വീഴ്ത്തിയ മോദി മാജിക്
യുദ്ധം അവസാനിച്ചു
നമസ്കാരം സുഹൃത്തുക്കളെ… ലോകം മുഴുവൻ ഒരു വലിയ യുദ്ധഭീതിയുടെ നിഴലിലാണ്. എവിടെ നോക്കിയാലും സംഘർഷങ്ങൾ, ഉപരോധങ്ങൾ, ആയുധങ്ങളുടെ മുഴക്കങ്ങൾ. പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾ പോലും എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകച്ചുനിൽക്കുന്ന ഈ അശാന്തമായ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ലോകരാജ്യങ്ങളെ മുഴുവൻ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ആ വലിയ പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്.
പശ്ചിമേഷ്യയിൽ, അതായത് വൻശക്തികൾക്ക് പോലും കൈപൊള്ളിയ മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ സമാധാനം കൊണ്ടുവരാൻ, വർഷങ്ങളായി ഭിന്നതയിലായിരുന്ന അറബ് ലോകത്തെയും ഇറാനെയും ഒരേ മേശയ്ക്ക് ചുറ്റുമിരുത്താൻ ഭാരതത്തിന് മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ റഷ്യ പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു! അതെ, 2026 മെയ് മാസത്തിലെ ഈ ഉഷ്ണകാലത്ത്, റഷ്യൻ വിദേശകാര്യ മന്ത്രി സെർജി ലാവ്റോവ് ഡൽഹിയിലെത്തി നടത്തിയ ആ പ്രസ്താവന കേവലം ഒരു നയതന്ത്ര സംഭാഷണമല്ല. അത് മാറുന്ന ലോകക്രമത്തിൽ ഇന്ത്യ കൈവരിച്ച അസാധ്യമായ കരുത്തിന്റെ തെളിവാണ്.
ഇറാനും അറബ് ലോകത്തിനുമിടയിൽ ഇന്ത്യയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട് റഷ്യ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നിയന്ത്രണരേഖ ന്യൂഡൽഹിയിൽ നിന്നാണ് എഴുതപ്പെടുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാവുകയാണ്. ഇന്ന് നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്നത് വിശ്വഗുരു എന്ന പദവിയിൽ നിന്നും ലോകത്തിന്റെ ‘വിശ്വബന്ധു’വായി ഇന്ത്യ മാറിയ ആ വിസ്മയകരമായ നയതന്ത്ര വിജയത്തെക്കുറിച്ചാണ്!
സുഹൃത്തുക്കളെ, 2026-ൽ ലോക രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തലപ്പത്ത് ഇന്ത്യയാണ് ഇരിക്കുന്നത്. കാരണം, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സാമ്പത്തിക-രാഷ്ട്രീയ കൂട്ടായ്മകളിലൊന്നായ ബ്രിക്സിന്റെ (BRICS) അധ്യക്ഷ പദവി ഈ വർഷം ഇന്ത്യയുടെ കൈകളിലാണ്. ഇതൊരു സാധാരണ പദവിയല്ല. വികസ്വര രാജ്യങ്ങളുടെയും വൻശക്തികളുടെയും ഇടയിൽ ഒരു തുലാസ് പോലെ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്താനുള്ള വലിയൊരു ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ഇറാനും യുണൈറ്റഡ് അറബ് എമിറേറ്റ്സും അഥവാ യുഎഇയും തമ്മിലുള്ള ദശാബ്ദങ്ങളായുള്ള ശത്രുത അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഇന്ത്യ മധ്യസ്ഥത വഹിക്കണമെന്ന നിർദ്ദേശം റഷ്യ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്. ഒരു വശത്ത് ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ എണ്ണ ഉത്പാദകരായ അറബ് ലോകം, മറുവശത്ത് ശക്തമായ സൈനിക വീര്യവും ആണവ മോഹങ്ങളുമുള്ള ഇസ്ലാം മത രാഷ്ട്രമായ ഇറാൻ. ഇവർ തമ്മിൽ കൊമ്പുകോർക്കുമ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ ഇന്ധന വിലക്കയറ്റത്തിൽ പൊള്ളിപ്പിടയും. ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും ഇപ്പോൾ ബ്രിക്സ് കൂട്ടായ്മയിലെ പ്രധാന അംഗങ്ങളാണ് എന്നുള്ളതാണ് ഇന്ത്യയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാക്കുന്നത്. റഷ്യൻ വിദേശകാര്യ മന്ത്രി ലാവ്റോവ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് മറ്റൊരു യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്കാണ്. പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾ, പ്രത്യേകിച്ച് അമേരിക്കയും ഇസ്രയേലും എപ്പോഴും ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത് ഇറാനും അറബ് ലോകവും തമ്മിലുള്ള അകലം കൂട്ടാനാണ്. അവർ അവിടെ ഭിന്നിപ്പിച്ചു ഭരിക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യയെപ്പോലൊരു നിഷ്പക്ഷ ശക്തിക്ക് മാത്രമേ അവിടെ സമാധാനത്തിന്റെ പാലം പണിയാൻ സാധിക്കൂ എന്ന് റഷ്യ അടിവരയിട്ടു പറയുന്നു.
ഇവിടെയാണ് പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ വ്യക്തിപ്രഭാവവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നയതന്ത്ര ചാതുരിയും ലോകം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്. പണ്ട് നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുള്ള ചേരിചേരാ നയത്തിൽ നിന്നും ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയം ഒരുപാട് മുന്നോട്ട് പോയിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഇന്ത്യയുടേത് ആരുമായും പക്ഷം പിടിക്കാത്ത നയമല്ല, മറിച്ച് എല്ലാവരുമായും സൗഹൃദം പുലർത്തുന്ന ‘വിശ്വബന്ധു’ നയമാണ്. ആലോചിച്ചു നോക്കൂ, അമേരിക്കയുമായി ഇന്ത്യയ്ക്ക് കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ പ്രതിരോധ പങ്കാളിത്തമുണ്ട്, അതേസമയം തന്നെ റഷ്യയിൽ നിന്ന് നമ്മൾ ഇപ്പോഴും ആയുധങ്ങളും കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് എണ്ണയും വാങ്ങുന്നു. ഇസ്രയേലുമായി ഇന്ത്യ അതിശക്തമായ ബന്ധം പുലർത്തുമ്പോൾ തന്നെ, ഫലസ്തീന്റെ അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിൽ ശബ്ദമുയർത്താനും ഇന്ത്യ മടിക്കാറില്ല. ഈ ഒരു മാന്ത്രിക സന്തുലിതാവസ്ഥയാണ് പശ്ചിമേഷ്യയിലും മോദി മാജിക് വർക്കാകാൻ കാരണം. പ്രധാനമന്ത്രി മോദിക്ക് ഇറാനിലെ ഭരണാധികാരികളുമായും യുഎഇയിലെ ഷെയ്ഖുമാരുമായും ഒരേപോലെ ശക്തമായ വ്യക്തിബന്ധമാണുള്ളത്. കഴിഞ്ഞ തവണ പ്രധാനമന്ത്രി യുഎഇ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ അബുദാബിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ച ആ രാജകീയ സ്വീകരണം ഓർമ്മയില്ലേ? ആകാശത്ത് എഫ്-16 യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് അറബ് ലോകം ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രിയെ സ്വീകരിച്ചത്. ഇതേസമയം തന്നെ തന്ത്രപ്രധാനമായ ചബഹാർ തുറമുഖ വികസനത്തിലൂടെ ഇറാനുമായും ഇന്ത്യ അടുത്ത ബന്ധം സൂക്ഷിക്കുന്നു. ടെഹ്റാനെ, അതായത് ഇറാന്റെ തലസ്ഥാനത്തെ ചർച്ചാമേശയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ നരേന്ദ്ര മോദിക്ക് മാത്രമേ സാധിക്കൂ എന്ന് റഷ്യ വിശ്വസിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.
ഇനി ചിലർ ചോദിച്ചേക്കാം, ഈ പശ്ചിമേഷ്യയിലെ യുദ്ധവും സമാധാനവും ഒക്കെ ഇവിടെയിരിക്കുന്ന ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണക്കാരനെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്ന്? സുഹൃത്തുക്കളെ, മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ ഒരു ചെറിയ വെടിപൊട്ടിയാൽ പോലും അതിന്റെ പുക വരുന്നത് നമ്മുടെയൊക്കെ അടുക്കളയിലേക്കാണ്. ഇറാൻ സംഘർഷം കാരണം അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ ക്രൂഡ് ഓയിൽ വില കുതിച്ചുയർന്നപ്പോൾ ഇന്ത്യയിൽ പെട്രോളിനും ഡീസലിനും ഒറ്റയടിക്ക് മൂന്ന് രൂപയോളമാണ് വർദ്ധിച്ചത്. ലോകത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ ഇന്ധനവില ഇതിലും ഭീകരമായ രീതിയിൽ കുതിച്ചുയരുമ്പോൾ, ഇന്ത്യ നമ്മുടെ വിപണിയെ ഒരു പരിധി വരെ പിടിച്ചുനിർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. എണ്ണ ആഘാതം പൗരന്മാരിലേക്ക് എത്താതിരിക്കാൻ സർക്കാർ സകല തന്ത്രങ്ങളും പ്രയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ നമ്മുടെ പോക്കറ്റ് ചോരാതിരിക്കണമെങ്കിൽ പശ്ചിമേഷ്യയിൽ സമാധാനം ഉണ്ടായേ തീരൂ. ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് ഇന്ത്യയുടെ നിലനിൽപ്പിന്റെ ആവശ്യമാണ്. റഷ്യൻ, ഇറാനിയൻ എണ്ണയ്ക്കുമേൽ അമേരിക്ക ഏർപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന കടുത്ത ഉപരോധങ്ങൾ കാരണം ലോകവിപണി ഒരു വലിയ സാമ്പത്തിക തകർച്ചയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, അവിടെ ഒരു രക്ഷകനായി വരാൻ ഇന്ത്യയ്ക്ക് മാത്രമേ സാധിക്കൂ. അയൽരാജ്യമായ പാകിസ്ഥാൻ ഇറാനും അമേരിക്കയ്ക്കും ഇടയിൽ വെറും ദല്ലാൾ പണി എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യയോട് റഷ്യ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഇറാനും അറബ് ലോകവും തമ്മിലുള്ള അതിവിശാലമായ സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകാനാണ്.
സെർജി ലാവ്റോവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ വെറുമൊരു പുകഴ്ത്തലല്ല. ഇത് മാറുന്ന ലോകക്രമത്തിൽ ഭാരതം കൈവരിച്ച അനിഷേധ്യമായ നേതൃത്വത്തിനുള്ള അംഗീകാരമാണ്. യുദ്ധമല്ല, ചർച്ചകളാണ് എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരിഹാരമെന്ന് ലോകത്തോട് വിളിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞ രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. ഉക്രൈൻ യുദ്ധകാലത്തായാലും പശ്ചിമേഷ്യൻ പ്രതിസന്ധിയിലായാലും ഇന്ത്യയുടെ നിലപാട് എന്നും സുതാര്യമായിരുന്നു. റഷ്യയുടെ ഈ ചരിത്രപരമായ നിർദ്ദേശം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഇറാനെയും യുഎഇയെയും ഒരേ മേശയ്ക്ക് ചുറ്റുമിരുത്താൻ ഇന്ത്യയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞാൽ, അത് കേവലം ഒരു പ്രാദേശിക നേട്ടമായിരിക്കില്ല. മറിച്ച്, ലോകചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ ഭാരതത്തിന്റെ പേര് സ്വർണ്ണലിപികളിൽ എഴുതിച്ചേർക്കപ്പെടുന്ന നിമിഷമായിരിക്കും അത്. വരും ദിവസങ്ങളിൽ ന്യൂഡൽഹിയിലെ സൗത്ത് ബ്ലോക്കിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുന്ന നയതന്ത്ര തീരുമാനങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ ഭാവി തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചേക്കാം. ഭാരതം ലോകത്തിന്റെ സമാധാനദൂതനായി മാറുന്ന ഈ കാഴ്ചയെ അഭിമാനത്തോടെ നമുക്ക് നോക്കിക്കാണാം
സുഹൃത്തുക്കളെ, റഷ്യ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ നിർണായകമായ ദൗത്യം ഇന്ത്യയെ ഏൽപ്പിക്കാൻ താല്പര്യപ്പെടുന്നത് എന്ന് നമ്മൾ കുറച്ചുകൂടി ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പശ്ചിമേഷ്യ എന്ന് പറയുന്നത് വെറുമൊരു മരുഭൂമിയല്ല, ലോകത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക നാഡിമിടിപ്പ് നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഹൃദയഭാഗമാണ്. അവിടെ ഇറാനും അറബ് ലോകവും തമ്മിൽ കാലങ്ങളായി നിലനിൽക്കുന്ന അസ്വാരസ്യങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ വലിയൊരു വിഭാഗീയതയുടെ ചരിത്രമുണ്ട്. ഷിയാ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള ഇറാനും, സുന്നി ഭൂരിപക്ഷമുള്ള അറബ് രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ആധിപത്യ പോരാട്ടത്തെ പലപ്പോഴും പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾ തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥ ലാഭങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ. അവിടെ ഒരു യുദ്ധമുണ്ടായാൽ ആയുധം വിറ്റ് കാശാക്കാൻ നോക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ലോബികൾക്ക് മുന്നിലേക്കാണ് ഇന്ത്യ ഒരു സമാധാന ദൂതനായി കടന്നുചെല്ലുന്നത്.
