കേരളത്തിന്റെ മനസാക്ഷിയെ ഒന്നടങ്കം ഞെട്ടിച്ച രണ്ട് വാഹനാപകടങ്ങളാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ നമ്മുടെ നിരത്തുകളിൽ അരങ്ങേറിയത്. ഒന്ന് നെടുമ്പാശ്ശേരിയിലുണ്ടായ കൊടുംപാതകം, മറ്റൊന്ന് ചേരനല്ലൂരിൽ ഒരു ജീവനെ എടുത്തുമാറ്റിയ ആഡംബര കാറിന്റെ മരണപ്പാച്ചിൽ. ഈ രണ്ട് അപകടങ്ങളും കേവലം സാധാരണമായ റോഡപകടങ്ങളല്ല; മറിച്ച്, പണത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും സ്വാധീനവും, മക്കളെ അതിരുകളില്ലാതെ ലാളിച്ചു വഷളാക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ നിരുത്തരവാദപരമായ മനോഭാവവും, നിയമത്തിന്റെ കണ്ണുവെട്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഉന്നതരുടെ കുതന്ത്രങ്ങളും തുറന്നുകാട്ടിയ വലിയൊരു സാമൂഹിക വിപത്താണ്. ഈ സംഭവങ്ങളിൽ അച്ഛന്റെ വേർപാടിൽ നീതി തേടി തെരുവിൽ ഇറങ്ങിയ ഭദ്രകീർത്തി എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണീരും പോരാട്ടവും കേരളത്തിന്റെ കരളലിയിപ്പിക്കുന്നതാണ്. എന്നാൽ വികാരങ്ങളും ജനരോഷവും ഒരുവശത്ത് തിളച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് നിയമവ്യവസ്ഥയും കോടതികളും പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഉത്തരവുകൾ സാധാരണക്കാരെ വീണ്ടും നിരാശരാക്കുകയാണ്. പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും രാജ്യത്തെ നിയമസംഹിതയും തമ്മിൽ ഇവിടെ വലിയൊരു ഏറ്റുമുട്ടൽ നടക്കുകയാണ്. ഈ വിഷയത്തിന്റെ സമഗ്രമായ ഒരു വിശകലനം താഴെ നൽകുന്നു. കേരളീയ സമൂഹം ഈ രണ്ട് അപകടങ്ങളെയും ഒരു മത്സരം പോലെയാണ് നോക്കിക്കണ്ടത്. പ്രതികളുടെ സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലവും സാമൂഹിക സ്റ്റാറ്റസും മതവുമൊക്കെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഈ രണ്ട് അപകടങ്ങൾക്കും പിന്നിലെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്:
സുഹൈൽ പ്രതിയായ ഈ കേസിൽ പ്രതിക്ക് 19 വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. പ്രായപൂർത്തിയായതിനാൽ നിയമപരമായ നടപടികൾ വേഗത്തിലായി. അമ്മ വാങ്ങിനൽകിയ വാഹനത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ നിരപരാധികളായ മൂന്ന് പേരുടെ ജീവനാണ് അവിടെ പൊലിഞ്ഞത്.
ഇവിടെ സ്ഥിതി തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. കൊല്ലപ്പെട്ട ജയബാലകൃഷ്ണന്റെ ജീവനെടുത്തത് പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത (മൈനർ) ഒരു കുട്ടിയാണ്. ഈ വാഹനത്തിന്റെ ഉടമയാകട്ടെ കേരളത്തിലെ ഒരു ഉന്നതനായ ജഡ്ജിയാണ്. മൈനർ ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ തുടക്കത്തിൽ പ്രതിയുടെ വിവരങ്ങൾ പോലും മറച്ചുവെക്കാനും, പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് തന്നെ എളുപ്പത്തിൽ ജാമ്യം നൽകി വിടാനും ശ്രമങ്ങൾ നടന്നു. ജഡ്ജിയുടെ പദവി കേസ് തേച്ചുമാച്ചു കളയാൻ ഉപയോഗിച്ചു എന്ന ആരോപണം ജനങ്ങളിൽ വലിയ രോഷത്തിന് കാരണമായി.
