കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും ആഗോളതാപനവും കരയിലെ ജീവജാലങ്ങളെ മാത്രമല്ല ബാധിക്കുന്നത്, മറിച്ച് ജലത്തിനടിയിലെ ആവാസവ്യവസ്ഥയെയും അതീവ ഗുരുതരമായി ബാധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് പുതിയ പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. വെള്ളത്തിൽ മത്സ്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും സുരക്ഷിതരാണെന്നുള്ള പൊതുവായ ധാരണ തിരുത്തിക്കുറിച്ചുകൊണ്ട്, ജലത്തിനടിയിലും മത്സ്യങ്ങൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നതായി ഗവേഷകർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. നദികളിലും തടാകങ്ങളിലും അക്വേറിയങ്ങളിലും അടക്കം ജലത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നിരിക്കുന്ന ഓക്സിജന്റെ അളവ് ക്രമാതീതമായി കുറയുന്നത് മൂലം ലക്ഷക്കണക്കിന് മത്സ്യങ്ങളാണ് ലോകമെമ്പാടും നിശബ്ദമായി ചത്തൊടുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
മത്സ്യങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ നിന്നും ചെകിളപ്പൂക്കളിലൂടെയാണ് ഓക്സിജൻ രക്തത്തിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആഗോളതാപനത്തിന്റെ ഭാഗമായി അന്തരീക്ഷ താപനില ഉയരുമ്പോഴും ജലമലിനീകരണം രൂക്ഷമാകുമ്പോഴും വെള്ളത്തിലെ ഓക്സിജന്റെ അളവ് ദ്രുതഗതിയിൽ കുറയാൻ തുടങ്ങുന്നു. തണുത്ത വെള്ളത്തെ അപേക്ഷിച്ച് ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഓക്സിജൻ പിടിച്ചുനിർത്താനുള്ള ശേഷി വളരെ കുറവാണെന്നുള്ള ശാസ്ത്രീയ സത്യം ജലജീവികളുടെ നിലനിൽപ്പിന് വലിയൊരു ഭീഷണിയാണ് ഉയർത്തുന്നത്. വേനൽക്കാലങ്ങളിൽ നദികളിലും കുളങ്ങളിലും വൻതോതിൽ മീനുകൾ കൂട്ടത്തോടെ ചത്തൊടുങ്ങുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണവും മറ്റൊന്നല്ല.
ഓക്സിജന്റെ ലഭ്യത ഗണ്യമായി കുറയുമ്പോൾ മീനുകൾ കൂട്ടത്തോടെ ജലോപരിതലത്തിലേക്ക് ഉയർന്നുവന്ന് വായുവിൽ നിന്നും ശ്വാസമെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കാഴ്ച നാം കാണാറുണ്ട്. പല സാധാരണക്കാരും മത്സ്യങ്ങളുടെ ഈ പ്രത്യേക പെരുമാറ്റത്തെ വിശപ്പ് കൊണ്ടുളളതായി തെറ്റിദ്ധരിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് അവയുടെ അതിജീവനത്തിനായി പ്രകൃതിയോട് നടത്തുന്ന കടുത്ത പോരാട്ടമാണ്. ഓക്സിജൻക്ഷാമത്തിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ മുന്നറിയിപ്പ് ലക്ഷണങ്ങളിലൊന്നാണ് മത്സ്യങ്ങൾ ഇത്തരത്തിൽ വെള്ളത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ വന്ന് കൂട്ടം കൂടുന്നത്. വെള്ളത്തിനടിയിൽ അവയുടെ ജീവനെ നിലനിർത്താൻ ആവശ്യമായ ഓക്സിജൻ ഇല്ലെന്നാണ് ഈ ലക്ഷണം അർത്ഥമാക്കുന്നത്.പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങൾ, ഫാക്ടറികളിൽ നിന്നുള്ള രാസമാലിന്യങ്ങൾ, സംസ്കരിക്കാത്ത മലിനജലം എന്നിവ ജലത്തിൽ കലരുന്നത് മത്സ്യങ്ങളുടെ ചെകിളപ്പൂക്കളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടാൻ ഇടയാക്കുന്നു. ഇത് ഓക്സിജൻ കൈമാറ്റ പ്രക്രിയയെ പൂർണ്ണമായി തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു. ചിലയിനം സ്രാവുകൾക്ക് ശ്വസനം തടസ്സപ്പെടാതിരിക്കാൻ തുടർച്ചയായി നീന്തിക്കൊണ്ടേയിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നീന്തൽ നിൽക്കുന്ന നിമിഷം അവയ്ക്ക് ശ്വസിക്കാൻ സാധിക്കാതെ വരുന്നു. കരയിലെത്തുമ്പോൾ ഇവയുടെ മൃദുവായ ചെകിളപ്പൂക്കൾ ഒന്നിച്ചു ഒട്ടിപ്പോകുന്നതിനാലാണ് വെള്ളത്തിന് പുറത്ത് മീനുകൾ വളരെ വേഗത്തിൽ ചത്തൊടുങ്ങുന്നത്.
