബോധപൂർവ്വമായ ശ്രമങ്ങൾ നടക്കാറുണ്ട്. കഫേകളിലും മറ്റും ജിന്നയുടെ ചിത്രങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതും, അദ്ദേഹത്തെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനിയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ ഗൂഢശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള അനിഷേധ്യമായ ചില സത്യങ്ങളുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിൽ ഒരേ മണ്ണിൽ, ഒരേ ഗ്രാമങ്ങളിൽ സഹോദരങ്ങളെപ്പോലെ ജീവിച്ച മനുഷ്യരെ മതത്തിന്റെ പേരിൽ രണ്ട് തുണ്ടായി വെട്ടിമുറിക്കുക എന്ന ഒറ്റ ക്രൂരമായ അജണ്ടയുമായാണ് ജിന്ന രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത്. തുടക്കത്തിൽ കോൺഗ്രസിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന, ‘ഹിന്ദു-മുസ്ലിം ഐക്യത്തിന്റെ അംബാസഡർ’ എന്ന് പോലും ഒരിക്കൽ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട അതേ ജിന്ന തന്നെയാണ് പിന്നീട് ഇന്ത്യയുടെ ചോരപ്പുഴയ്ക്ക് കാരണക്കാരനായത്. ജനങ്ങളെ തെരുവിലിറക്കിയുള്ള സമരരീതിയോടോ ദേശീയ രാഷ്ട്രീയത്തോടോ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിക്കലും യോജിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.
1920-കളിലെ നാഗ്പൂർ കോൺഗ്രസ് സമ്മേളനത്തോടെയാണ് ജിന്ന ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായി അകലുന്നത്. മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ജനകീയ സമരങ്ങൾ രാജ്യത്ത് ശക്തമായപ്പോൾ, അത് ജനങ്ങളെ തെരുവിൽ ഇറക്കിയുള്ള ഒരു രീതിയായിട്ടാണ് ജിന്ന കണ്ടത്. സാധാരണക്കാരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങി പ്രവർത്തിക്കാനോ, അവരുടെ ഭാഷ സംസാരിക്കാനോ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും തയ്യാറായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, ബ്രിട്ടീഷ് പ്രഭുക്കന്മാരെപ്പോലെ ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കാനും, വരേണ്യവർഗ്ഗ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ മാത്രം ഊന്നാനും ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് താല്പര്യം. മഹാത്മാഗാന്ധിയോടും സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിനോടുമെല്ലാം ജിന്നയെ ചിലർ ഒരേ തട്ടിൽ വെച്ച് താരതമ്യം ചെയ്യാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവിടെയാണ് നമ്മൾ ഏറ്റവും വലിയൊരു ചരിത്രപരമായ വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ഗാന്ധിജിയും നേതാജിയും പൊരുതിയത് ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തോട് മാത്രമാണ്. അവർ ഇന്ത്യയെ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ജീവിതം സമർപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ജിന്ന പൊരുതിയത് ബ്രിട്ടീഷുകാരോടല്ല, മറിച്ച് ഇന്ത്യ എന്ന വികാരത്തോടായിരുന്നു; ഇന്ത്യയിലെ മനുഷ്യരുടെ ഐക്യത്തോടായിരുന്നു! 