രണ്ടിടത്തും മാതാപിതാക്കളുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുതരമായ വീഴ്ചകളാണ് ഉണ്ടായത്. പണത്തിന്റെ ഹുങ്ക് കാണിച്ച് മക്കൾക്ക് ആഡംബര വാഹനങ്ങൾ വാങ്ങിനൽകുകയും, അവർ പൊതുസമൂഹത്തിന് വരുത്തുന്ന വിപത്തുകളെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടക്കുകയും ചെയ്ത മാതാപിതാക്കൾ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ പ്രതികൾ.
ചേരനല്ലൂർ അപകടത്തിൽ തന്റെ അച്ഛൻ ജയബാലകൃഷ്ണൻ ദാരുണമായി കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, നീതിക്ക് വേണ്ടി പരസ്യമായി രംഗത്തുവന്ന ഭദ്രകീർത്തി കേരളത്തിന്റെ റോസാപ്പൂവായി, പോരാളിയായി മാറി. അവൾ ഉയർത്തിയ മൂന്ന് പ്രധാന ആവശ്യങ്ങൾ കേരള സമൂഹം ഏറ്റെടുത്തു:
- കടുത്ത വകുപ്പുകൾ ചുമത്തുക: കുറ്റം ചെയ്ത 17 കാരനായ പ്രതിയുടെ മേൽ കൂടുതൽ ഗൗരവമുള്ള വകുപ്പുകൾ ചുമത്തുക.
- പോലീസിനെതിരെ നടപടി: പ്രതിയെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരെ കർശന നടപടി സ്വീകരിക്കുക.
- പിതാവിനെ പ്രതിചേർക്കുക: വാഹനത്തിന്റെ ഉടമയും കുട്ടിയുടെ പിതാവുമായ ജഡ്ജിയെ കേസിൽ പ്രതിയാക്കുക. ഭദ്രകീർത്തിയുടെ കണ്ണീരിനും ഉറച്ച ശബ്ദത്തിനും മുന്നിൽ കേരള സർക്കാർ ഒടുവിൽ മുട്ടുമടക്കി. മുഖ്യമന്ത്രിയും ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയും നേരിട്ട് ഭദ്രകീർത്തിയുടെ വീട്ടിലെത്തി പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചു. പോലീസിന്റെ വീഴ്ച അന്വേഷിച്ച എഡിജിപി ഉദ്യോഗസ്ഥരെ സസ്പെൻഡ് ചെയ്തു. മുൻപ് വിട്ടയച്ച പ്രതിയെ വീണ്ടും അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ഭദ്രകീർത്തിയുടെ ഇച്ഛാശക്തിക്ക് മുന്നിൽ ഭരണകൂടം പോലും വഴിമാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് പിന്നീട് കേരളം കണ്ടത്.
ഭദ്രകീർത്തിയും പൊതുസമൂഹവും ഒരുവശത്ത് പൂർണ്ണ വിജയം പ്രതീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, കോടതികളിൽ നിന്ന് വന്ന ഉത്തരവുകൾ എല്ലാവരെയും അമ്പരപ്പിച്ചു. നിയമത്തിന്റെ കടുത്ത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളാണ് അവിടെ വെളിപ്പെട്ടത്. ജഡ്ജിയായ പിതാവ് നൽകിയ മുൻകൂർ ജാമ്യാപേക്ഷ പരിഗണിച്ച ഹൈക്കോടതി വളരെ പ്രസക്തമായ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. അന്വേഷണത്തോട് പൂർണ്ണമായി സഹകരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയെ, അയാൾ മുങ്ങിപ്പോകാൻ സാധ്യതയില്ലെങ്കിൽ എന്തിനാണ് കസ്റ്റഡിയിലെടുത്ത് ജയിലിൽ അടയ്ക്കുന്നത്? മകൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് പിതാവിനെ പ്രതിചേർക്കാം, എന്നാൽ കേവലം വികാരത്തിന്റെ പുറത്ത് അദ്ദേഹത്തെ ജയിലിൽ അടയ്ക്കണമെന്ന് വാശിപിടിക്കുന്നത് നിയമപരമല്ലെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി.
