രണ്ട് ലോകമഹായുദ്ധങ്ങളെ അതിജീവിച്ച ഒരു മഹാശക്തി. അതിലൊന്നിൽ അണുബോംബ് വരെ പ്രയോഗിച്ച കരുത്ത്. ലോകം മുഴുവൻ വിശ്വസിച്ചത് ഒരൊറ്റ കാര്യമാണ്—അമേരിക്ക ഒരിക്കലും തകരില്ല, അവിടെ സൂക്ഷിക്കുന്ന സമ്പാദ്യം എന്നും സുരക്ഷിതമായിരിക്കും. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം ലോകരാജ്യങ്ങൾ തങ്ങളുടെ കരുതൽ ധനവും സ്വർണ്ണവും അമേരിക്കയെ ഏൽപ്പിച്ചതും ആ വിശ്വാസത്തിലാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന്, ആ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിത്തറ ഇളകുകയാണ്. ലോകം ഭയക്കുന്ന ആ ചോദ്യം ഇപ്പോൾ ഉയരുന്നു: അമേരിക്ക ഒരു മുങ്ങുന്ന കപ്പലായി മാറുകയാണോ?
ഈ ചോദ്യത്തിന് ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരം നൽകുന്നത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സോവറിൻ വെൽത്ത് ഫണ്ടായ നോർവേയുടെ ഗവൺമെന്റ് പെൻഷൻ ഫണ്ട് ഗ്ലോബലാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ അധിക വരുമാനവും കരുതൽ ധനവും ലാഭകരമായ ആസ്തികളിൽ നിക്ഷേപിച്ച് ഭാവിയിലേക്ക് സമ്പത്ത് വളർത്തുന്ന ഫണ്ടാണിത്. ഖജനാവിൽ പണമിരുന്നാൽ മാത്രം പോര, അത് പെരുകണം. അതിനായി നോർവേ തിരഞ്ഞെടുത്ത സുരക്ഷിത വഴിയായിരുന്നു അമേരിക്കൻ സർക്കാർ ബോണ്ടുകൾ—അമേരിക്കയ്ക്ക് പണം നൽകി പലിശ വാങ്ങുന്ന രീതി. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, തങ്ങളുടെ പോർട്ട്ഫോളിയോയിലെ യുഎസ് സർക്കാർ ബോണ്ടുകളുടെ വിഹിതം ഏകദേശം 80 ബില്യൺ ഡോളറോളം കുറയ്ക്കാൻ നോർജസ് ബാങ്ക് ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റ് മാനേജ്മെന്റ് ശുഭാർശ ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്.
ധനമന്ത്രാലയത്തിന്റെയും പാർലമെന്റിന്റെയും അംഗീകാരത്തിന് വിധേയമായി, 2027-ഓടെ ഘട്ടം ഘട്ടമായാണ് ഈ മാറ്റം വരുന്നത്. ബോണ്ട് പോർട്ട്ഫോളിയോയിൽ സർക്കാർ ബോണ്ടുകളുടെ വിഹിതം 70 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 50 ശതമാനമായി കുറയും. അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ, ഏകദേശം 215 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ യുഎസ് ട്രഷറി നിക്ഷേപത്തിൽ നിന്ന് 80 ബില്യൺ ഡോളറോളം കുറയും; വിഹിതം 34.1 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 21.9 ശതമാനമായി താഴും. റിസ്ക് കുറയ്ക്കാനും വരുമാനം കൂട്ടാനുമാണ് ഈ നീക്കമെന്ന് പറയുമ്പോഴും, അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷയിലുള്ള സംശയമാണ് ഇതിന് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ കാരണം.
എങ്കിലും, നോർവേ ഡോളർ ആസ്തികളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി പിന്മാറുന്നില്ല. അമേരിക്കയിലെ തന്നെ കോർപ്പറേറ്റ് ബോണ്ടുകളിലേക്കും, മോർട്ട്ഗേജ് ബാക്ക്ഡ് സെക്യൂരിറ്റികളിലേക്കും, ജാപ്പനീസ് സർക്കാർ ബോണ്ടുകളിലേക്കുമാണ് അവർ തിരിയുന്നത്. കാരണം വ്യക്തമാണ്: അമേരിക്കയുടെ ദേശീയ കടം 40 ട്രില്യൺ ഡോളർ കടന്നു. കടത്തിൽ മുങ്ങിത്താഴുന്ന രാജ്യം വീണ്ടും കടമെടുക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ തിരികെ നൽകുമെന്ന ആശങ്ക സ്വാഭാവികമാണ്. ഒപ്പം പണപ്പെരുപ്പവും, സെൻട്രൽ ബാങ്ക് ഉയർത്തിയ പലിശനിരക്കുകളും സർക്കാർ ബോണ്ടുകളുടെ ആകർഷണം കുറച്ചു; ബാങ്കുകളിൽ നിക്ഷേപിച്ചാൽ പോലും കൂടുതൽ ലാഭം കിട്ടുന്ന സാഹചര്യം വന്നു.