1940-ൽ ലാഹോർ പ്രമേയത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം ഔദ്യോഗികമായി ഇരുരാഷ്ട്രവാദം മുഴക്കിയപ്പോൾ, ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ജീവനാണ് പണയം വെക്കപ്പെട്ടത്. ഹിന്ദുമതവും ഇസ്ലാമും രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകളാണെന്നും, അവർക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാൻ കഴിയില്ലെന്നുമുള്ള ആ വിഷവിത്താണ് പിന്നീട് രാജ്യത്ത് വലിയ ദുരന്തങ്ങൾക്ക് വഴിവെച്ചത്. ഒരു ജനതയെ പരസ്പരം അകറ്റാൻ ഇതിലും വലിയൊരു ആയുധം വേറെയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഭരണഘടനാപരമായ എല്ലാ മാർഗ്ഗങ്ങളോടും തങ്ങൾ വിടപറയുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച് 1946 ഓഗസ്റ്റ് 16-ന് ജിന്ന ‘ഡയറക്ട് ആക്ഷൻ ഡേ’ അഥവാ നേരിട്ടുള്ള നടപടിക്ക് ആഹ്വാനം ചെയ്തതോടെ കൊൽക്കത്ത തെരുവുകളിൽ ചോരപ്പുഴ ഒഴുകി. നാലായിരത്തിലേറെ പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യരാണ് വെറും 72 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടത്. ലക്ഷക്കണക്കിന് പേർ ഭവനരഹിതരായി. അന്ന് ബംഗാളിൽ ഭരിച്ചിരുന്നത് മുസ്ലിം ലീഗ് മന്ത്രിസഭയായിരുന്നു. മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന ഹുസൈൻ ഷഹീദ് സുഹ്രവർദിയുടെ മൗനാനുവാദത്തോടെയാണ് കൊൽക്കത്തയിൽ ആ നരമേധം അരങ്ങേറിയത്. “ഒന്നുകിൽ ഇന്ത്യ വിഭജിക്കപ്പെടും, അല്ലെങ്കിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടും” എന്നായിരുന്നു ജിന്നയുടെ അഹങ്കാരം നിറഞ്ഞ നിലപാട്. സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയ ലാഭത്തിനായി അയാൾ തുറന്നുവിട്ട ആ വർഗീയഭ്രാന്തിന്റെ ഇരകളായത് കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരാണ്. പഞ്ചാബിലും ബംഗാളിലും ഗ്രാമങ്ങൾ ശൂന്യമായി. സ്ത്രീകൾ വ്യാപകമായി അതിക്രമങ്ങൾക്കിരയായി. ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ പലായനത്തിനാണ് അന്ന് രാജ്യം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്. ചരിത്രകാരന്മാരുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഏകദേശം രണ്ട് കോടിയിലധികം മനുഷ്യരാണ് ഒറ്റ രാത്രികൊണ്ട് അഭയാർത്ഥികളായി മാറിയത്. സ്വന്തം പൂർവികരുടെ മണ്ണിൽ നിന്ന്, തലമുറകളായി ജീവിച്ച വീടുകളിൽ നിന്ന് അവർ ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെയൊക്കെ മനുഷ്യർ പരസ്പരം തല്ലിമരിക്കുമ്പോൾ, അക്രമങ്ങൾ പടർന്നുപിടിക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം കൽപനപ്രകാരമാണ് അതെല്ലാം നടക്കുന്നത് എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് മൗനം പാലിച്ച ഒരാളാണ് ജിന്ന. എന്നിട്ടും ഇന്ന് ചില ആളുകൾ ജിന്നയെ ഒരു മതേതരവാദിയാക്കാൻ നോക്കുന്നത് എത്രമാത്രം പരിഹാസ്യമാണ്! രാജ്യത്ത് ചോരപ്പുഴ ഒഴുക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്ത ഒരാളെ വെള്ളപൂശാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ആ ചരിത്രത്തോട് ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ദ്രോഹമാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് പാകിസ്ഥാൻ നിർമ്മാണ സഭയിൽ അദ്ദേഹം നടത്തിയ ഒരു പ്രസംഗം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചാണ് ചിലർ അദ്ദേഹത്തെ മതേതരവാദിയാക്കാൻ നോക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഏഴ് വർഷത്തോളം രാജ്യത്ത് വർഗീയതയുടെ വിഷം വിതച്ച ഒരാൾ അവസാന നിമിഷം നടത്തിയ ഒരു പ്രസംഗം കൊണ്ട് താൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ മുഴുവൻ കഴുകിക്കളയാൻ കഴിയില്ല എന്നത് സാമാന്യബുദ്ധിയുള്ള ആർക്കും മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.
