ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയുടെയും ചൈനീസ് പീപ്പിൾസ് ലിബറേഷൻ ആർമി എയർഫോഴ്സിന്റെയും ആകാശക്കരുത്തിന്റെ നട്ടെല്ലാണ് യഥാക്രമം Su-30MKI, J-16 എന്നീ യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ. വ്യത്യസ്ത പതാകകൾക്ക് കീഴിലാണ് ഇവ പറക്കുന്നതെങ്കിലും, ഇരു വിമാനങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവം സോവിയറ്റ് കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ‘Su-27 ഫ്ലാങ്കർ’ കുടുംബത്തിൽ നിന്നാണ്. ആദ്യ കാഴ്ചയിൽ സമാനമായ രൂപഘടനയാണുള്ളതെങ്കിലും, പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഇരുരാജ്യങ്ങളും തങ്ങളുടെ തനതായ ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഈ ഹെവി ഫൈറ്ററുകളെ നവീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് ഇവ ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മാരകമായ രണ്ട് യുദ്ധവിമാന പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
1990-കളുടെ അവസാനത്തിൽ റഷ്യയിൽ നിന്ന് സ്വന്തമാക്കിയ Su-30MKK വിമാനങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ചൈന J-16-ലേക്കുള്ള തങ്ങളുടെ യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നത്. റഷ്യൻ രൂപകൽപ്പന നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ, ആന്തരിക സംവിധാനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും ആഭ്യന്തര സാങ്കേതികവിദ്യയിലേക്ക് മാറ്റാനാണ് ചൈന ശ്രദ്ധിച്ചത്. എന്നാൽ ഇന്ത്യ ഇതിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സമീപനമാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഒരു പുതിയ വിമാനം സ്വയം നിർമ്മിക്കുന്നതിന് പകരം, റഷ്യയുമായി നേരിട്ട് സഹകരിച്ച് ഒന്നിലധികം രാജ്യങ്ങളുടെ മികച്ച സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഒരൊറ്റ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ സംയോജിപ്പിക്കുകയാണ് ഇന്ത്യ ചെയ്തത്.
ഇന്ത്യയുടെ Su-30MKI ഒരു ആഗോള സാങ്കേതിക മിശ്രിതമാണ്. റഷ്യൻ എഞ്ചിനുകളും എയർഫ്രെയിമും, ഫ്രഞ്ച് നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങളും, ഇസ്രയേലി ഏവിയോണിക്സും, ഇന്ത്യൻ നിർമ്മിത ആയുധങ്ങളും ചേർന്നതാണ് ഈ വിമാനം. നിലവിൽ 260-ലധികം സുഖോയ് വിമാനങ്ങൾ ഇന്ത്യ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. മറുഭാഗത്ത്, ചൈനയുടെ J-16 പൂർണ്ണമായും അവരുടെ ആഭ്യന്തര വികസനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ചൈനീസ് നിർമ്മിത റഡാറുകൾ, കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ, ഇലക്ട്രോണിക് സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ഇതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നിലവിൽ 300-ലധികം J-16 വിമാനങ്ങൾ ചൈനീസ് വ്യോമസേനയുടെ ഭാഗമായുണ്ട്.
ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള വ്യോമപോരാട്ടങ്ങളിൽ ശത്രുവിനെ അസ്തപ്രജ്ഞരാക്കാൻ Su-30MKI-ക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. വിമാനത്തിന്റെ നിയന്ത്രണവും സുസ്ഥിരതയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന മുന്നിലെ ചെറിയ ചിറകുകളായ ‘കനാർഡുകൾ’, എഞ്ചിൻ പുകയുടെ ദിശ വ്യതിയാനം വരുത്തി വിമാനത്തിന് അതിവേഗ തിരിവുകൾ നൽകുന്ന ‘ത്രസ്റ്റ്-വെക്റ്ററിംഗ്’ എഞ്ചിനുകൾ എന്നിവ Su-30MKI-യുടെ സവിശേഷതയാണ്. ഈ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഇന്ത്യൻ യുദ്ധവിമാനത്തിന് ആകാശത്ത് സമാനതകളില്ലാത്ത ചടുലതയും വഴക്കവും സമ്മാനിക്കുന്നു.ചടുലതയേക്കാൾ കൂടുതൽ ഇന്ധനവും മാരകമായ ആയുധങ്ങളും ദീർഘദൂരത്തേക്ക് വഹിച്ചുകൊണ്ട് പോവുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ചൈന J-16 രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇതിനാൽ തന്നെ ചൈനീസ് വിമാനത്തിൽ കനാർഡുകളോ ത്രസ്റ്റ്-വെക്റ്ററിംഗ് എഞ്ചിനുകളോ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ഇത് വളരെ അടുത്തുള്ള പോരാട്ടങ്ങളിൽ ഇന്ത്യൻ സുഖോയ് വിമാനവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ J-16-ന്റെ കുസൃതികളെയും ചടുലതയെയും ഒരു പരിധി വരെ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.