- സെഷൻസ് കോടതിയുടെ രൂക്ഷവിമർശനം: അഡീഷണൽ പ്രിൻസിപ്പൽ സെഷൻസ് കോടതി പോലീസിന്റെയും പ്രോസിക്യൂഷന്റെയും നടപടികളെ അതികഠിനമായ ഭാഷയിലാണ് വിമർശിച്ചത്. ഏഴ് വർഷത്തിൽ താഴെ മാത്രം ശിക്ഷ ലഭിക്കാവുന്ന കുറ്റങ്ങളിൽ മൈനറായ കുട്ടികൾക്കെതിരെ എഫ്.ഐ.ആർ ഇടുന്നതുപോലെയുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ നിയമപരമായ പ്രോട്ടോക്കോളുകൾ പാലിക്കണമെന്ന് കോടതി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. ജനരോഷത്തിന് വഴങ്ങി നിയമവിരുദ്ധമായ നടപടികളിലേക്ക് പോലീസ് നീങ്ങുന്നതിനെ കോടതി ശാസിച്ചു. അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ വിവരമില്ലായ്മയെയും കോടതി ചോദ്യം ചെയ്തു.
ഇവിടെയാണ് കേരള സമൂഹം ഒരു വലിയ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലേക്ക് വീഴുന്നത്. ഒരുവശത്ത് ജീവന്റെ വില നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ കണ്ണീരും നീതിക്കായുള്ള അപേക്ഷയുമാണെങ്കിൽ, മറുവശത്ത് ലിഖിതമായ നിയമസംഹിതകളും അതിന്റെ കർശനമായ ചട്ടങ്ങളുമാണ്.
ജുവനൈൽ ജസ്റ്റിസ് ആക്ട് (Juvenile Justice Act):** പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ നിയമം ചില പ്രത്യേക സംരക്ഷണങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്. ജനങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പ്രതിക്ക് പരമാവധി കടുത്ത ശിക്ഷ ലഭിക്കാനാണ്. എന്നാൽ നിയമം അതിന് ചില പരിമിതികൾ കൽപ്പിക്കുന്നു. - വിശ്വാസത്തകർച്ച: നിയമത്തിന്റെ ഈ പരിമിതികൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുമ്പോൾ, സാധാരണക്കാർക്കിടയിൽ കോടതികളോടും നിയമവ്യവസ്ഥയോടുമുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഭദ്രകീർത്തിയെപ്പോലെയുള്ളവർ ജീവൻ പോലും പണയം വെച്ച് തെരുവിൽ സമരം ചെയ്യാനും, ജഡ്ജിയുടെ വീടിന് മുന്നിൽ പായ വിട്ട് കിടക്കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാനും നിർബന്ധിതരാകുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.
നമ്മുടെ നാട്ടിൽ മുൻപും ഇത്തരം അതിവൈകാരികമായ സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ട്രെയിനിൽ നിന്ന് തള്ളിയിട്ട് ക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട സൗമ്യയുടെ കേസും, സെക്രട്ടറിയേറ്റിന് മുന്നിൽ വർഷങ്ങളായി സമരം ചെയ്യുന്ന ശ്രീജിത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങളും നമുക്ക് മുന്നിലുണ്ട്. എത്രയൊക്കെ ജനങ്ങൾ ഇളകിമറിഞ്ഞാലും, അന്തിമമായി കോടതികൾക്ക് നിയമത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെയേ സഞ്ചരിക്കാൻ സാധിക്കൂ. ഭദ്രകീർത്തി നടത്തിയ പോരാട്ടം ചെറുതല്ല; അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് പൊരുതിയതുകൊണ്ടാണ് കേരളത്തിലെ പോലീസ് സംവിധാനവും സർക്കാരും അനങ്ങിയത്. ആ ഇച്ഛാശക്തി തന്നെയാണ് അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം. എന്നാൽ നിയമത്തെ മറികടന്ന് ആരെയും ശിക്ഷിക്കാൻ സർക്കാരിനോ കോടതിക്കോ സാധിക്കില്ല.