ഇവിടെയാണ് മറ്റൊരു കൗതുകകരമായ, എന്നാൽ വളരെ ഗൗരവമുള്ള ഒരു സാമ്പത്തിക സത്യം നമ്മൾ തിരിച്ചറിയേണ്ടത്. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വർഗീയതയുടെ വിഷം വിതയ്ക്കുമ്പോഴും, സ്വന്തം പണത്തിന്റെയും സ്വത്തുക്കളുടെയും കാര്യത്തിൽ അതീവ ജാഗ്രത പുലർത്തിയിരുന്ന ഒരാളായിരുന്നു മുഹമ്മദലി ജിന്ന. 1947-ൽ ഇന്ത്യ-പാകിസ്ഥാൻ വിഭജനം നടക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യയിൽ തനിക്കുള്ള ഒരു പൈസ പോലും നഷ്ടപ്പെടരുത് എന്ന് ജിന്നയ്ക്ക് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ബോംബെയിലെ തന്റെ ആഡംബര വസതിയായ ‘ജിന്ന ഹൗസ്’ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സ്വത്തുക്കൾ ഇന്ത്യയിൽ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുപോകാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, വിഭജനകാലത്ത് അന്നത്തെ ഏറ്റവും പ്രമുഖ വ്യവസായ സ്ഥാപനങ്ങളിലൊന്നായ ‘എയർ ഇന്ത്യ ലിമിറ്റഡിന്റെ’ 500 ഓഹരികളാണ് അദ്ദേഹം സ്വന്തമാക്കിയത്!
ജിന്നയുടെ സാമ്പത്തിക താല്പര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രേഖകളെക്കുറിച്ചും പറയുന്ന ‘ജിന്ന പേപ്പേഴ്സ്’ (Jinnah Papers) പരിശോധിച്ചാൽ ഇത് വ്യക്തമാകും. ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഫീസ് വാങ്ങിയിരുന്ന പ്രശസ്തരായ ബാരിസ്റ്റർമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. വലിയ രീതിയിലുള്ള സമ്പത്ത് അദ്ദേഹം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. പാകിസ്ഥാൻ രൂപീകൃതമാകുന്നതിന്റെ തിരക്കുകളിൽ പെട്ടതുകൊണ്ടും, ഇന്ത്യയിലെ ആസ്തികളും ബിസിനസ്സ് കാര്യങ്ങളും സുരക്ഷിതമായി നിലനിർത്തണം എന്ന ചിന്ത ഉള്ളതുകൊണ്ടുമാണ് അദ്ദേഹം ഈ എയർ ഇന്ത്യ ഓഹരികൾ വാങ്ങിക്കൂട്ടിയത്. എന്നാൽ, പാകിസ്ഥാനിലേക്ക് പോയതിന് ശേഷം ഈ ഓഹരികൾ വിൽക്കാനോ കൈമാറ്റം ചെയ്യാനോ അദ്ദേഹത്തിന് സമയം ലഭിച്ചില്ല. വെറും ഒരു വർഷത്തിനകം 1948 സെപ്റ്റംബറിൽ ജിന്ന അന്തരിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരിയായ ഫാത്തിമ ജിന്നയ്ക്കാണ് ഈ സ്വത്തുക്കളും ഓഹരികളും അവകാശപ്പെട്ടതായി വന്നത്. എന്നാൽ രാജ്യത്തെ വിഭജിച്ച ഒരു വ്യക്തി, അതേ രാജ്യത്തിന്റെ വളർന്നുവരുന്ന വ്യോമയാന മേഖലയിൽ സ്വന്തം പണം നിക്ഷേപിച്ചിരുന്നു എന്നത് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയൊരു വിരോധാഭാസവും കപടതയുമാണ്! രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ജനങ്ങളെ വഞ്ചിച്ച ജിന്ന, സ്വന്തം സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളിൽ എത്രമാത്രം സ്വാർത്ഥനായിരുന്നു என்பதற்கு ഇതിലും വലിയ തെളിവ് വേറെ behöടില്ല. ഇന്ത്യ വിഭജിക്കപ്പെടണമെന്ന് വാദിച്ചയാൾ, അതേ ഇന്ത്യയിലെ കമ്പനികളിൽ നിക്ഷേപം നടത്തി തന്റെ കോടികൾ സുരക്ഷിതമാക്കി എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇരട്ടത്താപ്പാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.
