അമിത് ഷാ കൊടുത്ത ചുട്ട മറുപടി കണ്ടോ

ഇന്ത്യയുടെ ഭൂപടത്തിൽ ഒരുകാലത്ത് ചോരപുരണ്ട ഒരു പാതയുണ്ടായിരുന്നു. പശ്ചിമ ബംഗാൾ മുതൽ ആന്ധ്രാപ്രദേശ് വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന, കൊടുംകാടുകളും മലനിരകളും നിറഞ്ഞ ആ പ്രദേശം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ‘റെഡ് കോറിഡോർ’ എന്നായിരുന്നു. ഭാരതത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട്, വികസനത്തിന്റെ ഓരോ തരിയും തടഞ്ഞുകൊണ്ട്, ആയിരക്കണക്കിന് നിരപരാധികളെയും ജവാന്മാരെയും കൊന്നൊടുക്കിയ ആ ചുവന്ന ഭീകരതയുടെ കഥയാണിത്.
2010-കളിൽ യു.പി.എ ഗവൺമെന്റിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ നക്സലിസം ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആഭ്യന്തര സുരക്ഷാ ഭീഷണിയാണെന്ന് ഔദ്യോഗികമായിത്തന്നെ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, രോഗം തിരിച്ചറിഞ്ഞെങ്കിലും അതിനുള്ള ചികിത്സ പലപ്പോഴും ചിതറിക്കിടക്കുന്നതായിരുന്നു. സംസ്ഥാനങ്ങളും കേന്ദ്രവും തമ്മിലുള്ള ഏകോപനമില്ലായ്മയും വ്യക്തമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ കുറവും നക്സലൈറ്റുകൾക്ക് തഴച്ചുവളരാൻ വളക്കൂറുള്ള മണ്ണൊരുക്കി. എന്നാൽ 2026-ൽ എത്തിനിൽക്കുമ്പോൾ ആ ഭീഷണി എവിടെ? 126 ജില്ലകളിൽ നിന്ന് വെറും രണ്ട് ജില്ലകളിലേക്ക് നക്സലിസം എങ്ങനെ ചുരുങ്ങി? ഇതൊരു അത്ഭുതമല്ല, മറിച്ച് കൃത്യമായ ഒരു മാസ്റ്റർ പ്ലാനിന്റെ വിജയമാണ്.

നക്സലിസത്തിന്റെ വേരുകൾ തിരഞ്ഞ് നമ്മൾ പോകേണ്ടത് 1967-ലെ പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ നക്സൽബാരി എന്ന കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിലേക്കാണ്. ഭൂപ്രഭുക്കന്മാരുടെ ചൂഷണത്തിനെതിരെ കർഷകർ നടത്തിയ ഒരു പ്രാദേശിക പ്രതിഷേധം, ചാരു മജുംദാറിനെപ്പോലെയുള്ള നേതാക്കളുടെ കീഴിൽ ഒരു സായുധ വിപ്ലവമായി പരിണമിച്ചു. മാവോ സെതൂങ്ങിന്റെ ആശയങ്ങളിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഇവർ വിശ്വസിച്ചത് “അധികാരം തോക്കിൻകുഴലിലൂടെ” ലഭിക്കുമെന്നായിരുന്നു. തുടക്കത്തിൽ കർഷകരുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി തുടങ്ങിയ ഈ സമരം പിന്നീട് ജനാധിപത്യത്തെ തകർക്കാനുള്ള നീക്കമായി മാറി.

