ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഡൽഹിയിലെ അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇപ്പോൾ പുറത്തുവരുന്ന വാര്ത്തകൾ രാജ്യത്ത് വലിയൊരു രാഷ്ട്രീയ കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ സൂചനയാണ് നൽകുന്നത്. തന്ത്രങ്ങളുടെയും ദീർഘവീക്ഷണമുള്ള തീരുമാനങ്ങളുടെയും കാര്യത്തിൽ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിജി നടത്തുന്ന നീക്കങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരെപ്പോലും അമ്പരപ്പിക്കുന്നതാണ്. “പുലി പതുങ്ങുന്നത് പേടിച്ചിട്ടല്ല… മറിച്ച് പതിനെട്ട് അടി കുതിച്ചു ചാടാനാണ്” എന്ന ചലച്ചിത്ര ശൈലിയിലുള്ള പ്രയോഗങ്ങൾ ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയ വാര്ത്തകളിൽ നിറയുന്നത് വെറുതെയല്ല. ഒരു സിംഹം കാട്ടിൽ ഒന്നിരുന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ, അടുത്തത് ഒരു വലിയ വേട്ടയ്ക്കുള്ള പുറപ്പാടാണെന്ന് ശത്രുക്കൾ പോലും സമ്മതിക്കും.
ചിലർ വിചാരിച്ചു പാർലമെന്റിൽ വെറുതെ ബഹളമുണ്ടാക്കിയാൽ, അല്ലെങ്കിൽ വികസന പദ്ധതികളെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയാൽ ഈ സർക്കാരിനെ വീഴ്ത്താൻ കഴിയുമെന്ന്. എന്നാൽ പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ ഒച്ചപ്പാടുകൾക്കും തടസ്സവാദങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ തളരാതെ, രാജ്യത്തിന്റെ പുരോഗതിക്ക് ആവശ്യമായ കടുത്ത തീരുമാനങ്ങളുമായി മുന്നോട്ട് പോകാനാണ് നരേന്ദ്ര മോദി സർക്കാർ ഒരുങ്ങുന്നത്. “ഞാൻ ഒരു തവണ പറഞ്ഞാൽ അത് നൂറ് തവണ പറഞ്ഞതിന് തുല്യമാണ്.” അതുപോലെ അന്ന് പാർലമെന്റിൽ മോദിജി രാജ്യത്തിന് നൽകിയ ഒരു ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പ്രതിസന്ധികൾക്ക് മുന്നിൽ അദ്ദേഹം എടുത്ത ആ ഭീഷ്മ ശപഥം പൂർണ്ണമാകാൻ പോകുന്ന കാഴ്ചയ്ക്കാണ് രാജ്യം ഇനി സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ പോകുന്നത്. ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രവും ഭൂമിശാസ്ത്രവും ഒരുപോലെ മാറ്റിമറിക്കാൻ പോകുന്ന ആ രാഷ്ട്രീയ നീക്കങ്ങളിലേക്ക് രാജ്യം നീങ്ങുകയാണ്.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും, എന്താണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഡൽഹിയിൽ നടക്കുന്നത്? എന്താണ് പ്രതിപക്ഷം ഇത്രയധികം പേടിക്കാൻ കാരണം? നമുക്ക് കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം… എന്താണ് സംഭവം എന്ന് നമുക്കൊന്ന് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം.
മുൻപ്, പാർലമെന്റിൽ നരേന്ദ്ര മോദി സർക്കാർ ഒരു സുപ്രധാന ബില്ല് കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്ന, അവർക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ കൃത്യമായ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാക്കുന്ന ‘വനിതാ സംവരണ ബില്ല്’. എന്നാൽ അന്ന് പാർലമെന്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചില സ്ത്രീ വിരുദ്ധ ശക്തികൾ, വികസന വിരുദ്ധ ശക്തികൾ എല്ലാം കൂടി ഒത്തുചേർന്ന് ആ ബില്ലിനെ എതിർത്ത് തോൽപ്പിച്ചു. ബില്ല് പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ പ്രതിപക്ഷ ചേരിയിൽ വലിയ ആഘോഷമായിരുന്നു. അവർ മധുരം വിതരണം ചെയ്തു, മോദിയെ തോൽപ്പിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞ് അട്ടഹസിച്ചു.
