അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വലിയ ചലനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന, അതേസമയം ലോക മനസ്സാക്ഷിയെ കടുത്ത രീതിയിൽ നടുക്കുന്ന ഒരു വൻ വിവാദത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ അഥവാ യുഎൻ, ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഇസ്രായേൽ എന്ന രാജ്യത്തെ ഒരു പ്രത്യേക ‘കരിമ്പട്ടികയിൽ’ [BLACK LIST]ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. എന്താണ് ഈ കരിമ്പട്ടിക , .
ലോകത്തെ വിവിധ സംഘർഷ മേഖലകളിൽ ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങൾ അഥവാ സെക്ഷ്വൽ വയലൻസ് ഒരു യുദ്ധായുധമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെയും സായുധ ഗ്രൂപ്പുകളുടെയും ഔദ്യോഗിക ലിസ്റ്റാണിത്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഇത്രയും കാലം തങ്ങൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെയും മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെയും വലിയ കാവലാളുകളാണെന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ സ്വയം അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു രാജ്യം, ഇന്ന് യുഎന്നിന്റെ കണ്ണിൽ ലൈംഗിക പീഡകരുടെ പട്ടികയിലാണ് എത്തിനിൽക്കുന്നത്.
തീർന്നില്ല, ഈ വലിയ പ്രഖ്യാപനം വന്ന് തൊട്ടുപിന്നാലെ അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖ പത്രമായ ‘ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ്’ ഇതിനെ ശരിവെക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു ഞെട്ടിക്കുന്ന അന്വേഷണാത്മക റിപ്പോർട്ട് പുറത്തുവിട്ടു. പ്രശസ്ത പത്രപ്രവർത്തകനായ നിക്കോളാസ് ക്രിസ്റ്റോഫ് എഴുതിയ ആ ലേഖനത്തിൽ, ഇസ്രായേൽ ജയിലുകളിൽ ക്രൂരമായ ലൈംഗിക പീഡനങ്ങൾക്ക് ഇരയായ പതിനാല് ഫലസ്തീൻ തടവുകാരുടെ ലൈവ് വിവരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ഒരേപോലെ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ വാർത്ത പുറത്തുവന്നതോടെ ഇസ്രായേൽ സർക്കാർ ആകെ ഇളകിയിരിക്കുകയാണ്. അവർ യുഎൻ മേധാവി അന്റോണിയോ ഗുട്ടെറസുമായുള്ള എല്ലാ ഔദ്യോഗിക ബന്ധങ്ങളും അവസാനിപ്പിച്ചു എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു. കൂടാതെ ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര മാധ്യമത്തിനെതിരെ വലിയ രീതിയിൽ മാനനഷ്ടക്കേസ് കൊടുക്കുമെന്നും ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇസ്രായേൽ ഇതിനെതിരെ മാനനഷ്ടക്കേസ് കൊടുക്കും എന്ന് പറയുമ്പോൾ അമേരിക്കൻ നിയമവ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അറിയുന്ന ആർക്കും ചിരി വരും. കാരണം അമേരിക്കയിൽ മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് നൽകുന്ന ഭരണഘടനാ സംരക്ഷണം വളരെ വലുതാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഒരു മാധ്യമ സ്ഥാപനത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുമ്പോൾ കോടതികൾ എപ്പോഴും മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനൊപ്പമേ നിൽക്കൂ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ കേസ് ഭീഷണി വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ നാടകം മാത്രമാണ്. തങ്ങൾ തെറ്റുകാരല്ല എന്ന് ആഭ്യന്തരമായി ഇസ്രായേലിലെ ജനങ്ങളെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ നെതന്യാഹു നടത്തുന്ന ഒരു കൺകെട്ടു വിദ്യ.
ആരാണ് നിക്കോളാസ് ക്രിസ്റ്റോഫ് എന്ന പത്രപ്രവർത്തകൻ ? രണ്ടു തവണ പ്രശസ്തമായ പുലിറ്റ്സർ സമ്മാനം നേടിയ, ലോകം ആദരിക്കുന്ന ഒരു ജേണലിസ്റ്റാണ് അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടുകൾ അത്ര പെട്ടെന്ന് ആർക്കും തള്ളിക്കളയാൻ കഴിയില്ല. അദ്ദേഹം അഭിമുഖം നടത്തിയ ഫലസ്തീനികളായ 14 മനുഷ്യരുടെ വിവരണങ്ങൾ വെറുതെ എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചതല്ല. അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ, അവരെ ജയിലിൽ സന്ദർശിച്ച വക്കീലന്മാർ, സ്വതന്ത്ര മെഡിക്കൽ വിദഗ്ദ്ധർ എന്നിവരിൽ നിന്നെല്ലാം കൃത്യമായ തെളിവുകൾ ശേഖരിച്ച ശേഷമാണ് ആ ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.
. ഈ വിവാദങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ വസ്തുത എന്താണ്? ഫലസ്തീനിലെ ജനങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഗാസയിലെയും വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെയും സാധാരണക്കാർ വർഷങ്ങളായി അനുഭവിക്കുന്ന നരകയാതനകളുടെ ഒരു ചെറിയ വശം മാത്രമാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തുവന്നിരിക്കുന്നത്.2023 ഒക്ടോബറിന് ശേഷം ഗാസയിൽ ഇസ്രായേൽ നടത്തുന്ന ക്രൂരമായ യുദ്ധത്തിൽ 70,000ത്തിലധികം ഫലസ്തീനികളാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. ഇതിൽ പകുതിയിലധികവും നിരപരാധികളായ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമാണ് എന്നത് നമ്മൾ ഒരിക്കലും മറക്കരുത്. ഇതിന്റെ കൂടെയാണ് ഇപ്പോൾ തടവിലാക്കപ്പെട്ട ഫലസ്തീനികൾ നേരിടുന്ന അതിക്രൂരമായ ലൈംഗിക പീഡനങ്ങളുടെ വിവരങ്ങൾ പുറത്തുവരുന്നത്. യുഎന്നിന്റെ സ്ത്രീകൾക്കും പെൺകുട്ടികൾക്കുമെതിരായ അതിക്രമങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടർ ,റീം അൽസലേം പരസ്യമായി പറഞ്ഞത്, ഇസ്രായേലിനെ ഈ കരിമ്പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ വളരെ വൈകിപ്പോയി എന്നാണ്. കാരണം അത്രമാത്രം വ്യവസ്ഥാപിതമായാണ് ഇസ്രായേൽ സുരക്ഷാ സേന ഫലസ്തീനികളെ വേട്ടയാടുന്നത്.
, ഇസ്രായേൽ സൈന്യം ഫലസ്തീൻ പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും യാതൊരു കുറ്റവും ചുമത്താതെ മാസങ്ങളോളം തടങ്കലിൽ വെക്കുന്നു. അവിടെ വെച്ച് അവരെ നഗ്നരാക്കി പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു, ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുന്നു, റബ്ബർ ബാറ്റണുകളും മറ്റ് മാരക വസ്തുക്കളും ഉപയോഗിച്ച് ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നു. ഇതൊരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. അന്താരാഷ്ട്ര മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകളും, കമ്മിറ്റി ടു പ്രൊട്ടക്റ്റ് ജേണലിസ്റ്റ്സ് (CPJ) പോലുള്ള മാധ്യമ കൂട്ടായ്മകളും വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ഇസ്രായേൽ ജയിലുകളിൽ ലൈംഗിക അതിക്രമം എന്നത് ഫലസ്തീനികളുടെ ആത്മവീര്യം തകർക്കാൻ വേണ്ടി സൈന്യം ബോധപൂർവ്വം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പീഡന തന്ത്രമാണെന്നാണ്.
തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി ശബ്ദമുയർത്തുന്ന ഫലസ്തീൻ മാധ്യമപ്രവർത്തകരിൽ മൂന്നിലൊന്ന് പേരും ഇത്തരത്തിൽ ലൈംഗിക പീഡനത്തിന് ഇരയായിട്ടുണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു. മുഹമ്മദ് മതാർ എന്ന ഫലസ്തീൻ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ വാക്കുകൾ ആ വാർത്തയിലുണ്ട്… ഇസ്രായേൽ കുടിയേറ്റക്കാർ തന്നെ ബലാത്സംഗം ചെയ്യാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് വടികൊണ്ട് കുത്തിയപ്പോൾ, ആ നാണക്കേടും മാനസിക വിഷമവും കാരണം ആറുമാസത്തോളം സ്വന്തം കുടുംബത്തോട് പോലും സംസാരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന്. ഇതാണ് ഫലസ്തീനികൾ അനുഭവിക്കുന്ന മാനസികവും ശാരീരികവുമായ തകർച്ച.
എന്നാൽ ഇതിനോടൊക്കെയുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രതികരണം എന്താണ്? അത് കാണുമ്പോഴാണ് നമുക്ക് അത്ഭുതം തോന്നുക. അവർ ഇപ്പോഴും പതിവുപോലെ വിക്ടിം കാർഡ് കളിക്കുകയാണ്. തങ്ങൾക്കെതിരെ സംസാരിക്കുന്ന എല്ലാവരും നുണയന്മാരാണെന്നാണ് ഇസ്രായേൽ പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവും സംഘവും പറയുന്നത്.
യുഎൻ കരിമ്പട്ടികയിൽ പെടുത്തിയപ്പോൾ ഇസ്രായേൽ പറഞ്ഞത് യുഎൻ അഴിമതി നിറഞ്ഞ സംഘടനയാണെന്നാണ്. ഒരു രാജ്യം അതിന്റെ എല്ലാ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളും കാറ്റിൽപ്പറത്തിക്കൊണ്ട്, ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ വേദിയായ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ തള്ളിപ്പറയുന്നു! യുഎൻ പ്രതിനിധികൾ ഈ പീഡനാരോപണങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാൻ ഇസ്രായേലിലേക്ക് വരാൻ തയ്യാറായില്ല എന്നാണ് ഇസ്രായേൽ അംബാസഡർ ഡാനി ഡാനോൺ പറയുന്നത്. എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇസ്രായേൽ ജയിലുകളിലേക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര നിരീക്ഷകർക്ക് പ്രവേശനം നിഷേധിച്ചത് ഇതേ ഇസ്രായേൽ സുരക്ഷാ സേന തന്നെയാണ്. സത്യങ്ങൾ പുറത്തുവരുമെന്ന ഭയം കൊണ്ടല്ലാതെ മറ്റെന്താണിത്?
അതുപോലെ തന്നെയാണ് ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിന് നേരെയുള്ള ഭീഷണി. കഠിനമായ വസ്തുതാ പരിശോധനകൾക്ക് ശേഷമാണ് 14 ഇരകളുടെ സാക്ഷ്യപത്രങ്ങൾ പത്രം പുറത്തുവിട്ടത്. എന്നാൽ ഇതിനെ ‘രക്തദാഹിയായ പരാമർശം’ എന്ന് വിളിച്ച് പത്രത്തിനെതിരെ മാനനഷ്ടക്കേസ് കൊടുക്കുമെന്നാണ് നെതന്യാഹു പറയുന്നത്. സ്വതന്ത്ര മാധ്യമങ്ങളുടെ വായ് മൂടിക്കെട്ടാനും, തങ്ങളുടെ ക്രൂരതകൾ ലോകം അറിയാതിരിക്കാനുമുള്ള ഒരു പഴയ രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രം മാത്രമാണിത്. ‘എന്റെ ലീഡർഷിപ്പിൽ ഇസ്രായേൽ നിശബ്ദമായിരിക്കില്ല’ എന്ന് നെതന്യാഹു പറയുമ്പോൾ, ലോകം ചോദിക്കുന്നത് ‘നിങ്ങളുടെ ക്രൂരതകൾക്ക് മുന്നിൽ ഫലസ്തീനിലെ നിരപരാധികൾ എത്രകാലം നിശബ്ദരായിരിക്കണം’ എന്നാണ്.