കടത്തിന്റെ പലിശ അടയ്ക്കാൻ മാത്രം പ്രതിവർഷം 1.1 ട്രില്യൺ ഡോളറിലധികം അമേരിക്ക ചെലവഴിക്കുന്നു—ഇത് അവരുടെ പ്രതിരോധ ബജറ്റിനേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. 2027 പകുതിയോടെ നിയമാനുസൃത കടപരിധിയായ 41.1 ട്രില്യൺ ഡോളർ മറികടക്കാമെന്നതും, കടപരിധി ഉയർത്തുന്നതിലെ രാഷ്ട്രീയ തർക്കങ്ങളും നിക്ഷേപകരെ അലട്ടുന്നു. ജപ്പാനും ചൈനയും അമേരിക്കൻ ബോണ്ടുകൾ കുറയ്ക്കുകയാണ്; ബ്രൂക്കിംഗ്സ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷന്റെ കണക്കനുസരിച്ച് കഴിഞ്ഞ ദശകത്തിൽ ചൈനയുടെ യുഎസ് ബോണ്ട് കൈവശത്തിൽ 400 ബില്യൺ ഡോളറിലധികം കുറവുണ്ടായി. ആഗോള കരുതൽ ശേഖരത്തിൽ ഡോളറിന്റെ വിഹിതം 57 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞതും ഈ ആശങ്കയുടെ പ്രതിഫലനമാണ്.
അമേരിക്കൻ ഫെഡറൽ റിസർവ് ബാങ്കിൽ വിദേശരാജ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സ്വർണ്ണത്തിന്റെ അളവ് 1957-ന് ശേഷമുള്ള ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിരക്കിലെത്തി. ഉപരോധഭീതിയും രാഷ്ട്രീയ അനിശ്ചിതത്വവുമാണ് കാരണം. 2025 ജൂലൈ മുതൽ 2026 ജനുവരി വരെ ന്യൂയോർക്ക് ഫെഡറൽ റിസർവിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന 129 ടൺ സ്വർണ്ണം ഫ്രാൻസ് പിൻവലിച്ചു; ഇപ്പോൾ ഏകദേശം 2,437 ടൺ സ്വർണ്ണവും പാരീസിലെ ബാങ്ക് ഓഫ് ഫ്രാൻസിലാണുള്ളത്. 2026 മാർച്ചിനും ഓഗസ്റ്റിനും ഇടയിൽ 86 ടൺ സ്വർണ്ണം—അതിൽ 78 ടണ്ണും ന്യൂയോർക്കിൽ നിന്ന്—നെതർലാൻഡ്സ് പിൻവലിച്ച് ലണ്ടനിലേക്ക് മാറ്റി. ജർമ്മനിയുടെ 37 ശതമാനവും ഇറ്റലിയുടെ 43 ശതമാനവും സ്വർണ്ണം ഇപ്പോഴും ന്യൂയോർക്കിലുണ്ടെങ്കിലും, അത് തിരികെ കൊണ്ടുവരണമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമാണ്.
റഷ്യ-ഉക്രൈൻ യുദ്ധത്തിന് പിന്നാലെ റഷ്യയുടെ 300 ബില്യൺ ഡോളർ വിദേശ ആസ്തികൾ മരവിപ്പിച്ചതാണ് മറ്റു രാജ്യങ്ങളുടെ ഭയം കൂട്ടിയത്. നയതന്ത്ര തർക്കങ്ങളുണ്ടായാൽ തങ്ങളുടെ സ്വർണ്ണവും മരവിപ്പിക്കപ്പെട്ടേക്കാമെന്ന് അവർ ഭയപ്പെടുന്നു. അടിയന്തര ഘട്ടങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണം വേഗത്തിൽ മാറ്റാൻ സ്വന്തം രാജ്യത്തോ ലണ്ടനിലോ സൂക്ഷിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമെന്ന് കേന്ദ്ര ബാങ്കുകൾ കരുതുന്നു. ബോണ്ട് വിപണിയിലെ ഇടപെടലിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ സൈന്യത്തെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വന്നാൽ ഉപയോഗിക്കുമെന്ന് ട്രമ്പ് പറഞ്ഞത് വലിയ പരിഹാസങ്ങൾക്ക് വഴിവെച്ചു—ബോണ്ട് വാങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ ബോംബിടുമെന്നാണോ ട്രമ്പ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന ചോദ്യവും ഉയർന്നു.
വിദേശ നിക്ഷേപകർക്ക് പ്രത്യേക നികുതി ചുമത്തുന്നതുൾപ്പെടെയുള്ള കടുത്ത സാമ്പത്തിക നയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ട്രമ്പിന്റെ ഉപദേശകർ ആലോചിക്കുന്നുണ്ട്. നടപടികൾ കടുപ്പിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ആസ്തികൾ മാറ്റാൻ രാജ്യങ്ങൾ തിരക്കുകൂട്ടുകയാണ്. ഇന്ത്യ ഈ കാര്യത്തിൽ താരതമ്യേന സുരക്ഷിതമാണ്; സ്വർണ്ണ നിക്ഷേപത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് തന്നെയാണ് സൂക്ഷിക്കുന്നത്. യുദ്ധവും, ഒരാഴ്ചയിലധികം നീണ്ട സൈബർ ആക്രമണങ്ങളും അമേരിക്കയ്ക്ക് കോടികളുടെ നഷ്ടമുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഇതിനിടയിലാണ് പശ്ചിമേഷ്യയിലെ തീ ആളിക്കത്തുന്നത്. ഇറാനിൽ നിന്ന് കുവൈറ്റിലേക്ക് ഇതുവരെ 115-ലധികം ആക്രമണങ്ങളുണ്ടായി; സൗദി കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നാശനഷ്ടം നേരിടുന്ന ഗൾഫ് രാജ്യമായി കുവൈറ്റ് മാറുകയാണ്. അലി അൽ സലേം വ്യോമതാവളത്തിൽ 30-ലധികം തവണ ആക്രമണമുണ്ടായി. ഫെബ്രുവരി 28-ന് ശേഷം ജനവാസ കേന്ദ്രങ്ങളോട് ചേർന്ന പത്തോളം കെട്ടിടങ്ങളിലേക്കും ആക്രമണം എത്തി. വിമാനത്താവള പരിസരങ്ങളിലും നേരത്തെ ആക്രമണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
സൗദി അറേബ്യയിലും സ്ഥിതി ഗുരുതരമാണ്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഹൂതികളുടെ മിസൈൽ ആക്രമണത്തിൽ, ഏകദേശം 900 ബില്യൺ ഡോളർ ആസ്തിയുള്ള പബ്ലിക് ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റ് ഫണ്ടിന്റെ 80 നില കെട്ടിടത്തിന്റെ ഏഴ് നിലകൾക്ക് കേടുപാടുകൾ സംഭവിച്ചു—മുൻപ് വേൾഡ് ട്രേഡ് സെന്ററിനേറ്റ ആക്രമണത്തോട് ഉപമിക്കാവുന്ന സംഭവമാണിത്. ബഹ്റൈനിലും മുൻപ് വ്യോമതാവളങ്ങളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് ആക്രമണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അമേരിക്ക, റഷ്യ, ചൈന ത്രികക്ഷി ചർച്ചയിൽ സമാധാന നിർദ്ദേശങ്ങളൊന്നും വന്നില്ല. ചൈനയും റഷ്യയും സമാധാനം പറയുമ്പോഴും ഇറാനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നുവെന്ന് അമേരിക്ക ആരോപിക്കുന്നു; ആണവ നിയന്ത്രണ കരാറിനോട് ചൈന വൈമനസ്യം കാണിച്ചതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.
അമേരിക്കൻ സെൻട്രൽ കമാൻഡ് തലവൻ ബ്രാഡ് കൂപ്പർ സൗദി കിരീടാവകാശി മുഹമ്മദ് ബിൻ സൽമാനുമായി ചർച്ച നടത്തിയതിന് പിന്നാലെ ഹൂതികൾക്കെതിരെ സൗദി തിരിച്ചടിച്ചു. ഇതിനിടെ യുഎസ് കോൺഗ്രസിൽ യുദ്ധം തുടരാൻ ട്രമ്പിന് റിപ്പബ്ലിക്കൻ പിന്തുണ ലഭിച്ചു. പ്രസിഡന്റിന്റെ പ്രത്യേക അധികാരങ്ങൾ എടുത്തുമാറ്റാനുള്ള ഡെമോക്രാറ്റിക് പ്രമേയം സെനറ്റിലും പരാജയപ്പെട്ടു; പുതിയ പ്രതിനിധികൾ അടുത്ത വർഷം ആദ്യമേ ചുമതലയേൽക്കൂ. അതിനാൽ ട്രമ്പിന് ഏകപക്ഷീയമായി തീരുമാനമെടുക്കാം.
സമാധാന ചർച്ചകൾ ഫലം കാണാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഇറാനെതിരെ വീണ്ടും കടുത്ത ആക്രമണമുണ്ടായേക്കാം. യുറേനിയം കൈമാറ്റത്തിൽ ഇറാൻ വഴങ്ങിയിട്ടില്ല; പകരം ഹോർമൂസ് കടലിടുക്കിൽ അടക്കം കപ്പലുകൾ ആക്രമിക്കപ്പെടുകയാണ്. ഫെബ്രുവരി ശേഷം ഏകദേശം 200 കപ്പലുകൾ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു; അതിൽ 30-ലധികം രണ്ട് ലക്ഷം ബാരൽ ശേഷിയുള്ള വൻ എണ്ണക്കപ്പലുകളാണ്. ആഗോള കപ്പൽ ശൃംഖലയുടെ എട്ട് ശതമാനത്തോളം ആക്രമണങ്ങൾക്ക് ഇരയായി; ചിലത് കടലിൽ മുങ്ങി. മിസൈലുകളുടെ ദൂരപരിധി കൂട്ടിയ ഇറാൻ യൂറോപ്പിലേക്ക് പോലും ആക്രമണം നടത്തുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു.
ഒരു വശത്ത് ലോകത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വിശ്വാസത്തിൽ വീഴുന്ന വിള്ളലുകൾ, മറുഭാഗത്ത് കത്തുന്ന പശ്ചിമേഷ്യയും കടലിൽ തകരുന്ന കപ്പലുകളും. ഈ രണ്ട് കഥകളും എങ്ങനെയാണ് ഒരേ നിമിഷത്തിൽ ലോകത്തിന്റെ ഭാവിയെ മാറ്റിമറിക്കുന്നത് എന്ന് കണ്ടറിയേണ്ടതുണ്ട്—കാരണം, അടുത്തത് എന്തായിരിക്കും എന്നതാണ് ഏവരും ഉറ്റുനോക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഓരോ നിമിഷവും പുതിയ വഴിത്തിരിവുകൾ ഉണ്ടാകാം. കാഴ്ചക്കാർക്ക് മുന്നിൽ നിരവധി ചോദ്യങ്ങളാണ് ഉയരുന്നത്; ഈ പ്രതിസന്ധികൾ എവിടെ ചെന്ന് നിൽക്കും എന്നറിയാൻ എല്ലാവരും ആകാംക്ഷയോടെയാണ് നോക്കിയിരിക്കുന്നത്. ഇത്തരം നിർണ്ണായക സംഭവവികാസങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തെയും ലോകത്തിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെയും എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്ന് ഓരോരുത്തരും ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക കരുത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ ഇപ്പോൾ എല്ലായിടത്തും സജീവമാണ്. പണ്ടുകാലത്ത് ലോകം മുഴുവൻ അമേരിക്കയെ നോക്കിയിരുന്നത് സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമായിട്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് കാര്യങ്ങൾ മാറിമറിയുകയാണ്. കടം കൂടുന്നതും, പണപ്പെരുപ്പം ഉയരുന്നതും, നയങ്ങളിലെ അനിശ്ചിതത്വവും ലോകരാജ്യങ്ങളെ മാറി ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഓരോ രാജ്യവും തങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് എവിടെ സൂക്ഷിക്കണം എന്ന കാര്യത്തിൽ പുനരാലോചന നടത്തുകയാണ്. സ്വർണ്ണമായാലും ബോണ്ടുകളായാലും സുരക്ഷിതത്വമാണ് പ്രധാനം എന്ന് അവർ കരുതുന്നു.
മറ്റൊരു വശത്ത്, പശ്ചിമേഷ്യയിലെ സംഘർഷങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ ഊർജ്ജ വിതരണത്തെയാണ് നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നത്. ഹോർമൂസ് കടലിടുക്കിലൂടെയുള്ള കപ്പൽ ഗതാഗതത്തിന് തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അത് എണ്ണവിലയെയും വ്യാപാരത്തെയും ബാധിക്കും. സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ നിത്യജീവിതത്തിൽ പോലും ഇതിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. യുദ്ധമുഖത്തെ ഓരോ നീക്കവും ലോകരാഷ്ട്രീയത്തിൽ വലിയ ചലനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്. സമാധാന ചർച്ചകൾ പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ ആശങ്കകൾ കൂടുകയാണ്.
ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളിലും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ കാണാം. വൻശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങളും ചേരിതിരിവുകളും കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നു. ഓരോ രാജ്യവും സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. ചെറിയൊരു സംഭവം പോലും വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്ന കാലമാണിത്. അതിനാൽ, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ജനങ്ങൾ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെയാണ് ഈ വാർത്തകൾ പിന്തുടരുന്നത്.
ഇനി ലോകത്ത് ഡോളർ ഇല്ല! അമേരിക്കയെ വെട്ടി മാറ്റി ലോകരാജ്യങ്ങൾ
