SFI നേതാക്കളുടെ വീടുകൾ വളഞ്ഞ് പോലീസ്!

കേരളത്തിലെ തെരുവുകളിൽ വീണ്ടും പഴയൊരു കാഴ്ച തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുകയാണ്. അക്രമ സമരങ്ങളും കല്ലേറും കണ്ണീർവാതകവും ജലപീരങ്കിയുമൊക്കെയായി തലസ്ഥാന നഗരിയും വിവിധ ജില്ലാ കേന്ദ്രങ്ങളും വീണ്ടും വലിയ തോതിൽ അസ്വസ്ഥമാകുന്നു. എന്നാൽ, ഇത്തവണ കഥയിൽ വളരെ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു വലിയ മാറ്റമുണ്ട്. നിരത്തിലിറങ്ങി സമരം ചെയ്യുന്ന കുട്ടികളുടെ പിന്നാലെ ഓടി ലാത്തിവീശുകയോ ജലപീരങ്കി ചീറ്റുകയോ ചെയ്യുക മാത്രമല്ല പോലീസ് ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്നത്. അതിനുപകരം, തെരുവിൽ അക്രമത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുകയും നിയമം കൈയ്യിലെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നേതാക്കളുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോലീസ് നേരിട്ട് കയറിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു! മാധ്യമങ്ങളും പൊതുജനങ്ങളും ഇതിനെയാണ് ഇപ്പോൾ ‘ഓപ്പറേഷൻ SFI’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
എന്താണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇവിടെ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്? കേരള പോലീസ് എന്തുകൊണ്ടാണ് പെട്ടെന്ന് ഇത്തരം ഒരു കടുത്ത നിലപാടിലേക്ക് കൂടിയത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് അവർ നേതാക്കളുടെ കിടപ്പറകളിൽ വരെ പുലർച്ചെ തെരച്ചിലിനായി എത്തിയത്? നമുക്ക് ഇതിന്റെ പിന്നിലെ രാഷ്ട്രീയവും യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും വിശദമായി പരിശോധിക്കാം.
കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷത്തോളമായി കേരളത്തിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക സംഘടനയുടെ പേരിൽ നിരന്തരമായ തെരുവ് യുദ്ധങ്ങളോ വലിയ തോതിലുള്ള അക്രമ സമരങ്ങളോ നമ്മൾ കണ്ടിരുന്നില്ല. തെരുവോരങ്ങൾ താരതമ്യേന ശാന്തമായിരുന്നു. എന്നാൽ സമീപകാലത്തായി ഭരണസംവിധാനങ്ങളിലോ രാഷ്ട്രീയ അന്തരീക്ഷത്തിലോ മാറ്റങ്ങൾ വന്നതോടെ, എൺപതുകളിലും തൊണ്ണൂറുകളിലും കണ്ടിരുന്ന അതേ കാലഹരണപ്പെട്ട അക്രമ സമരങ്ങൾ വീണ്ടും തെരുവിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കാഴ്ചയാണ് നമ്മൾ കാണുന്നത്.
തുടക്കത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ ഉന്നത തത്ത്വങ്ങളും വലിയ വലിയ ആശയങ്ങളും പറഞ്ഞാണ് ഇവർ സമരത്തിന് കളമൊരുക്കുന്നത്. സർവ്വകലാശാലകളിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ, സിندിക്കേറ്റ് നിയമനങ്ങൾ, ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള പ്രതീകാത്മക സമരങ്ങൾ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് മാധ്യമങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ വലിയ തോതിൽ കൊട്ടിഘോഷിച്ചാണ് തുടക്കം. എന്നാൽ സമരങ്ങൾ തെരുവിൽ അക്രമാസക്തമായി മാറുമ്പോൾ, ദിവസങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ ഇതെല്ലാം എന്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചാൽ സമരം ചെയ്യുന്ന പാവപ്പെട്ട കുട്ടികൾക്ക് പോലും വ്യക്തമായ ഒരു ഉത്തരവുമില്ല എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.
നമ്മൾ ചരിത്രം ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയാൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള നിരവധി അർത്ഥശൂന്യമായ സമരങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും. തൊണ്ണൂറുകളിൽ നടന്ന വലിയൊരു സമരം ഓർത്തുനോക്കൂ. അന്ന് തിരുവനന്തപുരത്ത് കേരള സർവ്വകലാശാലയുടെ വി.സിയായിരുന്ന ഡോക്ടർ വിളനിലത്തിന്റെ ഡോക്ടറേറ്റ് വ്യാജമാണ് എന്ന് ആരോപിച്ച് ഒന്നര വർഷത്തോളമാണ് നഗരത്തെയും സംസ്ഥാനത്തെയും മുഴുവൻ മുൾമുനയിൽ നിർത്തി സമരങ്ങൾ നടന്നത്. ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് 29 കെ.എസ്.ആർ.ടി.സി ബസുകൾ കത്തിച്ചു, മുപ്പത്തേഴോളം വാഹനങ്ങൾക്ക് തീയിട്ടു. ക്രമസമാധാനം പൂർണ്ണമായും തകർന്നു. എന്നാൽ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം സത്യം പുറത്തുവന്നപ്പോൾ എന്താണ് കണ്ടത്? അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ബിരുദവും വ്യാജമായിരുന്നില്ല! എ.കെ.ജി സെന്റർ നിൽക്കുന്ന സർവ്വകലാശാല ഭൂമിയുടെ അളവെടുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തർക്കത്തിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിക്കാൻ പാർട്ടി നടത്തിയ രാഷ്ട്രീയ നാടകമായിരുന്നു ആ സമരം എന്ന് കാലം തെളിയിച്ചു.