ചേരനല്ലൂർ സംഭവം കേരള സമൂഹത്തിന് നൽകുന്ന സന്ദേശം വളരെ വലുതാണ്. മക്കളെ പണം കൊടുത്ത് ലാളിച്ചു വഷളാക്കുന്ന മാതാപിതാക്കൾക്കുള്ള കരണത്തടിയാണ് ഈ ദുരന്തം. ഭദ്രകീർത്തി മോളെ, നിങ്ങളുടെ പോരാട്ടം ചരിത്രത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛാശക്തി കൊണ്ടാണ് ഈ നാട് ചലിച്ചത്. എന്നാൽ നിയമത്തിന്റെ അതിരുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് മാത്രമേ ഇനി കാര്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ സാധിക്കൂ. സ്വന്തം ജീവൻ തന്നെ പണയം വെച്ച് അതികവിഞ്ഞ പ്രതിഷേധങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിയാൽ അത് ആർക്കും ഗുണം ചെയ്യില്ല. നിങ്ങളുടെ അച്ഛന് നീതി ലഭിക്കാൻ നിങ്ങൾ നടത്തിയ പോരാട്ടം ഈ സമൂഹം എക്കാലവും ഓർക്കും.
എന്നാൽ അതേസമയം, സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങൾക്ക് നിയമവ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായ വിശ്വാസം ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ നീതി നടപ്പിലാകുന്നതിൽ കാലതാമസം ഉണ്ടാകരുത് എന്നതും പ്രധാനമാണ്. സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ അച്ഛനാണ് ഇത്തരം ഒരു ദുരന്തത്തിൽ ഇല്ലാതാകുന്നതെങ്കിൽ, പ്രതികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ശിക്ഷയും ഉന്നതരുടെ മക്കളായ പ്രതികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പരിഗണനയും തമ്മിൽ വലിയ അന്തരം ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം സമൂഹത്തിൽ ഉയരുന്നുണ്ട്. ഈ അസമത്വമാണ് ഭദ്രകീർത്തിയെപ്പോലെയുള്ളവരുടെ ഉള്ളിലെ അമർഷത്തെ ആളിക്കത്തിക്കുന്നത്.
കുട്ടികളുടെ കൈകളിൽ ലൈസൻസോ പ്രായപൂർത്തിയോ ഇല്ലാതെയുള്ള ആഡംബര വാഹനങ്ങൾ ഏൽപ്പിച്ചുകൊടുക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ മാനസികാവസ്ഥയെ സമൂഹം ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പണത്തിന്റെ ഹുങ്കിൽ റോഡുകൾ സ്വന്തം തറവാട്ടു സ്വത്താണെന്ന് കരുതി വാഹനമോടിക്കുന്ന കെന്നഡിമാരെ നിലയ്ക്കുനിർത്താൻ കർശനമായ നിയമഭേദഗതികൾ തന്നെ വരേണ്ടതുണ്ട്. അത്തരം നിയമങ്ങളുടെ അഭാവമാണ് ഇത്തരം ദുരന്തങ്ങൾ ആവർത്തിക്കാൻ കാരണമാകുന്നത്. ഭദ്രകീർത്തി നടത്തിയ പോരാട്ടം കേവലം അവളുടെ അച്ഛന് വേണ്ടിയുള്ള മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, കേരളത്തിലെ തെരുവുകളിൽ ദിവസേന പൊലിഞ്ഞുപോകുന്ന നിരപരാധികളായ സാധാരണക്കാരുടെ ജീവന് വേണ്ടി കൂടിയുള്ളതാണ്.