ഇവിടെ നമ്മൾ മറ്റൊരു സുപ്രധാന വിഷയം കൂടി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അത് അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന്റെയും ചില പ്രമുഖ മാധ്യമങ്ങളുടെയും ഇരട്ടത്താപ്പാണ്.2023 ഒക്ടോബർ 7-ന് ഹമാസ് നടത്തിയ ആക്രമണത്തിൽ ഇസ്രായേലി സ്ത്രീകൾക്കെതിരെ ലൈംഗിക അതിക്രമം നടന്നു എന്ന വാർത്തകൾ വന്നപ്പോൾ ഇതേ ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള പാശ്ചാത്യ മാധ്യമങ്ങൾ അത് വലിയ ‘പ്രധാന വാർത്തകളായി’ ദിവസങ്ങളോളം ആഘോഷിച്ചു. ആ വാർത്തകളുടെ വിശ്വാസ്യത പിന്നീട് പത്രത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ പലവട്ടം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടും അവർ അതിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. എന്നാൽ, ഫലസ്തീൻ ജനത വർഷങ്ങളായി, പതിനായിരക്കണക്കിന് തെളിവുകളോടെ തങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഇതേ ലൈംഗിക പീഡനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, അതിനെ വെറുമൊരു ‘അഭിപ്രായക്കുറിപ്പ്’ അഥവാ ഒപ്പീനിയൻ സെക്ഷനിൽ മാത്രമാണ് മാധ്യമങ്ങൾ മാറ്റിവെക്കുന്നത്. ഫലസ്തീനിയുടെ ജീവനും അവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനും ഇസ്രായേലികളുടേതിനേക്കാൾ വിലക്കുറവാണോ? ഈ വർണ്ണവിവേചനപരമായ ചിന്താഗതിയാണ് മാറേണ്ടത്.
നമുക്ക് ഇൗ വിഷയത്തിൻ്റെ മറ്റൊരു വശം കൂടി പരിശോധിക്കാം. ഇസ്രായേൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോൾ ഇത്രയധികം പരിഭ്രാന്തരാകുന്നത്? അതിന് വ്യക്തമായ കാരണങ്ങളുണ്ട്. ഇത്രയും കാലം അമേരിക്കയുടെയും ചില പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളുടെയും കടുത്ത രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണയോടെ എന്ത് ക്രൂരത ചെയ്താലും തങ്ങൾ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടില്ല എന്നൊരു ധാരണ ഇസ്രായേലിനുണ്ടായിരുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര കോടതികളുടെ (ICJ) ഉത്തരവുകളെപ്പോലും അവർ പുച്ഛിച്ചു തള്ളി. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കഥ മാറുകയാണ്.
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഇസ്രായേൽ സുരക്ഷാ സേനയെ (IDF) ഇത്തരമൊരു നാണംകെട്ട പട്ടികയിൽ ഔദ്യോഗികമായി ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇത് ഇസ്രായേലിന്റെ ആഗോള പ്രതിച്ഛായയ്ക്ക് ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതം ചെറുതല്ല. വരും തലമുറകൾ ചരിത്രം പഠിക്കുമ്പോൾ ഇസ്രായേൽ എന്ന രാജ്യം എങ്ങനെയാണ് ഒരു ജനതയെ ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ചത് എന്നതിന്റെ യുഎൻ സാക്ഷ്യപത്രമായി ഈ റിപ്പോർട്ട് നിലനിൽക്കും. അതിനെ ഭയപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടാണ് യുഎൻ സെക്രട്ടറി ജനറലിനെ ‘പേഴ്സണ നോൺ ഗ്രാറ്റ’ അഥവാ വിലക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിയായി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ പോലും ഇസ്രായേൽ തയ്യാറായത്. ഒരു ആഗോള സംഘടനയോട് ഇത്തരത്തിൽ പെരുമാറുന്നത് നയതന്ത്ര ലോകത്ത് ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യമാണ്.