ഇന്നും സമാനമായ രീതിയിൽ യാതൊരു അടിസ്ഥാനവുമില്ലാത്ത സമരങ്ങളിലേക്ക് പാവപ്പെട്ട സാധാരണക്കാരുടെ മക്കളെ കുരുതികൊടുക്കുകയാണോ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് നാം ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഗവൺമെന്റ് കോളേജുകളിലും പോളിടെക്നിക്കുകളിലും ഐ.ടി.ഐകളിലും പഠിക്കാൻ വരുന്ന സാധാരണക്കാരായ, കൂലിപ്പണിക്കാരായ മനുഷ്യരുടെ മക്കളെ മുന്നിൽ നിർത്തിയാണ് ചില പാർട്ടി നോമിനികളായ നേതാക്കൾ അക്രമസമരങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നത്. ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും ഭയപ്പെടുത്തിയും ഇവരെ സമരത്തിനിറക്കുന്നു.
ഇവിടെ വളരെ ഗൗരവമുള്ള മറ്റൊരു ചോദ്യമുണ്ട്. സ്വാശ്രയ കോളേജുകളിലോ പ്രൈവറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങളിലോ ഇത്തരക്കാർ പോയി കൊടിപിടിക്കാനോ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സമരം ചെയ്യാനോ നിൽക്കാറുണ്ടോ? ഇല്ല! കാരണം അവിടുത്തെ മുതലാളിമാരും മാനേജ്‌മെന്റും അവരെ അവിടുന്ന് ഓടിക്കുമെന്ന് അവർക്കറിയാം. സ്വന്തമായി പണമില്ലാത്ത, നിർബന്ധമായും പഠിച്ച് ഒരു ജോലി നേടണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാവപ്പെട്ട കുട്ടികൾ പഠിക്കുന്ന ഗവൺമെന്റ് കോളേജുകളിൽ മാത്രമാണ് ഇവർ തങ്ങളുടെ ‘ഏകാധിപത്യവും സംഘടനാ സ്വാതന്ത്ര്യവും’ കാണിക്കുന്നത്.
ഇത്തരം സമരങ്ങളുടെ ഒടുവിലത്തെ ഫലം എന്താണ്? സമരം നയിക്കുന്ന ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രധാന നേതാക്കൾക്ക് ഭാവിയിൽ പാർട്ടിയിൽ സ്ഥാനമാനങ്ങളോ ജനപ്രതിനിധി പദവികളോ ലഭിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ നേതാക്കളുടെ വാക്കുകേട്ട് തെരുവിൽ ഇറങ്ങി കല്ലെറിയുകയും പോലീസുമായി ഏറ്റുമുട്ടുകയും ചെയ്യുന്ന പാവപ്പെട്ട വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ജീവിതത്തിലോ? ക്രിമിനൽ കേസുകൾ തലയിൽ വീഴുന്നു, പഠനം നഷ്ടപ്പെടുന്നു, ഭാവി പൂർണ്ണമായും ഇരുളടയുന്നു. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കോടതിയും കേസും കയറി ഇറങ്ങേണ്ടി വരുന്നു.
എന്നാൽ ഇത്തവണ കാര്യങ്ങൾ ഇതുകൊണ്ടും അവസാനിച്ചില്ല. അക്രമം അതിരുകടന്ന്, രാജ്യത്തിന്റെ ക്രമസമാധാനം പാലിക്കേണ്ട പോലീസുകാരുടെ സ്വന്തം വീടുകൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് വരെ സമരക്കാരുടെ ഭീഷണിയും മാർച്ചുകളും എത്തി തുടങ്ങി. സ്വന്തം ഡ്യൂട്ടി നിർവ്വഹിക്കുന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുക, അവരുടെ കുടുംബം താമസിക്കുന്ന വീടുകളുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് “കൊല്ലും, വെട്ടും” എന്നൊക്കെയുള്ള കൊലവിളി മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ വിളിക്കുക, പോലീസുകാരുടെ വീടുകളിലേക്ക് പ്രകടനം നടത്തുക… ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിലും കേട്ടുകേൾവിയില്ലാത്ത സംഭവങ്ങളാണിത്.