ആധുനിക ആകാശപ്പോരാട്ടങ്ങളിൽ റഡാറുകൾ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. ചൈനീസ് യുദ്ധവിമാനമായ J-16-ൽ നൂതന തദ്ദേശീയ എസ റഡാർ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് ശത്രുക്കളുടെ ഇലക്ട്രോണിക് ഇടപെടലുകളെ പ്രതിരോധിക്കാനും, കൂടുതൽ ദൂരത്തിലുള്ള ലക്ഷ്യങ്ങളെ ഒരേസമയം കൃത്യമായി ട്രാക്ക് ചെയ്യാനും സഹായിക്കുന്നു. നിലവിൽ Su-30MKI ഉപയോഗിക്കുന്നത് പഴയ തലമുറയിലെ പെസ റഡാറാണ്. ഇത് ലക്ഷ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുമെങ്കിലും ആധുനിക എസ റഡാറുകളുടെ അത്ര കാര്യക്ഷമമല്ല.
ഇലക്ട്രോണിക് വാർഫെയർ ശേഷിയിൽ ഇരുവിമാനങ്ങളും മികച്ച നിലവാരം പുലർത്തുന്നു. റഷ്യൻ, ഇസ്രയേലി പ്രതിരോധ-ആക്രമണ സംവിധാനങ്ങളുടെ ശക്തമായ ഒരു മിശ്രിതമാണ് ഇന്ത്യൻ സുഖോയ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ചൈന ഒരു പടികൂടി കടന്ന്, ശത്രുക്കളുടെ റഡാറുകളെയും ആശയവിനിമയങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി തകർക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ജാമിംഗ് സംവിധാനങ്ങളുള്ള ‘J-16D’ എന്ന പ്രത്യേക ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധ പതിപ്പ് തന്നെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇത് ആധുനിക യുദ്ധക്കളങ്ങളിൽ ചൈനയ്ക്ക് തന്ത്രപരമായ മേധാവിത്വം നൽകുന്നു.
ആയുധശേഷിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇരുപക്ഷവും ഒപ്പത്തിനൊപ്പമാണ്. ഇന്ത്യയുടെ പക്കൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ സൂപ്പർസോണിക് ക്രൂയിസ് മിസൈലായ ‘ബ്രഹ്മോസ്’, തദ്ദേശീയമായി വികസിപ്പിച്ച ‘ആസ്ട്ര’ എയർ-ടു-എയർ മിസൈൽ എന്നിവയുണ്ട്. ചൈന തങ്ങളുടെ J-16-ൽ ദീർഘദൂര ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഭേദിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള PL-15 മിസൈലുകളും, അടുത്തുള്ള ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി PL-10 ഹ്രസ്വദൂര മിസൈലുകളുമാണ് സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ദൃശ്യപരിധിക്ക് പുറത്തുള്ള പോരാട്ടങ്ങളിൽ PL-15 ചൈനയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആയുധങ്ങളിലൊന്നാണ്.നിലവിലെ റഡാർ സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ ചൈനയ്ക്കുള്ള മേധാവിത്വം മറികടക്കാൻ ഇന്ത്യ ‘സൂപ്പർ സുഖോയ്’ നവീകരണ പദ്ധതിയുമായി മുന്നോട്ട് പോവുകയാണ്. ഈ പ്രോഗ്രാമിലൂടെ Su-30MKI വിമാനങ്ങൾക്ക് അത്യാധുനിക എസ റഡാറുകളും, നവീകരിച്ച ഇലക്ട്രോണിക് പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളും, പുതിയ തലമുറ ആയുധങ്ങളും ലഭിക്കും. ഈ നവീകരണം പൂർത്തിയാകുന്നതോടെ ദീർഘദൂര വ്യോമയുദ്ധങ്ങളിൽ J-16 വിമാനങ്ങൾക്കുള്ള സാങ്കേതിക നേട്ടം ഇല്ലാതാകുമെന്നാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഇരു വിമാനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള നേരിട്ടുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ ആർക്കാണ് വിജയം എന്നത് യുദ്ധത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. വളരെ അടുത്തുള്ള ഡോഗ്ഫൈറ്റുകളിൽ സുഖോയിയുടെ മികച്ച ചടുലത ഇന്ത്യയ്ക്ക് മുൻതൂക്കം നൽകുമ്പോൾ, ദൃശ്യപരിധിക്ക് പുറത്തുള്ള ദീർഘദൂര പോരാട്ടങ്ങളിൽ റഡാറിന്റെയും മിസൈലുകളുടെയും കരുത്തിൽ ചൈനീസ് J-16 മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ കേവലം സാങ്കേതികവിദ്യകൾക്കപ്പുറം, പൈലറ്റുമാരുടെ കഠിനമായ പരിശീലനം, വിമാനങ്ങൾക്കുള്ള പിന്തുണ സംവിധാനങ്ങൾ, കൃത്യമായ തന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ മാത്രമായിരിക്കും യുദ്ധക്കളത്തിലെ യഥാർത്ഥ വിജയിയെ നിർണ്ണയിക്കുന്നത്.