ഇവിടെ നമ്മൾ ചിന്തിക്കേണ്ടത് , ഇസ്രായേൽ ജയിലുകളിൽ കിടക്കുന്ന ഈ ഫലസ്തീനികളിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരും എന്തെങ്കിലും കുറ്റം ചെയ്തവരാണോ? അല്ല! വിചാരണ പോലുമില്ലാതെ വർഷങ്ങളോളം തടങ്കലിൽ വെക്കുന്ന ‘അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിറ്റൻഷൻ’ എന്ന കരിനിയമം ഉപയോഗിച്ചാണ് സാധാരണക്കാരായ ഫലസ്തീനികളെ ഇസ്രായേൽ തടവിലാക്കുന്നത്. ഇതിൽ പകുതിയിലധികം പേരും ചെറിയ കുട്ടികളാണ്. ഒരു കുറ്റവും ചുമത്താതെ, എന്തിനാണ് തങ്ങളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത് എന്ന് പോലും അറിയാതെ ജയിലിൽ കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ! അവർ നേരിടുന്ന പീഡനങ്ങൾ ആലോചിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നതല്ല.
വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് പ്രൊട്ടക്ഷൻ കൺസോർഷ്യം പുറത്തുവിട്ട മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നത്, ജയിലുകളിൽ മാത്രമല്ല, ഫലസ്തീനികളുടെ സ്വന്തം മണ്ണിൽ പോലും ഇസ്രായേലി കുടിയേറ്റക്കാരും സൈനികരും സ്ത്രീകളെയും പെൺകുട്ടികളെയും ലൈംഗികമായി അധിക്ഷേപിക്കുന്നു എന്നാണ്. ഫലസ്തീനികളെ ഭയപ്പെടുത്തി അവരുടെ മണ്ണിൽ നിന്നും ഓടിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഈ ആസൂത്രിത അതിക്രമങ്ങൾ. ഒരു ജനതയെ അവരുടെ മണ്ണിൽ നിന്ന് വംശീയമായി തുടച്ചുനീക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയുള്ള ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ് വംശഹത്യ അഥവാ ‘Genocide’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ഇതിൽ നിന്നൊക്കെ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്. ഇസ്രായേൽ ഇന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും ഒറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. അവരുടെ വിനാശകരമായ വംശഹത്യയും, മനഃപൂർവ്വം ജനങ്ങളെ പട്ടിണിക്കിടലും, ഇപ്പോൾ പുറത്തുവന്ന ക്രൂരമായ ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങളും ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തിനും ചേർന്നതല്ല. ഇത് വെറുമൊരു അതിർത്തി തർക്കമല്ല, ഇത് മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ നഗ്നമായ ലംഘനമാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളെല്ലാം തങ്ങൾക്ക് ബാധകമല്ലെന്ന ഭാവത്തിലാണ് ഇസ്രായേൽ ഇപ്പോഴും പെരുമാറുന്നത്.
യുഎന്നിന്റെ കരിമ്പട്ടികയും, ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിന്റെ റിപ്പോർട്ടുകളും വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ഒരേയൊരു സത്യത്തിലേക്കാണ്—ഫലസ്തീൻ ജനത നേരിടുന്നത് ക്രൂരമായ വംശീയമായ അടിച്ചമർത്തലാണ്. അവർ സ്വന്തം മണ്ണിൽ തടവുകാരാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, സ്വന്തം വീടുകളിൽ നിന്ന് ആട്ടിയോടിക്കപ്പെടുന്നു, ജയലുകളിൽ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ എത്രയൊക്കെ അധികാരവും ആയുധബലവും അമേരിക്കയുടെ അനാവശ്യ പിന്തുണയും ഉണ്ടായാലും, സത്യത്തെ എന്നെന്നേക്കുമായി കുഴിച്ചുമൂടാൻ ഇസ്രായേലിന് കഴിയില്ല. ഇസ്രായേൽ ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന ഈ രാജ്യാന്തര ഒറ്റപ്പെടൽ അവരുടെ തെറ്റായ നയങ്ങളുടെ വലിയ ഫലമാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹം ഇനി വെറുമൊരു കാഴ്ചക്കാരനായി നോക്കി നിൽക്കരുത്. ഫലസ്തീനിലെ ആ പാവം മനുഷ്യർക്ക് നീതി ലഭിച്ചേ തീരൂ.
