നമ്മൾ ദിവസവും പത്രങ്ങളിലും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും കേൾക്കുന്ന ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമുണ്ട്. ഇന്ത്യ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വളരുന്ന സാമ്പത്തിക ശക്തിയാണെന്ന്. നമ്മുടെ GDP വളർച്ചാ നിരക്ക് 7 ശതമാനവും കടന്ന് കുതിക്കുകയാണെന്ന് സർക്കാരും വിവിധ ഏജൻസികളും അഭിമാനത്തോടെ പറയുന്നു. കേൾക്കുമ്പോൾ ഏത് ഭാരതീയനും വലിയ സന്തോഷവും അഭിമാനവും തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യമാണിത്.
പക്ഷേ, ഈ വാർത്തകൾ കേൾക്കുന്ന അതേസമയത്ത് തന്നെ നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു നോക്കൂ. സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരുടെ കയ്യിൽ അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും പണമില്ലാത്ത അവസ്ഥ. നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങൾക്ക് റോക്കറ്റ് പോലെ വില കയറുന്നു. പഠിച്ചിറങ്ങുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് ചെറുപ്പക്കാർക്ക് യോജിച്ച ജോലി കിട്ടാനില്ല. ബിരുദവും ബിരുദാനന്തര ബിരുദവുമുള്ളവർ പോലുമ ചെറിയ താൽക്കാലിക ജോലികൾക്കായി നെട്ടോട്ടമോടുന്നു.
ഇവിടെയാണ് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വൈരുദ്ധ്യം ഉയർന്നു വരുന്നത്. രാജ്യം ഇത്ര വലിയ സാമ്പത്തിക വളർച്ച കൈവരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, എന്തുകൊണ്ടാണ് ആ വളർച്ച സാധാരണക്കാരായ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കാത്തത്? ഈ ജി.ഡി.പി അക്കങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും സത്യമാണോ? അതോ ഇതിന് പിന്നിൽ നമ്മൾ സാധാരണക്കാർ അറിയാത്ത ചില കണക്കിലെ കൂട്ടിക്കിഴിക്കലുകൾ ഉണ്ടോ?
ആദ്യം തന്നെ എന്താണ് ഈ ജി.ഡി.പി എന്ന് വളരെ ലളിതമായി മനസ്സിലാക്കാം. ഗ്രോസ് ഡൊമസ്റ്റിക് പ്രോഡക്ട് അഥവാ ജി.ഡി.പി എന്നാൽ ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവിൽ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തിക്കുള്ളിൽ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആകെ സാധനങ്ങളുടെയും സേവനങ്ങളുടെയും സാമ്പത്തിക മൂല്യമാണ്. അതായത് രാജ്യത്ത് നടക്കുന്ന മൊത്തം സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളുടെ ഒരു അളവുകോൽ എന്ന് ഇതിനെ വിളിക്കാം.നിലവിലെ ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ അനുസരിച്ച്, ലോകത്തിലെ മറ്റ് പ്രമുഖ വികസിത രാജ്യങ്ങളെല്ലാം സാമ്പത്തിക മന്ദഗതി നേരിടുമ്പോൾ ഇന്ത്യ 7 ശതമാനത്തിൽ അധികം വളർച്ച നേടുന്നു എന്നാണ് കാണിക്കുന്നത്. വൻകിട ദേശീയപാതകൾ, അതിവേഗ റെയിൽവേ ലൈനുകൾ, വലിയ വിമാനത്താവളങ്ങൾ, ഡിജിറ്റൽ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവയിലൊക്കെ സർക്കാർ വൻതുക നിക്ഷേപിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി സർക്കാരിന്റെ കണക്കുകളിൽ സാമ്പത്തിക പ്രവർത്തനം ഉയർന്നതായി കാണിക്കും.
എന്നാൽ ലോകപ്രശസ്തരായ പല സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരും സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞരും ഈ കണക്കുകളിൽ ചില വലിയ സംശയങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ജി.ഡി.പി വളരുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും ജനങ്ങളുടെ ജീവന നിലവാരം ഉയരുകയും, തൊഴിലവസരങ്ങൾ പെരുകുകയും, ആളുകളുടെ വാങ്ങൽ ശേഷി കൂടുകയും വേണം. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിൽ നിലവിൽ സംഭവിക്കുന്നത് ഇതിന് നേരെ വിപരീതമായ കാര്യങ്ങളാണ്.