എന്നാൽ അന്ന് ആ വിരുദ്ധ ശക്തികൾ ആഘോഷിച്ചപ്പോൾ മോദിജി തളർന്നില്ല. അദ്ദേഹം രാജ്യത്തോടായി, പ്രത്യേകിച്ചും ഭാരതത്തിലെ ശക്തിയുടെ രൂപമായ വനിതകളോട് ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു: “പൂർവ്വാധികം ശക്തിയോടെ, ഇരട്ടി പ്രൗഢിയോടെ ഞാനീ ബില്ല് വീണ്ടും സഭയിൽ കൊണ്ടുവരും, ഇത് ഞാൻ നടപ്പിലാക്കുക തന്നെ ചെയ്യും!” അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്നത്തെ ആ ഭീഷ്മ ശപഥമാണ് ഇതാ വരാനിരിക്കുന്ന പാർലമെന്റ് സമ്മേളനത്തിൽ നിങ്ങൾ കാണാൻ പോകുന്നത്. ലോക്സഭയിൽ അന്ന് തടസ്സപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയ വനിതാ സംവരണ ബില്ല് (നാരീശക്തി വന്ദൻ അധിനിയം), പൂർവ്വാധികം പ്രൗഢിയോടെ അവതരിപ്പിച്ച് പാസാക്കിയെടുക്കാൻ സർക്കാർ എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി കഴിഞ്ഞു. ഇതിനൊപ്പം മറ്റൊരു വെടി കൂടി മോദിജി വെക്കുന്നുണ്ട്, അതാണ് ‘ഒരു രാജ്യം, ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ്’ (വൺ നേഷൻ, വൺ ഇലക്ഷൻ) ബിൽ. ഒപ്പം മണ്ഡല പുനർനിർണ്ണയവും വരുന്നു.
.
വളരെ ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചരിത്രവും ഭൂമിശാസ്ത്രവും ഒരുപോലെ മാറ്റിയെഴുതാൻ പോകുന്ന രണ്ട് മഹാ ബില്ലുകളാണ് അണിയറയിൽ ഒരുങ്ങുന്നത്. ഒന്ന്, സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്ന ‘വനിതാ സംവരണ ബിൽ’ (നാരീശക്തി വന്ദൻ അധിനിയം). രണ്ട്, ഇന്ത്യയിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതികളെ മുഴുവൻ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ‘ഒരു രാജ്യം, ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ്’ (വൺ നേഷൻ, വൺ ഇലക്ഷൻ) ബിൽ. ഇതിനൊപ്പം തന്നെ രാജ്യത്തെ മണ്ഡലങ്ങളുടെ അതിർത്തികൾ നിശ്ചയിക്കുന്ന മണ്ഡല പുനർനിർണ്ണയവും വരുന്നുണ്ട്. മുൻപ് ഈ ബില്ലുകളെ ദേശവിരുദ്ധ ശക്തികളും ചില പ്രതിപക്ഷ കക്ഷികളും ചേർന്ന് പാർലമെന്റിൽ തറപറ്റിക്കാൻ നോക്കിയതാണ്. എന്നാൽ അന്ന് തോറ്റവർ ആഘോഷിച്ചപ്പോൾ മോദിജി ശാന്തനായിരുന്നു. പൂർവ്വാധികം പ്രൗഢിയോടെ, ഇരട്ടി ശക്തിയോടെ ഞാനിത് നടപ്പിലാക്കുമെന്ന് അന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ആ വാക്കാണ് ഇപ്പോൾ യാഥാർത്ഥ്യമാകാൻ പോകുന്നത്. ഒരു വശത്ത് വനിതാ സംവരണം നിയമമായി മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് ഇന്ത്യയിലെമ്പാടും ഒരൊറ്റ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്താനുള്ള നീക്കങ്ങൾ അതിവേഗം പുരോഗമിക്കുകയാണ്.
