ഇന്ത്യൻ സാമ്പത്തിക രംഗത്തും നമ്മുടെയൊക്കെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും വലിയ ചലനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ പോകുന്ന വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വിഷയമാണ് നമ്മൾ ഇന്ന് ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്. രാജ്യത്തെ ഡിജിറ്റൽ സാമ്പത്തിക മേഖലയെയും സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളെയും ഒരുപോലെ ആശങ്കയിലാഴ്ത്തുന്ന പുതിയ വാർത്തകളാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തുവരുന്നത്. വരുന്ന ഒക്ടോബർ 15 മുതൽ 2,000 രൂപയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള യു.പി.ഐ (UPI) ഇടപാടുകൾക്ക് 0.4% സർചാർജ് നികുതി അല്ലെങ്കിൽ സർവീസ് ടാക്സ് ഏർപ്പെടുത്താൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന വാർത്തകൾ വലിയ ചർച്ചകൾക്കാണ് വഴിതുറന്നിരിക്കുന്നത്.
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഇത് കേവലം ഒരു ഡിജിറ്റൽ ഇടപാട് നികുതി മാത്രമായി നമുക്ക് തോന്നാം. എന്നാൽ, ഈ ഒരു തീരുമാനത്തിന് പിന്നിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക കുതന്ത്രങ്ങളും, അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദങ്ങളും, വിദേശ കോർപ്പറേറ്റ് താല്പര്യങ്ങളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്നാണ് പ്രധാന പ്രതിപക്ഷ നേതാവായ രാഹുൽ ഗാന്ധി ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ ആരോപിക്കുന്നത്. പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി ലെഫ്റ്റുമല്ല റൈറ്റുമല്ല, നേരെ ചെന്ന് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ കാലിൽ സാഷ്ടാംഗം വീണിരിക്കുകയാണ് എന്നാണ് രാഹുൽ ഗാന്ധി രൂക്ഷമായി വിമർശിച്ചത്. ഇന്ത്യക്കാരുടെ മേൽ ടാക്സ് അടിച്ചേൽപ്പിച്ച് അമേരിക്കയ്ക്ക് പണം കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കുകയാണെന്നും അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. എന്താണ് ഈ തീരുമാനത്തിന് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ വസ്തുത? ഇത് സാധാരണക്കാരെയും നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരെയും എങ്ങനെയെല്ലാമാണ് ബാധിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം.
ആദ്യം തന്നെ ഈ നികുതി സാധാരണക്കാരായ നമ്മളെ എങ്ങനെ ബാധിക്കും എന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. പലർക്കും ഉള്ള ഒരു വലിയ സംശയമാണ്, ഞാൻ എന്റെ സുഹൃത്തിനോ, ഭാര്യയ്ക്കോ, മക്കൾക്കോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ബന്ധുവിനോ 2,000 രൂപയ്ക്ക് മുകളിൽ യു.പി.ഐ വഴി അയച്ചു കൊടുത്താൽ അതിന് ടാക്സ് കൊടുക്കേണ്ടി വരുമോ എന്നത്. ഇവിടെ വളരെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ട കാര്യം, വ്യക്തികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന (Person to Person – P2P) ഇടപാടുകൾക്ക് ഈ ടാക്സ് നൽകേണ്ടതില്ല. അതായത് നിങ്ങൾ ഒരാൾക്ക് വ്യക്തിപരമായി പണം അയക്കുമ്പോൾ ഈ 0.4% നികുതി കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല.