നമുക്ക് ഈ പ്രശ്നത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പരിശോധിക്കാം. പ്രധാനമായും മൂന്ന് വലിയ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഈ വളർച്ചാ അവകാശവാദങ്ങളിൽ ഉള്ളത്.
ഒന്നാമത്തെ കാര്യം: ജനങ്ങളുടെ ഉപഭോഗം അല്ലെങ്കിൽ Consumption.
ഏതൊരു ആരോഗ്യകരമായ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയുടെയും നട്ടെല്ല് എന്ന് പറയുന്നത് സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങൾ വിപണിയിൽ നടത്തുന്ന ചെലവാക്കലുകളാണ്. ജനങ്ങൾ വസ്ത്രങ്ങളും ഭക്ഷണ സാധനങ്ങളും വീട്ടുപകരണങ്ങളും വാങ്ങുമ്പോൾ വിപണി സജീവമാകുന്നു. എന്നാൽ സമീപകാല ഡാറ്റ പരിശോധിച്ചാൽ ഇന്ത്യയിലെ ഗ്രാമീണ മേഖലകളിൽ ജനങ്ങളുടെ ഉപഭോഗം വൻതോതിൽ താഴേക്ക് പോയിരിക്കുകയാണ്. പണപ്പെരുപ്പം കാരണം അവശ്യസാധനങ്ങളുടെ വില കൂടിയപ്പോൾ, കയ്യിൽ പണമില്ലാത്തതിനാൽ ജനങ്ങൾ ചെലവുകൾ ചുരുക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി. ആളുകൾ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നത് കുറച്ചാൽ പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് രാജ്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ വളരുന്നത്?
രണ്ടാമത്തെ കാര്യം: തൊഴിലില്ലായ്മയും വേതനവും.
സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുക എന്നതാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന് ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി തൊഴിലില്ലാ വളർച്ച അഥവാ Jobless Growth ആണ്. വൻകിട കമ്പനികൾ ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയും ഓട്ടോമേഷനും ഉപയോഗിച്ച് വലിയ ലാഭം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പുതിയ ആളുകൾക്ക് ജോലി നൽകുന്നില്ല. നിലവിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ ശമ്പളമാകട്ടെ, സാധനങ്ങളുടെ വിലക്കയറ്റത്തിന് അനുസരിച്ച് ഉയരുന്നുമില്ല. യഥാർത്ഥ വേതനം വർദ്ധിക്കാത്തപ്പോൾ ജനങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകരുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
മൂന്നാമത്തെ കാര്യം: കോർപ്പറേറ്റുകൾ vs ചെറുകിട മേഖല.
ഇന്ത്യയിലെ വൻകിട കമ്പനികൾ വളരെ വേഗത്തിൽ വളരുകയും വൻ തുക ലാഭം കൊയ്യുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇത് ജി.ഡി.പി അക്കങ്ങളെ വലിയ രീതിയിൽ സ്വാധീനിക്കും. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾക്ക് ജോലി നൽകുന്ന ചെറുകിട-ഇടത്തരം വ്യവസായ മേഖലകൾ (MSMEs) ഇപ്പോഴും തകർച്ചയിലാണ്. നോട്ടസാധുവാക്കലും, ജി.എസ്.ടിയുടെ സങ്കീർണ്ണതകളും, കോവിഡ് കാലത്തെ ആഘാതവും ഏൽപ്പിച്ച മുറിവുകളിൽ നിന്ന് പല ചെറുകിട സ്ഥാപനങ്ങളും ഇന്നും മുക്തരായിട്ടില്ല.
ഇനി നമുക്ക് മറ്റൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട വിഷയം നോക്കാം. 2015-ൽ ഇന്ത്യ ജി.ഡി.പി കണക്കാക്കുന്ന രീതിയിൽ (Methodology) ചില അടിസ്ഥാന മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയുണ്ടായി. ഇതിനെ ഘടനാപരമായ മാറ്റം എന്ന് പറയാം. പല മുൻ പ്രമുഖ സാമ്പത്തിക ഉപദേശകരുടെയും അഭിപ്രായത്തിൽ, പുതിയ രീതി അനുസരിച്ച് കണക്കാക്കുമ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉള്ളതിനേക്കാൾ 2 മുതൽ 2.5 ശതമാനം വരെ കൂടുതൽ വളർച്ച നിരക്കുകളിൽ കാണിക്കാൻ സാധിക്കും.
അതായത്, അക്കങ്ങളിൽ വലിയ വളർച്ച ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കാമെങ്കിലും, ഗ്രൗണ്ട് റിയാലിറ്റിയിൽ ആ വളർച്ച അനുഭവപ്പെടില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, രാജ്യത്തെ വാഹന വിൽപ്പന എടുത്തു നോക്കൂ. ലക്ഷങ്ങൾ വിലയുള്ള ആഡംബര കാറുകളുടെയും വലിയ പ്രീമിയം വാഹനങ്ങളുടെയും വിൽപ്പന റെക്കോർഡ് തലത്തിലാണ്. എന്നാൽ സാധാരണക്കാരും താഴേക്കിടയിലുള്ളവരും വാങ്ങുന്ന ബജറ്റ് കാറുകളുടെയും ടൂവീലറുകളുടെയും വിൽപ്പന വൻതോതിൽ ഇടിയുകയാണ് ചെയ്തത്.
ഇതിനെ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിൽ ‘K-Shaped Recovery’ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അതായത് ‘K’ എന്ന അക്ഷരം പോലെ, സമൂഹത്തിലെ മുകൾത്തട്ടിലുള്ള സമ്പന്നർ കൂടുതൽ സമ്പന്നരായി മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നു. എന്നാൽ താഴെത്തട്ടിലുള്ള സാധാരണക്കാരും പാവപ്പെട്ടവരും കൂടുതൽ താഴേക്ക് കൂപ്പുകുത്തുന്നു. അക്കങ്ങൾ കൂട്ടി ശരാശരി എടുക്കുമ്പോൾ രാജ്യം വളരുന്നത് പോലെ തോന്നും, എന്നാൽ സാധാരണക്കാരന്റെ അവസ്ഥ കൂടുതൽ ദയനീയമായി മാറും.
അപ്പോൾ ഇതിനർത്ഥം ഇന്ത്യ സാമ്പത്തികമായി പരാജയപ്പെടുകയാണെന്നാണോ? തീർച്ചയായും അല്ല! ഇന്ത്യയ്ക്ക് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ യുവജന ശക്തിയുണ്ട്. വലിയ വിപണി സാധ്യതകളുണ്ട്. ശരിയായ ദിശയിൽ സഞ്ചരിച്ചാൽ ലോകത്തെ വൻകിട സാമ്പത്തിക ശക്തിയായി മാറാൻ നമുക്ക് കഴിയും.
പക്ഷേ, അതിനായി കേവലം റോഡുകളും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും മാത്രം പണിതാൽ പോരാ.
സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരുടെ കൈകളിൽ പണം എത്തുന്ന രീതിയിലുള്ള സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ വരണം. അവരുടെ കയ്യിൽ പണമുണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമാണ് വിപണിയിൽ ഉത്തേജനം ഉണ്ടാകുന്നത്.
: കൂടുതൽ തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന മാനുഫാക്ചറിംഗ് മേഖലയ്ക്കും ചെറുകിട സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ശക്തമായ പിന്തുണ നൽകണം.
വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ആരോഗ്യത്തിനും കൂടുതൽ തുക നീക്കിവെക്കണം. ജനങ്ങളുടെ കഴിവുകളും ജീവിത നിലവാരവും ഉയരുമ്പോൾ മാത്രമേ ഒരു രാജ്യം യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തിൽ വികസിച്ചു എന്ന് പറയാൻ സാധിക്കൂ.
ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വളർച്ച എന്നത് പേപ്പറിലെയും പത്ര വാർത്തകളിലെയും വലിയ അക്കങ്ങൾ മാത്രമായി ഒതുങ്ങിപ്പോകരുത്. അത് സാധാരണക്കാരന്റെ പോക്കറ്റിലും അവന്റെ അടുക്കളയിലും അനുഭവപ്പെടണം. അപ്പോൾ മാത്രമേ ആ വളർച്ചയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും അർത്ഥമുണ്ടാകൂ.