ഈ ബില്ലുകളെയും സർക്കാരിന്റെ നയങ്ങളെയും ഏറ്റവും ശക്തമായി എതിർത്ത നേതാക്കളുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന് നമുക്കൊന്ന് വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്.
ആദ്യമായി നമുക്ക് മമതാ ബാനർജിയുടെ കാര്യം പരിശോധിക്കാം:
സ്വയം അടുത്ത പ്രധാനമന്ത്രിയാകാൻ കോട്ടുമിട്ട് സുപ്രീം കോടതിയുടെയും ഹൈക്കോടതിയുടെയും പടവുകൾ മാറി മാറി കയറിയ മമതയെ ഇന്ന് കൊൽക്കത്ത ഹൈക്കോടതിയുടെ മുന്നിൽ നാം കാണുന്നത് എന്തൊരു ദയനീയമായ അവസ്ഥയിലാണ്? “പ്രതിപക്ഷ സ്ഥാനം എങ്കിലും ഒന്നു തരണേ” എന്ന് യാചിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ! കേരളത്തിലെ ചില ചാനലുകൾ ഈ മമതയുടെ പുറകെ ക്യാമറയും തൂക്കി നടന്ന് എന്തൊക്കെ തത്സമയ പുകഴ്ത്തലുകളായിരുന്നു നടത്തിയിരുന്നത്. ഇപ്പോൾ മമതയുടെ അവസ്ഥ ‘ഗതികിട്ടാ പ്രേതത്തെപ്പോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും അലയേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ. ജനങ്ങൾ അവരെ ഈയം പൂശിയ ഈയാംപാറ്റയെപ്പോലെ പറത്തിവിട്ടു കഴിഞ്ഞു.
അടുത്തതായി എം.കെ. സ്റ്റാലിന്റെ അവസ്ഥ നോക്കാം:
എന്തൊക്കെയായിരുന്നു മുൻപ് വലിയ തള്ളലുകൾ! രാഹുൽ ഗാന്ധിയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു, പരസ്യമായി മുത്തം നൽകുന്നു, എന്റെ സ്വന്തം സഹോദരൻ എന്ന് വിളിച്ച് നെഞ്ചോട് ചേർക്കുന്നു. എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തായി? സിനിമയിൽ നിന്ന് വിജയ് എന്ന നടൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് വന്ന് ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചപ്പോഴേക്കും, അമ്പത് വർഷത്തെ ദ്രാവിഡ പാരമ്പര്യവും ആത്മബന്ധവും വലിച്ചെറിഞ്ഞ് സ്റ്റാലിൻ അങ്ങോട്ട് ഓടുകയാണ്. ഇപ്പോൾ ഡൽഹിയിൽ വന്ന് ‘സമസ്താപരാധവും പൊറുക്കണേ അണ്ണാ’ എന്ന് പറഞ്ഞ് മോദിജിയുടെ മുന്നിൽ കൈയും കെട്ടി നിൽക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലാണ് സ്റ്റാലിൻ. ഇതാണ് അവസരവാദ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പരമാവധി ആയുസ്സ്.