പിന്നെ ആരെയാണ് ഇത് ബാധിക്കുന്നത്? കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്ക് നടത്തുന്ന (Person to Merchant – P2M) ഇടപാടുകളെയാണ് ഇത് പ്രധാനമായും ബാധിക്കുന്നത്. അതായത് കച്ചവടക്കാർക്കാണ് ഈ നികുതി ബാധ്യത വരുന്നത്. ഇനി ചിന്തിക്കേണ്ട വിഷയം, ഒരു ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരൻ തനിക്ക് കിട്ടുന്ന ലാഭത്തിൽ നിന്ന് ഈ 0.4% സർചാർജ് സർക്കാരിന് അല്ലെങ്കിൽ കമ്പനിക്ക് എടുത്തു നൽകാൻ തയ്യാറാകുമോ എന്നതാണ്. തീർച്ചയായും ഇല്ല. ചെറുകിട വ്യാപാരികൾക്ക് വലിയ ലാഭവിഹിതം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അവർ ഈ അധിക തുക തങ്ങളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെയോ സേവനങ്ങളുടെയോ വിലയിൽ വർദ്ധിപ്പിക്കും. അവർ അത് സ്വാഭാവികമായും ഉപഭോക്താക്കളുടെ, അതായത് സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളുടെ തലയിലേക്ക് തന്നെ കെട്ടിവെക്കും. ഫലത്തിൽ, ഒക്ടോബർ 15-ന് ശേഷം രാജ്യത്ത് വീണ്ടുമൊരു നിശബ്ദമായ വിലക്കയറ്റത്തിന് ഇത് കാരണമാകും. വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് ഭീമന്മാരെ ഈ ചെറിയ ശതമാനം തുക ഒരുതരത്തിലും ബാധിക്കില്ലെങ്കിലും, ദിവസേന വ്യാപാരാവശ്യങ്ങൾക്ക് ഡിജിറ്റൽ പണമിടപാടുകളെ ആശ്രയിക്കുന്ന ചെറുകിട വ്യാപാരികൾക്കും സാധാരണ ഉപഭോക്താക്കൾക്കും ഇത് വലിയൊരു സാമ്പത്തിക ഭാരമായി മാറും.
ഇവിടെയാണ് ഏറ്റവും നിർണായകമായ ചോദ്യം ഉയരുന്നത്: ഇന്ത്യക്കാരുടെ യു.പി.ഐ ഇടപാടുകൾക്ക് നികുതി ചുമത്തുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ ചാർജ് ഈടാക്കുമ്പോൾ ആ പണം യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്? രാജ്യത്തെ ജനങ്ങൾ നൽകുന്ന പണം ആരുടെ അക്കൗണ്ടിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്?ഇന്ത്യയിലെ യു.പി.ഐ വിപണിയുടെ കണക്കുകൾ എടുത്തു പരിശോധിച്ചാൽ ഞെട്ടിക്കുന്ന വിപണി യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളാണ് നമുക്ക് കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്. രാജ്യത്തെ ഡിജിറ്റൽ ഇടപാടുകളുടെ 86% മുതൽ 98% വരെയുള്ള സിംഹഭാഗവും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് പ്രധാനമായും രണ്ട് മൊബൈൽ ആപ്പുകളാണ്—ഒന്ന് (PhonePe), (Google Pay). മുമ്പ് വിപണിയിൽ സജീവമായിരുന്ന പേടിഎം (Paytm) ആപ്പിനെ സാങ്കേതികവും നിയമപരവുമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി സർക്കാർ ഇടപെട്ട് പിന്നാക്കം തള്ളിയതോടെ, വിപണിയിലെ ഭൂരിഭാഗവും ഈ രണ്ട് ആപ്പുകളുടെ കസ്റ്റഡിയിലായി മാറി.
ഈ രണ്ട് ആപ്പുകളുടെയും ഉടമസ്ഥാവകാശം ആരുടെ കയ്യിലാണ് ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് നോക്കുക. ഫോൺപേയുടെ 71 ശതമാനത്തോളം ഓഹരികളും അമേരിക്കൻ റീട്ടെയിൽ ഭീമനായ ‘വാൾമാർട്ടിന്റെ’ (Walmart) കയ്യിലാണ്. ഇനി ഗൂഗിൾ പേയുടെ കാര്യമെടുത്താൽ, അത് അമേരിക്കൻ മൾട്ടിനാഷണൽ ടെക് കമ്പനിയായ ‘ആൽഫബെറ്റിന്റെ’ (Alphabet Inc.) ഉടമസ്ഥതയിലുള്ളതാണ്. അതായത്, ഇന്ത്യയിലെ മൊത്തം ഡിജിറ്റൽ സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് രണ്ട് വൻകിട അമേരിക്കൻ കമ്പനികളാണ്. ഫലത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണക്കാരൻ നൽകുന്ന നികുതിയുടെയും ഇടപാട് ഫീസുകളുടെയും വലിയൊരു വിഹിതം ഒടുവിൽ എത്തിച്ചേരുന്നത് ഈ അമേരിക്കൻ കമ്പനികളുടെ അക്കൗണ്ടുകളിലേക്കാണ്.
ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള വ്യാപാര തടസ്സങ്ങൾ നീക്കാനും ഉഭയകക്ഷി ബന്ധം മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിൽ ചില ചർച്ചകളും കരാറുകളും നടന്നിരുന്നു. ആ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ വന്ന് കൃത്യമായി ഒരു മാസം തികയുന്നതിന് മുൻപാണ് ഇപ്പോൾ ഇത്തരത്തിൽ ഒരു നികുതി പ്രഖ്യാപനം വരുന്നത് എന്നത് വളരെ കൃത്യമായി നിരീക്ഷിക്കേണ്ട ഒന്നാണ്. ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ അമേരിക്കൻ ഭരണകൂടത്തിന് മുന്നിൽ നരേന്ദ്ര മോദി സർക്കാർ ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക താല്പര്യങ്ങൾ അടിയറവ് വെക്കുകയാണെന്ന് പ്രതിപക്ഷം ആരോപിക്കുന്നത് ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ്. അമേരിക്ക ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്തും അതുപോലെ നടത്തിക്കൊടുക്കുന്ന തരത്തിലേക്ക് ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയം മാറുകയാണോ?
ഇത്തരമൊരു രാഷ്ട്രീയ കീഴ്പ്പെടലിന് പിന്നിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നത്? കേന്ദ്രസർക്കാർ മുൻപ് കേരളത്തിൽ പി.എം. ശ്രീ (PM-SHRI) പദ്ധതിയിൽ ഒപ്പിടീക്കാൻ പിണറായി വിജയന് മേൽ ചില തന്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചത് നമ്മൾ കണ്ടതാണ്. സാങ്കേതികമായ അല്ലെങ്കിൽ രാഷ്ട്രീയപരമായ വീഴ്ചകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ബ്ലാക്ക്മെയിൽ ചെയ്യുന്ന തന്ത്രം. ഇതേ ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗ് തന്ത്രമാണോ ഇപ്പോൾ അമേരിക്കൻ ഭരണകൂടം ഇന്ത്യയ്ക്കെതിരെ പ്രയോഗിക്കുന്നത്? അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ വലിയ ചർച്ചയായ എപ്സ്റ്റീൻ ഫയലുകൾ (Epstein Files) പോലുള്ള രേഖകളും, വിശ്വഗുരു എന്ന പേരിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത ആഗോള പി.ആർ ബിംബങ്ങളും തകരുമെന്ന ഭയമാണോ ഇത്തരം തീരുമാനങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ? എന്തായാലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങി ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ ബലികഴിക്കുന്നത് ഭയങ്കരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.
മുൻ പ്രധാനമന്ത്രി ഡോ. മൻമോഹൻ സിംഗിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ അടിത്തറയിടുകയും 2016-ഓടെ രാജ്യത്ത് വ്യാപകമാവുകയും ചെയ്ത യു.പി.ഐ സംവിധാനം, ഇന്ത്യക്കാരന് പണമിടപാടുകൾ വളരെ ലളിതമാക്കിയ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റമായിരുന്നു. കൊവിഡിനു ശേഷം സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതചര്യയായി മാറിയ ഡിജിറ്റൽ പേയ്മെന്റുകളെ അനാവശ്യ സർചാർജുകൾ കൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് വിപരീതഫലമാണ് ഉണ്ടാക്കുക. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൽ നിന്ന് നിരന്തരമായ പോരാട്ടത്തിലൂടെ നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ നേടിയെടുത്ത സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യവും പരമാധികാരവും വിദേശ കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ കാൽക്കൽ അടിയറവ് വെക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ് ഇത്തരം തീരുമാനങ്ങൾ.ചുരുക്കത്തിൽ, യു.പി.ഐ ഇടപാടുകൾക്ക് മേൽ സർചാർജ് അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ അന്തിമമായി ബാധിക്കപ്പെടുന്നത് സാധാരണക്കാരന്റെ കീശയാണ്. അമേരിക്കൻ കോർപ്പറേറ്റ് കമ്പനികളുടെ ലാഭം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങാനും വേണ്ടി രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളെ വീണ്ടും സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്ന ഈ തീരുമാനം സർക്കാർ അടിയന്തരമായി പുനഃപരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