ജിന്ന മുന്നോട്ടുവെച്ച ‘ദ്വിരാഷ്ട്രവാദം’ എത്രമാത്രം പൊള്ളയായിരുന്നു എന്ന് കാലം തന്നെ തെളിയിച്ചു കൊടുത്തു. മതം മാത്രമാണ് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ അടിത്തറ എന്ന് വാദിച്ച ജിന്നയുടെ പാകിസ്ഥാൻ പോലും പിന്നീട് രണ്ടായി പിളരുന്നതാണ് ലോകം കണ്ടത്. 1971-ൽ ഒരേ മതക്കാരായിട്ടുള്ള ബംഗാളി മുസ്ലിമുകൾ തന്നെ പാകിസ്ഥാനിലെ ഭരണാധികാരികളുടെ ചൂഷണത്തിനെതിരെ പൊരുതി, പാകിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് ‘ബംഗ്ലാദേശ്’ എന്ന സ്വതന്ത്ര രാജ്യം രൂപീകരിച്ചു. അതായത്, മതത്തിന്റെ പേരിൽ മാത്രം ഉണ്ടാക്കിയ ആ കൃത്രിമ രാഷ്ട്രത്തെ ഒന്നിപ്പിച്ച് നിർത്താൻ പോലും ജിന്നയുടെ ആ സിദ്ധാന്തത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. സ്വന്തം രാജ്യത്തിലെ ജനങ്ങളെ പോലും ഒരേ ചരടിൽ കോർക്കാൻ സാധിക്കാത്ത പരാജയപ്പെട്ട ഒരു രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രമായിരുന്നു ജിന്നയുടേത്. മതത്തിന്റെ പേരിൽ രാജ്യമുണ്ടാക്കിയവർക്ക് അധികം കാലം ആ രാജ്യത്തെ ഒരുമിച്ച് നിർത്താൻ കഴിയില്ല എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവാണ് ബംഗ്ലാദേശ് വിഭജനം. എന്നിട്ടും അങ്ങനെയൊ ഒരാളെ മഹത്വവവത്കരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരുടെ ബുദ്ധി എന്താണെന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പരാജയപ്പെട്ട ഒരു രാഷ്ട്രീയ തത്വചിന്തയുടെ പ്രയോക്താവായിട്ടാണ് ചരിത്രം ജിന്നയെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
ചരിത്രത്തെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ നമ്മൾ കൃത്യമായി രണ്ട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കണം. ഒന്ന്, ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് ആ മനുഷ്യൻ പൊരുതിയത്? രണ്ട്, അദ്ദേഹം ആരെയാണ് ഒന്നിപ്പിച്ചത്, ആരെയാണ് വിഭജിച്ചത്? മഹാത്മാഗാന്ധിയും സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസും വ്യത്യസ്ത മതക്കാരെ ഒരേ ദേശീയതയുടെ കീഴിൽ അണിനിരത്തിയപ്പോൾ, ജിന്ന ചെയ്തത് മതത്തിന്റെ പേരിൽ ജനങ്ങളെ എന്നെന്നേക്കുമായി ഭിന്നിപ്പിക്കുക മാത്രമാണ്. ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ജീവത്യാഗത്തിന് കാരണക്കാരനായ, സ്വന്തം സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വത്തിന് മാത്രം മുൻഗണന നൽകിയ മുഹമ്മദലി ജിന്നയെ ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ചിലർ വെള്ളപൂശാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ചരിത്രത്തോടും ആ വിഭജനത്തിൽ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ട ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരോടും ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വഞ്ചനയാണ്. ജിന്നയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ചരിത്ര സത്യങ്ങൾ ഇനിയും സമൂഹത്തിലേക്ക് എത്തേണ്ടതുണ്ട്