ഇതോടെയാണ് കേരള പോലീസ് വളരെ നിർണ്ണായകവും ശക്തവുമായ ഒരു നിലപാടിലേക്ക് എത്തിയത്. “നിങ്ങൾക്ക് ഡ്യൂട്ടി ചെയ്യുന്ന പോലീസുകാരുടെ വീടുകളിലേക്ക് കയറിച്ചെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്താമെങ്കിൽ, ക്രമസമാധാനം തകർക്കുകയും നിയമം കയ്യിലെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് തിരിച്ചുകയറാൻ ഞനങ്ങൾക്കും കഴിയും!” – ഇതാണ് പോലീസ് ഇപ്പോൾ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന നയം.
എസ്.എഫ്.ഐ തിരുവനന്തപുരം ജില്ലാ സെക്രട്ടറി നന്ദന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അമ്പതോളം വരുന്ന പോലീസ് സംഘം പുലർച്ചെ കയറിച്ചെന്നതാണ് ഈ ഓപ്പറേഷന്റെ ആദ്യ പടിയായി ഉയർന്നുവന്ന സംഭവം. കല്ലേറിനും സംഘർഷങ്ങൾക്കും ആഹ്വാനം നൽകുന്ന നേതാക്കൾ പുലർച്ചെ പോലീസ് എത്തുമ്പോൾ വീടുകളിൽ നിന്ന് മുങ്ങുകയും, ഒടുവിൽ അവരുടെ പാവം അമ്മമാർ മാത്രം വീട്ടിൽ ബാക്കിയാകുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ് കാണുന്നത്. പക്ഷേ പോലീസിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉയരുന്ന സന്ദേശം വളരെ വ്യക്തമാണ്: പൊതുജനത്തിന്റെ സ്വസ്ഥത കെടുത്തുകയും തെരുവിൽ ഭീകരാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്താൽ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ ഇനി ഒരു നേതാവിനും താവളങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ല!
ഒരു കാര്യം നമ്മൾ ആലോചിച്ചു നോക്കൂ, ദിവസേനയുള്ള ഈ അക്രമസമരങ്ങളും തെരുവ് യുദ്ധങ്ങളും കാരണം വലയുന്നത് ആരാണ്? വഴിയാധാരമാകുന്നത് അടിയന്തര ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുറത്തിറങ്ങുന്ന സാധാരണക്കാരായ പൊതുജനങ്ങളാണ്. കൃത്യസമയത്ത് ഓഫീസിൽ പോകേണ്ട ജീവനക്കാർ, ഗുരുതരാവസ്ഥയിലുള്ള രോഗികളുമായി ആശുപത്രിയിലേക്ക് പായുന്ന ആംബുലൻസുകൾ, സ്കൂളുകളിൽ നിന്നും കോളേജുകളിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന കുട്ടികൾ, ചെറുകിട കച്ചവടക്കാർ… ഇവരൊക്കെയാണ് ഈ കല്ലേറിലും റോഡ് ഉപരോധത്തിലും കുടുങ്ങി മണിക്കൂറുകളോളം തെരുവിൽ കിടക്കുന്നത്. തലസ്ഥാന നഗരിയിലൊക്കെ ഒരു ദിവസം പോലും സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാനോ യാത്ര ചെയ്യാനോ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
മതേതരത്വവും ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ഒരു ആധുനിക സമൂഹത്തിന് ഇത്തരം അപരിഷ്കൃതവും കാലഹരണപ്പെട്ടതുമായ അക്രമ സമരരീതികളെ ഇനിയും കണ്ണടച്ച് പിന്തുണയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അക്രമങ്ങളെ നിയമപരമായി അടിച്ചമർത്താനും നാടിന്റെ ക്രമസമാധാനവും പൊതുജനങ്ങളുടെ സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യവും ഉറപ്പാക്കാനും കേരള പോലീസ് നടത്തുന്ന ഇത്തരം ഉറച്ച നടപടികൾക്ക് പൊതുസമൂഹം ഒപ്പം നിൽക്കേണ്ടതുണ്ട്.
തെരുവിൽ ഇറങ്ങി അക്രമം കാണിച്ചും പൊതുമുതൽ നശിപ്പിച്ചുമല്ല വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത്. പുതിയ കാലത്തിന് അനുയോജ്യമായ ആശയപരമായ മാറ്റങ്ങളും വിദ്യാർത്ഥികളുടെ യഥാർത്ഥ ആവശ്യങ്ങളുമാണ് അവർ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കേണ്ടത്. അതിന് തയ്യാറായില്ലെങ്കിൽ, പോലീസ് നടപ്പാക്കുന്ന നിയമപരമായ ഈ ‘ഓപ്പറേഷൻ’ കൂടുതൽ ശക്തമായി തന്നെ മുന്നോട്ടുപോകും എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല.