ഇറാന്റെ തകർച്ചയും ഭാരതത്തിന്റെ മാസ്സ് കുതിപ്പും! യഥാർത്ഥ കാരണം ഇത്!

കാൽക്കീഴിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ എണ്ണക്കടലും പേറി ജീവിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യം പട്ടിണിയിലേക്കും പണപ്പെരുപ്പത്തിലേക്കും അതിരൂക്ഷമായ സാമ്പത്തിക തകർച്ചയിലേക്കും കൂപ്പുകുത്തുന്നു! എന്നാൽ, സ്വന്തമായി ഒരു തുള്ളി എണ്ണപോലുമില്ലാതെ, തങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതിന്റെ 85 ശതമാനത്തിലധികവും വിദേശ രാജ്യങ്ങൾക്ക് പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങുന്ന മറ്റൊരു രാജ്യം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തിക ശക്തിയായി കുതിച്ചുയരുന്നു!
എന്താണ് ഈ വിരോധാഭാസം? കയ്യിൽ അളവറ്റ എണ്ണ സമ്പത്തുള്ള ഇറാൻ സാമ്പത്തികമായി തകർന്ന് തരിപ്പണമാകുമ്പോൾ, എണ്ണയ്ക്കായി മറ്റ് രാജ്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി ആശ്രയിക്കുന്ന ഭാരതം എങ്ങനെയാണ് സാമ്പത്തിക രംഗത്ത് ആഗോളതലത്തിൽ തന്നെ ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നത്? ഇതിന് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ സത്യവും അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയവും എന്താണ്? നമുക്കൊന്ന് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം!

   സാധാരണയായി നമ്മളെയെല്ലാം പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതും നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുള്ളതും കയ്യിൽ എണ്ണ നിക്ഷേപമുള്ള രാജ്യങ്ങളെല്ലാം അളവറ്റ സമ്പത്തുള്ളവരാണ് എന്നാണ്. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ സൌദി അറേബ്യയോ യു.എ.ഇ  യോ പോലെയുള്ള രാജ്യങ്ങളെ നോക്കിയാൽ നമുക്കത് കൃത്യമായി മനസ്സിലാകും. എന്നാൽ അവിടുത്തെ മറ്റൊരു അയൽരാജ്യമായ ഇറാൻ്റെ അവസ്ഥ ഇന്ന് തീർത്തും വ്യത്യസ്തമാണ്. കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ ക്രൂഡ് ഓയിലും അതിനേക്കാൾ വലിയ പ്രകൃതിവാതക ശേഖരവും ഇറാന്റെ മണ്ണിലുണ്ട്. പക്ഷെ അവിടുത്തെ കറൻസിയുടെ മൂല്യം തകർന്നു തരിപ്പണമായി, പണപ്പെരുപ്പം വാനോളം ഉയർന്നു, ജനങ്ങൾ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിലും സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലുമാണ് ഇന്ന് ജീവിക്കുന്നത്.
 അതേസമയം മറുവശത്ത് നമ്മുടെ ഭാരതത്തിന്റെ കാര്യമെടുക്കൂ. ലോകത്ത് യുദ്ധങ്ങളും ആഗോള സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യവും വലിയ ഭീഷണിയുയർത്തുമ്പോഴും, ഭാരതം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വളരുന്ന വലിയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയായി മുന്നേറുകയാണ്. എണ്ണ കയ്യിലുള്ള ഇറാൻ സാമ്പത്തികമായി വീഴുമ്പോൾ, എണ്ണ വിദേശത്തുനിന്ന് വാങ്ങുന്ന ഭാരതം എങ്ങനെ ജയിക്കുന്നു? ഇത് വെറുമൊരു യാദൃശ്ചികതയല്ല, ഇതിന് പിന്നിൽ വലിയ അന്താരാഷ്ട്ര തന്ത്രങ്ങളും കൃത്യമായ സാമ്പത്തിക ആസൂത്രണവുമുണ്ട്.

ആദ്യം നമുക്ക് ഇറാന്റെ കാര്യം നോക്കാം. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയധികം പ്രകൃതിവിഭവങ്ങൾ കയ്യിലുണ്ടായിട്ടും ഇറാൻ സാമ്പത്തികമായി നിലംപരിശായത്? ഇതിന് പ്രധാനമായും നാല് കാരണങ്ങളുണ്ട്.

ഒന്നാമത്തേത്, കടുത്ത അന്താരാഷ്ട്ര ഉപരോധങ്ങൾ.
അമേരിക്കയും പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളും ഇറാന് മേൽ ഏർപ്പെടുത്തിയ കടുത്ത ഉപരോധങ്ങളാണ് അവിടുത്തെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ നട്ടെല്ലൊടിച്ചത്. കയ്യിൽ എണ്ണയുണ്ടെങ്കിലും അത് സ്വതന്ത്രമായി അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ വിൽക്കാൻ ഇറാന് സാധിക്കുന്നില്ല.
രണ്ടാമത്തേത്, ബാങ്കിംഗ് മേഖലയിലെ ഒറ്റപ്പെടൽ.
ഇനി ഏതെങ്കിലും രാജ്യത്തിന് രഹസ്യമായി എണ്ണ വിറ്റാൽ തന്നെ, SWIFT പോലെയുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ബാങ്കിംഗ് ശൃംഖലകളിൽ നിന്ന് ഇറാന് വിലക്കുള്ളതുകൊണ്ട് ആ പണം നിയമപരമായി സ്വന്തം രാജ്യത്തേക്ക് എത്തിക്കാനോ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളുമായി വ്യാപാരം നടത്താനോ അവർക്ക് കഴിയില്ല. ഇതോടെ എണ്ണ വിറ്റ കിട്ടുന്ന പണം കയ്യിലെത്തിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിക്കാതെ വരുന്നു.
മൂന്നാമത്തേത്, കേവലം എണ്ണയെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചുള്ള സാമ്പത്തിക രീതി (Single Resource Dependency).
ഒരു രാജ്യം തങ്ങളുടെ ആകെ വരുമാനത്തിന് എണ്ണയെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വലിയൊരു അപകടമുണ്ട്. മറ്റ് വ്യവസായങ്ങളോ മാനുഫാക്ചറിംഗോ വികസിപ്പിക്കാതെ എണ്ണ വരുമാനത്തിൽ മാത്രം ജീവിച്ചാൽ, എണ്ണ വിപണിയിൽ എന്തെങ്കിലും തടസ്സം നേരിടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ഉപരോധങ്ങൾ വരുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ രാജ്യത്തിന്റെ മൊത്തം വരുമാനവും ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് നിലയ്ക്കും. ഇറാനിൽ സംഭവിച്ചതും അതുതന്നെയാണ്.
നാലാമത്തേത്, ഭരണപരമായ അസ്ഥിരതയും കറൻസിയുടെ മൂല്യത്തകർച്ചയും.
വിദേശനയങ്ങളിലെ തിരിച്ചടികളും ആഭ്യന്തര പ്രക്ഷോഭങ്ങളും ചേർന്നപ്പോൾ ഇറാന്റെ കറൻസിയായ റിയാലിന്റെ മൂല്യം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലേക്ക് പതിച്ചു. ഇന്ന് പണപ്പെരുപ്പം കാരണം സാധാരണക്കാർക്ക് അവശ്യസാധനങ്ങളും ഭക്ഷണസാധനങ്ങളും പോലും വാങ്ങാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണവിടെ.

   ഇനി നമുക്ക് ഭാരതത്തിലേക്ക് വരാം. ആവശ്യത്തിന് എണ്ണ സ്വന്തമായില്ലാത്ത, ഇന്ധന ഇറക്കുമതിക്കായി കോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ വിദേശത്തേക്ക് അയക്കുന്ന ഭാരതം എങ്ങനെയാണ് ഈ പ്രതിസന്ധികളെയെല്ലാം തകർത്ത് മുന്നേറുന്നത്?

ഇതിന്റെ രഹസ്യം ഭാരതത്തിന്റെ ‘തന്ത്രപരമായ നയതന്ത്രവും സാമ്പത്തിക വൈവിധ്യവൽക്കരണവുമാണ്’ (Strategic Diplomacy & Economic Diversification).

ഉൽപ്പാദന മേഖലയും ഹരിത ഊർജ്ജവും:
കേവലം എണ്ണ ഇറക്കുമതിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ ഐ.ടി, മാനുഫാക്ചറിംഗ്, ‘മേക്കിംഗ് ഇൻ ഇന്ത്യ’ പോലെയുള്ള പദ്ധതികൾ വഴി ഉൽപ്പാദന മേഖല ശക്തിപ്പെടുത്തി ഭാരതം വലിയ തോതിൽ വിദേശ നിക്ഷേപം (FDI) രാജ്യത്തേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു. ഇതുകൂടാതെ സോളാർ, ഗ്രീൻ ഹൈഡ്രജൻ, ഇലക്ട്രിക് വാഹനങ്ങൾ (EV) എന്നിവയിലേക്ക് ഭാരതം വേഗത്തിൽ മാറുമ്പോൾ, ഭാവിയിൽ വിദേശ എണ്ണയെ ആശ്രയിക്കുന്നത് ഇനിയും കുറയും. ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, എണ്ണയോ മറ്റ് പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളോ സ്വന്തം മണ്ണിൽ ഉണ്ട് എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ഒരു രാജ്യം സമ്പന്നമാകണമെന്നില്ല. ആ വിഭവങ്ങൾ ലോകവിപണിയിൽ കൃത്യമായി വിനിയോഗിക്കാനുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര സാഹചര്യങ്ങളും, ദീർഘവീക്ഷണമുള്ള ഭരണനേതൃത്വവും, ശക്തമായ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയും കൂടെ വേണം.
ഇറാന്റെ പക്കൽ വിഭവങ്ങളുണ്ട്, പക്ഷേ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളും ഉപരോധങ്ങളും കാരണം അവർക്ക് അത് വേണ്ടപോലെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നില്ല. എന്നാൽ ഭാരതത്തിന്റെ കയ്യിൽ വലിയ എണ്ണശേഖരമില്ലെങ്കിലും, കൃത്യമായ നയതന്ത്രം കൊണ്ടും, ഡിജിറ്റൽ മുന്നേറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടും, മികച്ച സാമ്പത്തിക ആസൂത്രണം കൊണ്ടും ഭാരതം ആഗോള സാമ്പത്തിക ഭൂപടത്തിൽ മുൻനിരയിലേക്ക് കുതിക്കുകയാണ്!
ഇതാണ് ഇറാനും ഭാരതവും തമ്മിലുള്ള യഥാർത്ഥ വ്യത്യാസം.

ബുദ്ധിപരമായ അന്താരാഷ്ട്ര നയതന്ത്രം:
റഷ്യ-ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആഗോളതലത്തിൽ ക്രൂഡ് ഓയിൽ വില ആകാശത്തോളമുയർന്നു. എന്നാൽ പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളുടെ കടുത്ത സമ്മർദ്ദവും ഉപരോധ ഭീഷണിയുമുണ്ടായിട്ടും, സ്വന്തം ജനങ്ങളുടെ താല്പര്യം മാത്രം മുൻനിർത്തി ഭാരതം റഷ്യയിൽ നിന്ന് ഡിസ്കൗണ്ട് നിരക്കിൽ വൻതോതിൽ ക്രൂഡ് ഓയിൽ വാങ്ങി. റഷ്യ, മിഡിൽ ഈസ്റ്റ്, ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങൾ, അമേരിക്ക തുടങ്ങി വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് മാറിമാറി ഇന്ധനം എത്തിച്ച് വിപണിയിലെ വിലക്കയറ്റം തടഞ്ഞുനിർത്താൻ ഭാരതത്തിന് കഴിഞ്ഞു.

ശക്തമായ ആഭ്യന്തര വിപണി:
ഭാരതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത് നമ്മുടെ 140 കോടിയിലധികം വരുന്ന ജനങ്ങളാണ്. രാജ്യത്തിനുള്ളിലെ ഭീമമായ ഉപഭോഗ ശേഷി (Domestic Consumption) പുറത്തുനിന്നുള്ള ആഗോള സാമ്പത്തിക ആഘാതങ്ങളിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന വലിയൊരു കവചമാണ്.

ഡിജിറ്റൽ വിപ്ലവവും സാമ്പത്തിക സുതാര്യതയും:
UPI പോലെയുള്ള ലോകോത്തര ഡിജിറ്റൽ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ ഭാരതത്തിലെ സാധാരണക്കാരുടെ വഴിയോരക്കടകൾ മുതൽ വൻകിഡ കോർപ്പറേറ്റ് ബിസിനസ്സുകളെ വരെ സുതാര്യവും വേഗതയുള്ളതുമാക്കി മാറ്റി. ഇത് സാമ്പത്തിക മേഖലയ്ക്ക് വലിയൊരു ആക്കം നൽകുകയും പണമിടപാടുകൾ എളുപ്പമാക്കുകയും ചെയ്തു.