നമുക്ക് കാര്യങ്ങളിലേക്ക് വരാം. പാക് അധിനിവേശ കശ്മീരിൽ അല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ PoK എന്ന് വിളിക്കുന്ന ആ പ്രദേശത്ത് കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷത്തിലേറെയായി ജനങ്ങൾ വലിയൊരു സമരത്തിലാണ്. തുടക്കത്തിൽ ഇത് സാധാരണ ഒരു പ്രതിഷേധമായിരുന്നു. ജമ്മു കശ്മീർ ജോയിന്റ് അവാമി ആക്ഷൻ കമ്മിറ്റി അഥവാ ജെ.എ.എ.സി (JAAC) എന്ന സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വ്യാപാരികളും അഭിഭാഷകരും വിദ്യാർത്ഥികളും സാധാരണക്കാരും ഒത്തുചേർന്നാണ് ഈ സമരം ആരംഭിച്ചത്. സമരത്തിന്റെ പ്രധാന കാരണം വളരെ ലളിതമായിരുന്നു—താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത വൈദ്യുതി നിരക്കും സബ്സിഡി ഇല്ലാത്ത ഗോതമ്പ് വിലയും. ഒരു മനുഷ്യന് ജീവിക്കാൻ വേണ്ട അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ പോലും പാക് ഭരണകൂടം നിഷേധിച്ചപ്പോഴാണ് ജനങ്ങൾ തെരുവിലിറങ്ങിയത്.
എന്നാൽ ഇന്നത് കേവലമൊരു വിലക്കയറ്റ വിരുദ്ധ സമരമല്ല. അത് പാക് സൈന്യത്തിനും ഇസ്ലാമാബാദിലെ ഫെഡറൽ സർക്കാരിനും എതിരെയുള്ള ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭമായി മാറി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ എല്ലാ പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളും പാക്കിസ്ഥാൻ കൊള്ളയടിക്കുകയാണെന്ന് അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ പരസ്യമായി വിളിച്ചുപറയുന്നു. ജെ.എ.എ.സി നേതാവായ സർദാർ അമൻ പരസ്യമായി പാക് ഭരണകൂടത്തിന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയത് വലിയ വാർത്തയായിരുന്നു. പാക്കിസ്ഥാൻ തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ, കശ്മീരികളുടെ നിലനിൽപ്പിനായി ഇന്ത്യയുമായി സാമ്പത്തിക-വ്യാപാര ബന്ധങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ബദൽപ്പാത ഒരുക്കുമെന്നാണ് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ഈ ഒരു പ്രസ്താവന പാക് ഭരണകൂടത്തിന്റെ അടിത്തറ ഇളക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു.”
ന്യായം ചോദിക്കുന്ന ജനങ്ങളെ നേരിടാൻ പാക്കിസ്ഥാൻ എപ്പോഴും ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത് തോക്കിൻകുഴലുകളാണ്. ഈ ജനകീയ പ്രസ്ഥാനത്തെ ഒരു ഭീകര സംഘടനയായി മുദ്രകുത്താനാണ് ഇസ്ലാമാബാദ് ആദ്യം ശ്രമിച്ചത്. സമാധാനപരമായി സമരം ചെയ്ത ജനങ്ങൾക്ക് നേരെ പാക് സൈന്യം ക്രൂരമായി വെടിയുതിർത്തു. നിരവധി ജീവനുകളാണ് അവിടെ പൊലിഞ്ഞത്. ഇന്റർനെറ്റും മൊബൈൽ നെറ്റ്വർക്കുകളും വിച്ഛേദിച്ച്, കൽക്കരി ഇരുട്ടിൽ ജനങ്ങളെ തളച്ചിടാൻ അവർ നോക്കി. പാതിരാത്രികളിൽ വീടുകളിൽ കയറി സമരക്കാരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. കർഫ്യൂ പ്രഖ്യാപിച്ച് ജനങ്ങളെ വീടുകളിൽ തളച്ചിടാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും കശ്മീരികൾ തോൽക്കാൻ മനസ്സില്ലാതെ പോരാടുകയാണ്.
പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളാൽ അങ്ങേയറ്റം സമ്പന്നമായ പ്രദേശമാണ് പാക് അധിനിവേശ കശ്മീരും അതിന്റെ ഭാഗമായ ഗിൽഗിത് ബാൾട്ടിസ്താനും. അവിടുത്തെ മലനിരകളിൽ നിന്നും നദികളിൽ നിന്നും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന വൈദ്യുതി പാക് പഞ്ചാബിലേക്കും അവിടുത്തെ വിഐപി മേഖലകളിലേക്കുമാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. എന്നാൽ ഈ ഡാമുകളുടെയും പവർ പ്രോജക്ടുകളുടെയും നിഴലിൽ ജീവിക്കുന്ന കശ്മീരികൾക്ക് ലഭിക്കുന്നത് മണിക്കൂറുകൾ നീളുന്ന പവർകട്ടും താങ്ങാനാകാത്ത കറന്റ് ബില്ലുകളുമാണ്. ഇതോടൊപ്പം കശ്മീരി സംസ്കാരത്തെയും ഭാഷയെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ ഉറുദു ഔദ്യോഗിക ഭാഷയായി അടിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും, പഞ്ചാബി, പഷ്തൂൺ വിഭാഗങ്ങളെ വൻതോതിൽ ഇവിടെ കുടിയിരുത്തി ജനസംഖ്യ അട്ടിമറിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയുമാണ്. തങ്ങൾ പാക്കിസ്ഥാന്റെ ഒരു കോളനിയായി മാറിയിരിക്കുകയാണെന്ന് അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ഇന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.”
ഈ ജനവിരോധത്തിന് മറ്റൊരു കാരണം കൂടിയുണ്ട്. അതിർത്തിക്ക് ഇപ്പുറത്ത് ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായ ജമ്മു കശ്മീരിൽ നടക്കുന്ന വികസന കുതിപ്പ് അവർ കാണുന്നുണ്ട്. നരേന്ദ്ര മോദി സർക്കാർ ആർട്ടിക്കിൾ 370 റദ്ദാക്കിയതിന് ശേഷം ഇന്ത്യൻ കശ്മീരിന്റെ മുഖച്ഛായ മാറി. വിനോദസഞ്ചാര മേഖല ഉണർന്നു, അന്താരാഷ്ട്ര നിക്ഷേപങ്ങൾ എത്തി, വന്ദേ ഭാരത് ട്രെയിനുകളും മികച്ച റോഡുകളും പാലങ്ങളും അവിടെ യാഥാർത്ഥ്യമായി. ജനീവയിലെ യുഎൻ മനുഷ്യാവകാശ കൗൺസിലിൽ ഇന്ത്യ പാക്കിസ്ഥാന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യമുണ്ട്—അന്താരാഷ്ട്ര നാണ്യനിധിയോട് (IMF) പാക്കിസ്ഥാൻ യാചിക്കുന്ന ആകെ സാമ്പത്തിക സഹായത്തേക്കാൾ വലുതാണ് ഇന്ത്യ ജമ്മു കശ്മീരിന്റെ വികസനത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം നീക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന ബജറ്റ്!
ഈ യാഥാർത്ഥ്യം PoK-യിലെ ജനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ അവർക്ക് ഇന്ത്യയോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം കൂടുന്നു. അടുത്തിടെ ജമ്മു കശ്മീർ ആന്റ് ലഡാക്ക് ഹൈക്കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വിധിയിൽ വ്യക്തമാക്കിയത് പാക് അധിനിവേശ കശ്മീർ ഇന്ത്യയുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണെന്നാണ്. പുൽവാമ ഭീകരാക്രമണത്തിന് മുൻപ് ഇസ്ലാമാബാദ്-ഉറി മേഖലകളിൽ നടന്നിരുന്ന അതിർത്തി വ്യാപാരം പുനഃസ്ഥാപിക്കണമെന്ന് സമരക്കാർ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയിലാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്. പാക് സൈന്യത്തിന് നേരെ ഇന്ത്യൻ ത്രിവർണ്ണ പതാകയേന്തി മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ ഇന്ന് അവിടെ പതിവായി മാറുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ വലിയൊരു നയതന്ത്ര വിജയമാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് എംപിമാർ പോലും PoK-യിലെ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങളിൽ ആശങ്കപ്പെട്ട് കത്തയക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കാര്യങ്ങളെത്തിക്കാൻ ഇന്ത്യയുടെ നയതന്ത്ര നീക്കങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞു.”
പാക് അധിനിവേശ കശ്മീരിലെ ജനങ്ങൾ സ്വമേധയാ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങിവരുന്ന കാലം വിദൂരമല്ലെന്ന് പ്രതിരോധമന്ത്രി രാജ്നാഥ് സിംഗും ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അമിത് ഷായും പ്രത്യാശ പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ പലരും കരുതി അത് വെറും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവനയാണെന്ന്. എന്നാൽ വിദേശകാര്യമന്ത്രി ഡോ. എസ്. ജയശങ്കർ അത് കൃത്യമായി തിരുത്തി. കശ്മീരിലെ വികസനവും സമാധാനപരമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പും ഇന്ത്യ പൂർത്തിയാക്കി കഴിഞ്ഞു, ഇനി പാക്കിസ്ഥാൻ മോഷ്ടിച്ച കശ്മീരിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം തിരികെ രാജ്യത്തോട് കൂട്ടിച്ചേർക്കുക മാത്രമാണ് അവശേഷിക്കുന്നത് എന്നാണ് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയത്. ഭാരതത്തിന്റെ ഈ നേതാക്കൾ പറഞ്ഞത് വെറും വാക്കുകളല്ല എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ് അതിർത്തിയിലെ ഇപ്പോഴത്തെ പുകച്ചിൽ.
തീർച്ചയായും സൈനിക ബലത്തിലൂടെയുള്ള ഒരു ലയനം അത്ര എളുപ്പമല്ല. കാരണം 1963-ൽ പാക്കിസ്ഥാൻ അനധികൃതമായി ചൈനയ്ക്ക് വിട്ടുനൽകിയ ശക്സ്ഗാം താഴ്വരയും ചൈന കോടികൾ നിക്ഷേപിച്ചിട്ടുള്ള സിപെക് (CPEC) പദ്ധതിയും അവിടെയുണ്ട്. ചൈനയുടെ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ഇന്ത്യ ശക്തമായി എതിർക്കുന്നുമുണ്ട്. നേരിട്ടൊരു യുദ്ധത്തിന് മുതിരുന്നതിന് പകരം, നയതന്ത്രപരമായും ഭീകരവാദത്തിന്റെ പേരിൽ പാക്കിസ്ഥാനെ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയും ലക്ഷ്യം കാണാനാണ് വികസിത ഭാരതം സ്വപ്നം കാണുന്ന ഇന്ത്യ ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പാക്കിസ്ഥാൻ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള അവിവേകത്തിന് മുതിർന്നാൽ, ഏത് അപ്രതീക്ഷിത സാഹചര്യത്തെയും നേരിടാൻ ഇന്ത്യൻ സൈന്യം പൂർണ്ണ സജ്ജമാണ്. ആണവായുധങ്ങൾ പോലും യുദ്ധസജ്ജമാക്കി നിർത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ഇന്ത്യയുടെ സൈനിക ജാഗ്രത പാക്കിസ്ഥാനും ചൈനയ്ക്കും നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് ഒന്നേയുള്ളൂ—ഭാരതത്തിന്റെ മണ്ണ് ഭാരതത്തിന്റേത് മാത്രമാണ്.അതിരുകൾ മനുഷ്യൻ നിശ്ചയിക്കുന്നതാണ്, എന്നാൽ ജനങ്ങളുടെ ആത്മാവും സംസ്കാരവും ഒഴുകുന്നത് ഒരേ ദിശയിലേക്കാണ്. തോക്കിൻമുനയിൽ നിർത്തി ഒരു ജനതയെ എത്രകാലം തടവിലിടാം എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള കൃത്യമായ മറുപടിയാണ് ഇന്ന് കശ്മീരിന്റെ മണ്ണിൽ നിന്നും ലോകം കേൾക്കുന്നത്.
ചരിത്രം ചിലപ്പോഴൊക്കെ ചില കണക്കുകൾ ബാക്കിവെക്കാറുണ്ട്. ആ കണക്കുകൾ തീർക്കാൻ കാലം നിയോഗിക്കുന്ന ചില മനുഷ്യരുണ്ടാകും. ഡൽഹിയുടെ അധികാര ഇടനാഴികളിൽ ഇരുന്ന് വിദേശകാര്യമന്ത്രി ഡോ. എസ്. ജയശങ്കറും ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അമിത് ഷായും പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയും ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറഞ്ഞ ചില വാക്കുകളുണ്ട്. അത് വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസംഗമല്ല, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ പ്രവചനമായിരുന്നു എന്ന് ഇന്ന് ലോകം തിരിച്ചറിയുകയാണ്. ഭൂപടത്തിൽ വരച്ചിട്ട അതിരുകൾക്കപ്പുറത്ത്, പതിറ്റാണ്ടുകളായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ നെഞ്ചിലെ തീ ഇന്ന് ഒരു വിപ്ലവമായി പടരുകയാണ്. തോക്കുകൾക്കും കവചിത വാഹനങ്ങൾക്കും തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത ജനരോഷം അതിർത്തിക്കപ്പുറത്ത് പുകയുമ്പോൾ, ചൈനയുടെയും പാക്കിസ്ഥാന്റെയും ഉറക്കം കെടുകയാണ്.
വർഷങ്ങളായി അവർ മൂടിവെക്കാൻ ശ്രമിച്ച സത്യങ്ങൾ ഇന്ന് തെരുവുകളിൽ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറയപ്പെടുന്നു. തോക്കിൻമുനയിൽ നിർത്തിയിട്ടും, വെടിയുണ്ടകൾ നെഞ്ചിലേക്ക് പായിച്ചിട്ടും പിന്മാറാൻ തയ്യാറാകാത്ത ഒരു ജനത. അവർ ഇന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് സ്വാതന്ത്ര്യമല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ മാതൃരാജ്യമായ ഇന്ത്യയുമായുള്ള ബന്ധമാണ്. ഈ മാറ്റം അപ്രതീക്ഷിതമല്ല. ഇന്ത്യൻ ത്രിവർണ്ണ പതാകയേന്തി അതിർത്തിക്കപ്പുറത്ത് ഉയരുന്ന മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ വെറുമൊരു പ്രതിഷേധമല്ല, അതൊരു തിരിച്ചുവരവിന്റെ വിളംബരമാണ്. എന്താണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അതിർത്തിക്കപ്പുറത്ത് സംഭവിക്കുന്നത്? ചൈനയെയും പാക്കിസ്ഥാനെയും ഒരേപോലെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആ ജനകീയ മുന്നേറ്റത്തിന്റെ ആഴമെന്താണ്? നമുക്ക് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം…”
നമുക്ക് കാര്യങ്ങളിലേക്ക് വരാം. പാക് അധിനിവേശ കശ്മീരിൽ അല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ PoK എന്ന് വിളിക്കുന്ന ആ പ്രദേശത്ത് കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷത്തിലേറെയായി ജനങ്ങൾ വലിയൊരു സമരത്തിലാണ്. തുടക്കത്തിൽ ഇത് സാധാരണ ഒരു പ്രതിഷേധമായിരുന്നു. ജമ്മു കശ്മീർ ജോയിന്റ് അവാമി ആക്ഷൻ കമ്മിറ്റി അഥവാ ജെ.എ.എ.സി (JAAC) എന്ന സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വ്യാപാരികളും അഭിഭാഷകരും വിദ്യാർത്ഥികളും സാധാരണക്കാരും ഒത്തുചേർന്നാണ് ഈ സമരം ആരംഭിച്ചത്. സമരത്തിന്റെ പ്രധാന കാരണം വളരെ ലളിതമായിരുന്നു—താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത വൈദ്യുതി നിരക്കും സബ്സിഡി ഇല്ലാത്ത ഗോതമ്പ് വിലയും. ഒരു മനുഷ്യന് ജീവിക്കാൻ വേണ്ട അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ പോലും പാക് ഭരണകൂടം നിഷേധിച്ചപ്പോഴാണ് ജനങ്ങൾ തെരുവിലിറങ്ങിയത്.
എന്നാൽ ഇന്നത് കേവലമൊരു വിലക്കയറ്റ വിരുദ്ധ സമരമല്ല. അത് പാക് സൈന്യത്തിനും ഇസ്ലാമാബാദിലെ ഫെഡറൽ സർക്കാരിനും എതിരെയുള്ള ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭമായി മാറി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ എല്ലാ പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളും പാക്കിസ്ഥാൻ കൊള്ളയടിക്കുകയാണെന്ന് അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ പരസ്യമായി വിളിച്ചുപറയുന്നു. ജെ.എ.എ.സി നേതാവായ സർദാർ അമൻ പരസ്യമായി പാക് ഭരണകൂടത്തിന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയത് വലിയ വാർത്തയായിരുന്നു. പാക്കിസ്ഥാൻ തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ, കശ്മീരികളുടെ നിലനിൽപ്പിനായി ഇന്ത്യയുമായി സാമ്പത്തിക-വ്യാപാര ബന്ധങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ബദൽപ്പാത ഒരുക്കുമെന്നാണ് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ഈ ഒരു പ്രസ്താവന പാക് ഭരണകൂടത്തിന്റെ അടിത്തറ ഇളക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു.”
ന്യായം ചോദിക്കുന്ന ജനങ്ങളെ നേരിടാൻ പാക്കിസ്ഥാൻ എപ്പോഴും ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത് തോക്കിൻകുഴലുകളാണ്. ഈ ജനകീയ പ്രസ്ഥാനത്തെ ഒരു ഭീകര സംഘടനയായി മുദ്രകുത്താനാണ് ഇസ്ലാമാബാദ് ആദ്യം ശ്രമിച്ചത്. സമാധാനപരമായി സമരം ചെയ്ത ജനങ്ങൾക്ക് നേരെ പാക് സൈന്യം ക്രൂരമായി വെടിയുതിർത്തു. നിരവധി ജീവനുകളാണ് അവിടെ പൊലിഞ്ഞത്. ഇന്റർനെറ്റും മൊബൈൽ നെറ്റ്വർക്കുകളും വിച്ഛേദിച്ച്, കൽക്കരി ഇരുട്ടിൽ ജനങ്ങളെ തളച്ചിടാൻ അവർ നോക്കി. പാതിരാത്രികളിൽ വീടുകളിൽ കയറി സമരക്കാരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. കർഫ്യൂ പ്രഖ്യാപിച്ച് ജനങ്ങളെ വീടുകളിൽ തളച്ചിടാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും കശ്മീരികൾ തോൽക്കാൻ മനസ്സില്ലാതെ പോരാടുകയാണ്.
പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളാൽ അങ്ങേയറ്റം സമ്പന്നമായ പ്രദേശമാണ് പാക് അധിനിവേശ കശ്മീരും അതിന്റെ ഭാഗമായ ഗിൽഗിത് ബാൾട്ടിസ്താനും. അവിടുത്തെ മലനിരകളിൽ നിന്നും നദികളിൽ നിന്നും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന വൈദ്യുതി പാക് പഞ്ചാബിലേക്കും അവിടുത്തെ വിഐപി മേഖലകളിലേക്കുമാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. എന്നാൽ ഈ ഡാമുകളുടെയും പവർ പ്രോജക്ടുകളുടെയും നിഴലിൽ ജീവിക്കുന്ന കശ്മീരികൾക്ക് ലഭിക്കുന്നത് മണിക്കൂറുകൾ നീളുന്ന പവർകട്ടും താങ്ങാനാകാത്ത കറന്റ് ബില്ലുകളുമാണ്. ഇതോടൊപ്പം കശ്മീരി സംസ്കാരത്തെയും ഭാഷയെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ ഉറുദു ഔദ്യോഗിക ഭാഷയായി അടിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും, പഞ്ചാബി, പഷ്തൂൺ വിഭാഗങ്ങളെ വൻതോതിൽ ഇവിടെ കുടിയിരുത്തി ജനസംഖ്യ അട്ടിമറിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയുമാണ്. തങ്ങൾ പാക്കിസ്ഥാന്റെ ഒരു കോളനിയായി മാറിയിരിക്കുകയാണെന്ന് അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ഇന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.”
ഈ ജനവിരോധത്തിന് മറ്റൊരു കാരണം കൂടിയുണ്ട്. അതിർത്തിക്ക് ഇപ്പുറത്ത് ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായ ജമ്മു കശ്മീരിൽ നടക്കുന്ന വികസന കുതിപ്പ് അവർ കാണുന്നുണ്ട്. നരേന്ദ്ര മോദി സർക്കാർ ആർട്ടിക്കിൾ 370 റദ്ദാക്കിയതിന് ശേഷം ഇന്ത്യൻ കശ്മീരിന്റെ മുഖച്ഛായ മാറി. വിനോദസഞ്ചാര മേഖല ഉണർന്നു, അന്താരാഷ്ട്ര നിക്ഷേപങ്ങൾ എത്തി, വന്ദേ ഭാരത് ട്രെയിനുകളും മികച്ച റോഡുകളും പാലങ്ങളും അവിടെ യാഥാർത്ഥ്യമായി. ജനീവയിലെ യുഎൻ മനുഷ്യാവകാശ കൗൺസിലിൽ ഇന്ത്യ പാക്കിസ്ഥാന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യമുണ്ട്—അന്താരാഷ്ട്ര നാണ്യനിധിയോട് (IMF) പാക്കിസ്ഥാൻ യാചിക്കുന്ന ആകെ സാമ്പത്തിക സഹായത്തേക്കാൾ വലുതാണ് ഇന്ത്യ ജമ്മു കശ്മീരിന്റെ വികസനത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം നീക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന ബജറ്റ്!
ഈ യാഥാർത്ഥ്യം PoK-യിലെ ജനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ അവർക്ക് ഇന്ത്യയോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം കൂടുന്നു. അടുത്തിടെ ജമ്മു കശ്മീർ ആന്റ് ലഡാക്ക് ഹൈക്കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വിധിയിൽ വ്യക്തമാക്കിയത് പാക് അധിനിവേശ കശ്മീർ ഇന്ത്യയുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണെന്നാണ്. പുൽവാമ ഭീകരാക്രമണത്തിന് മുൻപ് ഇസ്ലാമാബാദ്-ഉറി മേഖലകളിൽ നടന്നിരുന്ന അതിർത്തി വ്യാപാരം പുനഃസ്ഥാപിക്കണമെന്ന് സമരക്കാർ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയിലാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്. പാക് സൈന്യത്തിന് നേരെ ഇന്ത്യൻ ത്രിവർണ്ണ പതാകയേന്തി മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ ഇന്ന് അവിടെ പതിവായി മാറുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ വലിയൊരു നയതന്ത്ര വിജയമാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് എംപിമാർ പോലും PoK-യിലെ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങളിൽ ആശങ്കപ്പെട്ട് കത്തയക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കാര്യങ്ങളെത്തിക്കാൻ ഇന്ത്യയുടെ നയതന്ത്ര നീക്കങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞു.”
പാക് അധിനിവേശ കശ്മീരിലെ ജനങ്ങൾ സ്വമേധയാ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങിവരുന്ന കാലം വിദൂരമല്ലെന്ന് പ്രതിരോധമന്ത്രി രാജ്നാഥ് സിംഗും ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അമിത് ഷായും പ്രത്യാശ പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ പലരും കരുതി അത് വെറും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവനയാണെന്ന്. എന്നാൽ വിദേശകാര്യമന്ത്രി ഡോ. എസ്. ജയശങ്കർ അത് കൃത്യമായി തിരുത്തി. കശ്മീരിലെ വികസനവും സമാധാനപരമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പും ഇന്ത്യ പൂർത്തിയാക്കി കഴിഞ്ഞു, ഇനി പാക്കിസ്ഥാൻ മോഷ്ടിച്ച കശ്മീരിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം തിരികെ രാജ്യത്തോട് കൂട്ടിച്ചേർക്കുക മാത്രമാണ് അവശേഷിക്കുന്നത് എന്നാണ് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയത്. ഭാരതത്തിന്റെ ഈ നേതാക്കൾ പറഞ്ഞത് വെറും വാക്കുകളല്ല എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ് അതിർത്തിയിലെ ഇപ്പോഴത്തെ പുകച്ചിൽ.
തീർച്ചയായും സൈനിക ബലത്തിലൂടെയുള്ള ഒരു ലയനം അത്ര എളുപ്പമല്ല. കാരണം 1963-ൽ പാക്കിസ്ഥാൻ അനധികൃതമായി ചൈനയ്ക്ക് വിട്ടുനൽകിയ ശക്സ്ഗാം താഴ്വരയും ചൈന കോടികൾ നിക്ഷേപിച്ചിട്ടുള്ള സിപെക് (CPEC) പദ്ധതിയും അവിടെയുണ്ട്. ചൈനയുടെ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ഇന്ത്യ ശക്തമായി എതിർക്കുന്നുമുണ്ട്. നേരിട്ടൊരു യുദ്ധത്തിന് മുതിരുന്നതിന് പകരം, നയതന്ത്രപരമായും ഭീകരവാദത്തിന്റെ പേരിൽ പാക്കിസ്ഥാനെ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയും ലക്ഷ്യം കാണാനാണ് വികസിത ഭാരതം സ്വപ്നം കാണുന്ന ഇന്ത്യ ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പാക്കിസ്ഥാൻ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള അവിവേകത്തിന് മുതിർന്നാൽ, ഏത് അപ്രതീക്ഷിത സാഹചര്യത്തെയും നേരിടാൻ ഇന്ത്യൻ സൈന്യം പൂർണ്ണ സജ്ജമാണ്. ആണവായുധങ്ങൾ പോലും യുദ്ധസജ്ജമാക്കി നിർത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ഇന്ത്യയുടെ സൈനിക ജാഗ്രത പാക്കിസ്ഥാനും ചൈനയ്ക്കും നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് ഒന്നേയുള്ളൂ—ഭാരതത്തിന്റെ മണ്ണ് ഭാരതത്തിന്റേത് മാത്രമാണ്.അതിരുകൾ മനുഷ്യൻ നിശ്ചയിക്കുന്നതാണ്, എന്നാൽ ജനങ്ങളുടെ ആത്മാവും സംസ്കാരവും ഒഴുകുന്നത് ഒരേ ദിശയിലേക്കാണ്. തോക്കിൻമുനയിൽ നിർത്തി ഒരു ജനതയെ എത്രകാലം തടവിലിടാം എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള കൃത്യമായ മറുപടിയാണ് ഇന്ന് കശ്മീരിന്റെ മണ്ണിൽ നിന്നും ലോകം കേൾക്കുന്നത്.