2004-ൽ വിവിധ മാവോയിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പുകൾ ചേർന്ന് CPI (Maoist) രൂപീകരിച്ചതോടെ അക്രമങ്ങൾ അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തി. ഛത്തീസ്ഗഡ്, ജാർഖണ്ഡ്, ഒഡീഷ, ബിഹാർ തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾ ഭയത്തിന്റെ നിഴലിലായി. അവർ കണ്ടത് സ്കൂളുകൾ തകരുന്നത്, റോഡുകൾ തടയപ്പെടുന്നത്, പാലങ്ങൾ ബോംബ് വെച്ച് തകർക്കുന്നതാണ്. കാരണം, വികസനം വന്നാൽ തങ്ങളുടെ വിനാശകരമായ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന് പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് ഈ ഭീകരർ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. 2004 മുതൽ 2014 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ നക്സലിസം അതിന്റെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ മുഖം കാട്ടി. അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നക്സലിസത്തെ ഒരു വലിയ ഭീഷണിയായി കണ്ടുവെങ്കിലും, അതിനെ നേരിടാനുള്ള നയങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും വൈരുദ്ധ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾ ഇതൊരു ക്രമസമാധാന പ്രശ്നമായി മാത്രം കണ്ടപ്പോൾ, കേന്ദ്രത്തിന് പരിമിതമായ ഇടപെടലുകൾ മാത്രമേ നടത്താൻ സാധിച്ചുള്ളൂ. നക്സലൈറ്റുകൾ ഒരു സംസ്ഥാനത്ത് ആക്രമണം നടത്തി തൊട്ടടുത്ത സംസ്ഥാനത്തെ കാടുകളിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെടുന്നത് പതിവായിരുന്നു. ‘ഇന്റർ-സ്റ്റേറ്റ് കോർഡിനേഷൻ’ എന്ന സംവിധാനം അന്ന് കടലാസിലൊതുങ്ങി. സുരക്ഷാ സേനയെ അയക്കുന്നതിലുപരിയായി ആ പ്രദേശങ്ങളിലെ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതം മാറ്റാനുള്ള ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിൽ വലിയ വീഴ്ചകൾ സംഭവിച്ചു. നക്സലിസത്തെ ‘നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യരുടെ പോരാട്ടമായി’ കണ്ടുകൊണ്ട് നഗരങ്ങളിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ബൗദ്ധിക നക്സലൈറ്റുകളുടെ പ്രചാരണങ്ങളെ നേരിടാൻ

അന്നത്തെ ഭരണകൂടത്തിന് കൃത്യമായ മറുപടികളുണ്ടായിരുന്നില്ല.
2014-ൽ നരേന്ദ്ര മോദി സർക്കാർ അധികാരമേറ്റതോടെ നക്സലിസത്തോടുള്ള സമീപനത്തിൽ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റം വന്നു. ആഭ്യന്തര മന്ത്രി അമിത് ഷായുടെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടത്തിൽ ഒരു ‘മൾട്ടി-ഡയമൻഷണൽ അപ്രോച്ച്’ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടു. “ഇനി ചർച്ചകളില്ല, നടപടികൾ മാത്രം” എന്നതായിരുന്നു ഗവൺമെന്റിന്റെ മുദ്രാവാക്യം. ഇതിനെ പ്രധാനമായും നാല് തൂണുകളായി തിരിക്കാം, നക്സലിസത്തെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന പദ്ധതിയാണ് ‘SAMADHAN’.
S – Smart Leadership: ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നേരിട്ടുള്ള നേതൃത്വം.
A – Aggressive Strategy: പ്രതിരോധിക്കുന്നതിന് പകരം ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കുക.
M – Motivation and Training: സുരക്ഷാ സേനയ്ക്ക് അത്യാധുനിക പരിശീലനം.
A – Actionable Intelligence: കൃത്യമായ രഹസ്യാന്വേഷണ വിവരങ്ങൾ. D – Dashboard Based KPIs: ഓരോ ആഴ്ചയും പുരോഗതി വിലയിരുത്തൽ.
H – Harnessing Technology: ഡ്രോണുകൾ, ഉപഗ്രഹ ചിത്രങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഉപയോഗം.
A – Action Plan for each Theatre: ഓരോ മേഖലയ്ക്കും പ്രത്യേക പദ്ധതി.
N – No Access to Financing: സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സുകൾ തടയൽ.
നക്സലൈറ്റുകളുടെ കമാൻഡ് ഘടനയെ തകർക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം. 2014 മുതൽ ഇതുവരെ 40-ലധികം ഉന്നത നേതാക്കളെ വധിക്കുകയോ പിടികൂടുകയോ ചെയ്തു. 2025-ൽ മാത്രം 16 സെൻട്രൽ കമ്മിറ്റി അംഗങ്ങളെയാണ് നിഷ്ക്രിയമാക്കിയത്. നേതൃത്വം ഇല്ലാതായതോടെ താഴേത്തട്ടിലുള്ള അണികൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി..
നക്സലൈറ്റുകളുടെ സുരക്ഷിത താവളങ്ങളായിരുന്ന കാടുകൾക്കുള്ളിലേക്ക് ഭരണകൂടം നേരിട്ട് കടന്നുചെന്നു. ഇതിനായി ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അസാധാരണമായിരുന്നു:

2014-ന് മുൻപ് ഇത്തരം മേഖലകളിൽ വെറും 66 സ്റ്റേഷനുകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ 11 വർഷത്തിനിടെ 594 അത്യാധുനിക പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകൾ നിർമ്മിച്ചു. ഇവ വെറും കെട്ടിടങ്ങളല്ല, മറിച്ച് അത്യാധുനിക ആയുധങ്ങളും കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ സൗകര്യങ്ങളുമുള്ള സുരക്ഷാ കോട്ടകളാണ്. കഴിഞ്ഞ ആറ് വർഷത്തിനുള്ളിൽ 406 പുതിയ സുരക്ഷാ ക്യാമ്പുകളാണ് കൊടുംകാടുകൾക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിച്ചത്. നക്സലൈറ്റുകളുടെ ഒളിത്താവളങ്ങൾക്ക് തൊട്ടടുത്ത് സൈന്യം എത്തിയതോടെ അവർക്ക് സ്വതന്ത്രമായി നീങ്ങാൻ കഴിയാതായി.
ഛത്തീസ്ഗഡിലെ പ്രാദേശിക ഗോത്രവർഗ്ഗ യുവാക്കളെ ഉൾപ്പെടുത്തി ഒരു പ്രത്യേക ബറ്റാലിയൻ രൂപീകരിച്ചു. കാടിന്റെ ഭൂപ്രകൃതി അറിയാവുന്ന ഇവർ സുരക്ഷാ സേനയുടെ ഭാഗമായതോടെ നക്സലൈറ്റുകളുടെ ഗറില്ലാ യുദ്ധമുറകൾ ഫലിക്കാതെയായി. കാടിനുള്ളിൽ 68 നൈറ്റ് ലാൻഡിംഗ് ഹെലിപാഡുകൾ നിർമ്മിച്ചു. ഇത് രാത്രികാലങ്ങളിൽ പോലും കമാൻഡോകൾക്ക് മിന്നൽ ആക്രമണം നടത്താനും പരിക്കേറ്റവരെ ഉടൻ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാനും സഹായിച്ചു. ഒരു ഭീകരപ്രസ്ഥാനം നിലനിൽക്കുന്നത് ആയുധം കൊണ്ടല്ല, പണം കൊണ്ടാണ്

. നക്സലൈറ്റുകൾ റോഡ് കരാറുകാരിൽ നിന്നും ഖനന കമ്പനികളിൽ നിന്നും വർഷം തോറും കോടിക്കണക്കിന് രൂപ ‘ലേവി’ ആയി പിരിച്ചെടുത്തിരുന്നു.
നക്സൽ ഫണ്ടിംഗ് അന്വേഷിക്കാൻ എൻ.ഐ.എയിൽ പ്രത്യേക വിഭാഗം രൂപീകരിച്ചു. 112-ലധികം കേസുകൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യുകയും 97 കോടിയിലധികം രൂപയുടെ സ്വത്തുക്കൾ കണ്ടുകെട്ടുകയും ചെയ്തു. എൻഫോഴ്സ്മെന്റ് ഡയറക്ടറേറ്റ് നക്സൽ നേതാക്കളുടെ ബിനാമി സ്വത്തുക്കൾ കണ്ടെത്തി കണ്ടുകെട്ടി. ഇതോടെ പണത്തിന് വേണ്ടി നക്സലൈറ്റുകൾ ബുദ്ധിമുട്ടാൻ തുടങ്ങി. നഗരങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് നക്സലിസത്തിന് ബൗദ്ധിക പിന്തുണ നൽകിയിരുന്ന ‘വൈറ്റ് കോളർ’ നക്സലുകളെ സർക്കാർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവരുടെ വിദേശ ഫണ്ടിംഗും വ്യാജ പ്രചാരണങ്ങളും തടഞ്ഞത് നക്സലൈറ്റുകളെ മാനസികമായി തളർത്തി. നക്സലൈറ്റുകൾ തോക്കുകൾ കൊണ്ട് ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, സർക്കാർ വികസനം കൊണ്ട് അവരുടെ ഹൃദയം കീഴടക്കി. 2014 മുതൽ 2026 വരെ 12,144 കിലോമീറ്റർ റോഡുകളാണ് നക്സൽ ബാധിത മേഖലകളിൽ നിർമ്മിച്ചത്. ഇതിനായി ഏകദേശം 20,557 കോടി രൂപയാണ് ചെലവഴിച്ചത്. റോഡുകൾ വന്നതോടെ സൈന്യത്തിന് വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാനും കർഷകർക്ക് അവരുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിപണിയിൽ എത്തിക്കാനും സാധിച്ചു.