ലങ്ഫീഷ് പോലെയുള്ള ചില ഉഷ്ണമേഖലാ മത്സ്യങ്ങൾക്ക് കരയിലും കൂടുതൽ സമയം അതിജീവിക്കാൻ സാധിക്കുന്നത് അവയ്ക്ക് വായു നേരിട്ട് ശ്വസിക്കാൻ പ്രത്യേക സംവിധാനമുള്ളതിനാലാണ്. ഇതിൽ ചിലത് കരയിലൂടെ ചെറിയ ദൂരത്തിൽ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങാറുമുണ്ട്. എന്നാൽ ഭൂരിഭാഗം മത്സ്യങ്ങൾക്കും ഈ കഴിവില്ലാത്തതിനാൽ ജലത്തിലെ ഓക്സിജൻ ചോർച്ച അവയുടെ മരണത്തിന് കാരണമാകുന്നു. മലിനജലം, രാസവസ്തുക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ അമിതമായ പായലുകൾ എന്നിവ ഈ പ്രശ്നത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണവും വഷളുമാക്കുന്നു.
വെള്ളത്തിൽ അമിതമായി വളരുന്ന പായലുകൾ ചത്തു ജീർണ്ണിക്കുമ്പോൾ ജലത്തിലെ ഓക്സിജൻ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ഒരു രാത്രികൊണ്ട് മുഴുവൻ ആവാസവ്യവസ്ഥയും നിശബ്ദമായി തകർന്നടിയുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നു. അതിവേഗം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷ താപനിലയും സമുദ്രങ്ങളിലേക്ക് യഥേഷ്ടം തള്ളിക്കളയുന്ന രാസമാലിന്യങ്ങളും ഇനിയും തടഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഭാവിയിൽ സമുദ്ര ആവാസവ്യവസ്ഥകൾ വൻ തകർച്ച നേരിടുമെന്ന് പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകർ ആവർത്തിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.നദികളിലെയും തടാകങ്ങളിലെയും ജലത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. വ്യാവസായിക മാലിന്യങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയമായി സംസ്കരിക്കാതെ ജലാശയങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുക്കിവിടുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ കർശന നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ തടാകങ്ങളിലെ പായലുകളുടെ അതിപ്രസരം തടയാനും ജലശുദ്ധീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഊർജിതമാക്കാനും ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരികൾ അടിയന്തര നടപടികൾ സ്വീകരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ജലമലിനീകരണത്തിന്റെ ഭവിഷ്യത്തുകളെക്കുറിച്ചും ജലസംരക്ഷണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചും കൃത്യമായ അവബോധം വളർത്തിയെടുക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. പ്ലാസ്റ്റിക് ഉൾപ്പെടെയുള്ള മാലിന്യങ്ങൾ ജലാശയങ്ങളിൽ വലിച്ചെറിയുന്ന പ്രവണത പൂർണ്ണമായി അവസാനിപ്പിക്കണം. ഓരോ പൗരനും പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദപരമായ ജീവിതശൈലി സ്വീകരിച്ചാൽ മാത്രമേ ജലജീവികളുടെ വംശനാശം തടയാനും പ്രകൃതിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ വീണ്ടെടുക്കാനും സാധിക്കൂ.
ഭാവി തലമുറയ്ക്കായി ജലസ്രോതസ്സുകളെയും ജലജീവികളെയും സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആവശ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ ഈ മുന്നറിയിപ്പ് അവഗണിച്ചാൽ വരുംകാലങ്ങളിൽ വലിയ പാരിസ്ഥിതിക ദുരന്തങ്ങളെയാകും ലോകം അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരിക. സർക്കാരുകളും സംഘടനകളും സാധാരണ ജനങ്ങളും കൈകോർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ജലമലിനീകരണത്തിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിരോധം തീർത്താൽ മാത്രമേ ജലത്തിനടിയിലെ ഈ നിശബ്ദ ദുരന്തത്തിന് അറുതി വരുത്താൻ സാധിക്കൂ.