ഇനി നമ്മുടെ രാഹുൽ ജിയുടെ കാര്യം നോക്കൂ:
അഹങ്കാരത്തോടെയും രാജ്യവിരുദ്ധമായ രീതിയിലും സംസാരിക്കുന്ന രാഹുൽ ജിക്കുള്ള ഒന്നാന്തരം മരുന്ന് അലഹബാദ് കോടതിയിൽ വളരെ കൃത്യമായി ഒരുങ്ങുന്നുണ്ട്. ‘പണി വരുന്നുണ്ട് അവറാച്ചാ…’ അല്ല, രാഹുൽ ജീ! നിയമത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ വരാൻ പോകുന്ന ആ പണി താങ്ങാനുള്ള ശേഷി രാഹുൽ ഗാന്ധിക്കുണ്ടോ എന്ന് വരും ദിവസങ്ങളിൽ രാജ്യം കാണും.
ഇനി നമുക്ക് കുറച്ചു കണക്കുകൾ നോക്കാം. കാരണം രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വൈകാരികത മാത്രമല്ല, കണക്കുകളും പ്രധാനമാണ്. ഭരണഘടന ഭേദഗതി ചെയ്യാനും ‘ഒരു രാജ്യം, ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ്’ പോലെയുള്ള ബില്ലുകൾ പാസാക്കാനും പാർലമെന്റിന്റെ ഇരുസഭകളിലും മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭൂരിപക്ഷം വേണം. അത് മോദി സർക്കാരിന് എങ്ങനെ ലഭിക്കുമെന്ന് സംശയമുള്ളവർ ഈ കണക്ക് ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക.
ആദ്യം നമുക്ക് രാജ്യസഭയിലെ കാര്യം നോക്കാം. നിലവിൽ അഞ്ച് സീറ്റുകൾ ഒഴിവുള്ളതിനാൽ രാജ്യസഭയിലെ അംഗബലം 240 ആണ്. ഇതിൽ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭൂരിപക്ഷം കിട്ടാൻ 160 वോട്ടുകൾ വേണം. എന്നാൽ നിലവിലെ അവസ്ഥയിൽ എൻ.ഡി.എ സഖ്യത്തിനും ഒപ്പം വൈ.എസ്.ആർ കോൺഗ്രസ്, യു.പി.പി.എൽ, ബി.ജെ.ഡി, ഡി.എം.കെ തുടങ്ങിയ കക്ഷികളുടെയും പിന്തുണയോടെ സർക്കാരിന് 168 വോട്ടുകൾ സുഖമായി സമാഹരിക്കാൻ കഴിയും. സംശയമാണെങ്കിൽ ഇരുന്ന് കൂട്ടി നോക്കാവുന്നതാണ്.
ഇനി ലോക്സഭയിലെ കണക്ക് നോക്കൂ. മൂന്ന് ഒഴിവുകൾ കഴിഞ്ഞ് നിലവിലെ അംഗബലം 540 ആണ്. ഇവിടെ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭൂരിപക്ഷത്തിന് 360 സീറ്റുകൾ വേണം. നിലവിൽ എൻ.ഡി.എ സഖ്യത്തിനും വൈ.എസ്.ആർ കോൺഗ്രസിനും ഒപ്പം തൃണമൂൽ കോൺഗ്രസിലെ ഒരു വിഭാഗത്തിനും കൂടിയായി 316 സീറ്റുകളുടെ ശക്തമായ പിൻബലമുണ്ട്. ഇവിടെ തീർന്നില്ല! ഇതിന് പുറമെ രാജ്യത്തിന്റെ വികസനത്തിന് ഒപ്പം നിൽക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്ന ഡി.എം.കെ, ഉദ്ധവ് സേന, ശരദ് പവാറിന്റെ എൻ.സി.പി തുടങ്ങിയ പ്രാദേശിക കക്ഷികളുടെ പിന്തുണ കൂടി ചേരുമ്പോൾ ലോക്സഭയിലും 360 എന്ന മാന്ത്രിക സംഖ്യ സർക്കാർ സുഖമായി മറികടക്കും. പ്രതിപക്ഷം എത്രയൊക്കെ ഒച്ചവെച്ചാലും ഈ ബില്ലുകൾ നിയമമാകുന്നത് തടയാൻ അവർക്ക് കഴിയില്ല.