അയ്യായിരത്തിലധികം മൊബൈൽ ടവറുകൾ നിർമ്മിച്ചു. 4G സാങ്കേതികവിദ്യ ആദിവാസി ഗ്രാമങ്ങളിൽ എത്തിയതോടെ സർക്കാർ പദ്ധതികളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് അവർക്ക് ലഭിച്ചു. നക്സലൈറ്റുകളുടെ കള്ളങ്ങൾ സോഷ്യൽ മീഡിയ വഴി പൊളിക്കപ്പെട്ടു. 1804 ബാങ്ക് ശാഖകളും 1321 എടിഎമ്മുകളും സ്ഥാപിച്ചു. സർക്കാർ നൽകുന്ന എല്ലാ ആനുകൂല്യങ്ങളും നേരിട്ട് ജനങ്ങളുടെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് (DBT) എത്തിയതോടെ ഇടനിലക്കാരായിരുന്ന നക്സലൈറ്റുകൾക്ക് പണം തട്ടാൻ കഴിയാതായി. 48 ഐ.ടി.ഐകളും 61 സ്കിൽ ഡെവലപ്‌മെന്റ് സെന്ററുകളും സ്ഥാപിച്ചു. തോക്കേന്തിയ കൈകൾ ഇന്ന് കമ്പ്യൂട്ടറുകളും യന്ത്രങ്ങളും പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ പഠിക്കുന്നു.
ജാർഖണ്ഡിലെ ‘ബുദ്ധ പഹാഡ്’ മുപ്പത് വർഷത്തിലേറെയായി നക്സലൈറ്റുകളുടെ അജയ്യമായ കോട്ടയായിരുന്നു. ഒരു പോലീസുകാരൻ പോലും അവിടെ കയറാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. എന്നാൽ 2022-ൽ ഓപ്പറേഷൻ ഒക്ടോപ്പസ്’ എന്ന സൈനിക നീക്കത്തിലൂടെ ഇന്ത്യ ആ പ്രദേശം തിരിച്ചുപിടിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെ സിആർപിഎഫ് ക്യാമ്പുകളല്ല, സ്കൂളുകളാണ് ഉള്ളത്. ഇതേപോലെ ചക്രബന്ധ, പാരാസ്നാഥ് തുടങ്ങിയ ‘നോ-ഗോ സോണുകൾ’ ഇന്ന് സമാധാനത്തിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങളായി മാറി.
തെറ്റായ വഴിയിൽ പോയവർക്ക് തിരികെ വരാൻ സർക്കാർ ഒരു മികച്ച അവസരം നൽകി. കീഴടങ്ങുന്ന നേതാക്കൾക്ക് 5 ലക്ഷം രൂപയും മറ്റുള്ളവർക്ക് 2.5 ലക്ഷം രൂപയും പ്രഖ്യാപിച്ചു. കൂടാതെ ജീവിതം കരുപിടിപ്പിക്കാൻ പ്രതിമാസ സ്റ്റൈപ്പന്റും നൽകി. 2026-ൽ മാത്രം 621 നക്സലൈറ്റുകൾ ആയുധം വെച്ചു കീഴടങ്ങി.

ഛത്തീസ്ഗഡിൽ 2024 മുതൽ ഇതുവരെ 2714 പേർ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നു. ബസ്തറിലും തെലങ്കാനയിലും നൂറുകണക്കിന് നക്സലൈറ്റുകൾ ഒന്നിച്ച് വന്ന് ആയുധം കീഴുവെച്ചത് ചരിത്രത്തിലെ വലിയ കാഴ്ചകളായിരുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ആഭ്യന്തര സുരക്ഷാ ചരിത്രത്തിൽ സുവർണ്ണ അക്ഷരങ്ങളാൽ എഴുതപ്പെടേണ്ട ഒരു വിജയമാണിത്. നക്സലിസം എന്ന ആഭ്യന്തര ഭീകരതയെ ഇന്ത്യ ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും തുടച്ചുനീക്കി കഴിഞ്ഞു. ഇത് സൈന്യത്തിന്റെ മാത്രം വിജയമല്ല, ഇത് കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തിയുടെയും വികസനത്തോടുള്ള പ്രതിബദ്ധതയുടെയും വിജയമാണ്.
ഇന്ന് ആ പഴയ റെഡ് കോറിഡോർ വികസനത്തിന്റെ പാതയിലാണ്. അവിടുത്തെ കുട്ടികൾക്ക് ഇന്ന് ആയുധമേന്താനല്ല, മറിച്ച് ഡോക്ടറാകാനും എഞ്ചിനീയറാകാനുമാണ് ആഗ്രഹം. ഭാരതത്തിന്റെ അഖണ്ഡതയ്ക്ക് പോറലേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവർ പരാജയപ്പെട്ടു, ഭാരതം വിജയിച്ചു. നമ്മുടെ ജവാന്മാരുടെ ത്യാഗവും സർക്കാരിന്റെ ദീർഘവീക്ഷണവും ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ അസാധ്യമെന്ന് കരുതിയത് സാധ്യമായി. നക്സലിസം ഇല്ലാത്ത ഇന്ത്യ എന്നാൽ കൂടുതൽ ശക്തമായ, കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ വളരുന്ന ഇന്ത്യ എന്നാണ് അർത്ഥം.